Etxe batean badira zenbait gune, gutxitan erakusten zaizkionak etxetarra ez den norbaiti. Esan trastelekua, ganbara, galdara gela, armairu bat. Askotan lurrazpiko etxeko oinean edo irisgarritasun gutxiko etxearen goialdean kokaturik dira. Etxearen txoko hauek lotsa, zer-pentsatuko-dute beldurra aktibatzen dute. Zikina, desordenatua edo kanporako sortu dugun pertsonaiaren ezaugarriekin bat ez datorren zerbait da; ez-da-erakusgarria ulermena ematen diogun guztiaren kaxoian sartzen duguna. Ezkutuan gorde beharrekoa, badaezpada. Lotsagarria kontsideratzen dugun espazioan ni-neuk edota oso gertukoek bakarrik izango dute sartzeko baimena, eta sentipena da babestu egin behar direla ez-etxeko jotzen ditugunen begirada edota epaiketatik. Batzuetan giltzapeturiko espazioak izan daitezke inkluso. Baina irekigarriak egiten direnean, zeharkatze-esperientzia bat gertatzen da, entitate bereziko espazio batean barneratzen ari garelako, sakontasuna duen txoko bat.

Paul Preciadok Pornotopia liburuan dio, Playboy aldizkariak sortutako emaztegabeko maskulinitatearen apartamentuan, intimitaterako eta gizonaren pribatutasunerako etxeko bi txoko gordetzen zirela: bulegoa eta komuna, eta Preciadoren irakurketan, garuna eta uzkiaren espazio-adierazpenak dira hauek. Eta domestizitate publikorako sortutako sukalde, egongela eta ohe teknologizatua, eskua, begiak eta zakila dira. Esanguratsua.

Intimitate espazioak intimitate esferak dira, eta matrioska baten moduan osatzen direla ematen du: gorputzaren zenbait gune besteak baino intimoagoak sentitzen ditugu, gure gorputzaren inguruko espazioa ere babesteko beharra suma dezakegu, gureak diren objektuekin bezalaxe, eta etxeko gure espazioekin edo bizi gareneko lurraldeko lur-zatiekin, berdin. Esfera espazio hauek elastizitatea dute handitu eta txikitzeko, gogortu eta desegiteko, egunaren eta egoeraren arabera, forma desberdinetako intimitate arkitektura bat.

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora

ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Iritzia
Gerraz

Si vis pacem, para bellum” kantatzen genuen laurogeiko hamarkadan orduko gazte euskaldunok. Bakea nahi baduzu, prestatu gerrarako, oihukatzen genuen latinez, ulertu barik oso ondo esaldiaren esanahia.

Sasoi hartan, euskal gatazka gori-gori zegoen, eta munduak... [+]


2024-06-12 | Iñaki Murua
Nondik gatoz eta nora goaz?!

Egin gintuztenen eta geure borondatearen kontra eraiki nahi izan zigutenen oinarria berriro ere indar berritzen ari ote den nago.

Eskolako Kontseiluaren izenean honako baldintza hauek jartzen zitzaizkien, gerraostean, gure herrietara maistra lanera zetozenei, derrigorrean... [+]


Eguneraketa berriak daude