Mikel eta Bego libre, mundu aske batean

  • Errefuxiatuak Euskal Herrira ekartzen saiatzeagatik Grezian atxilotu dituzten Mikel Zuluaga eta Begoña Huarteri gutuna idatzi diete Lurralde Askea komunitate desobedienteko hainbat kidek.

Lurralde Askeko bidelagunak
2016ko abenduaren 30a
Mikelon, bandido! Esaten genuen ba, azkenaldian ez zenuela e-mailik erantzuten... earra sutea piztu duzuena! Errefuxiatuen gaia bolo-bolo dabil egunotan zuei esker: Mobilizazioak, komunikabideetako goiburuak, taberna eta okindegietako elkarrizketak, zuen herrietako herritarren eta udalen babesa...
 
Badira urte batzuk ametsak, minak, borrokak, galderak eta konspirazioak konpartitzen ditugula, gutuntxo hau idazten dizuegunok eta beste askok ere, hain kuttuna zaigun Lurralde Askea deritzon saiakera herrikoi honetan. Horregatik, albistea zabaldu bezain laster, dardarka hasi ziren gure arteko saretxo honen hariak. “Zer edo zer idatzi beharko diegu delinkuente maitagarri horiei, ezta?”. Horiei, bai. Bego ez zaitugu hainbeste ezagutzen, baina hurrengo hitzak zuretzat ere badira, gustuko badituzu. 
 
Atxiloketaren berriak era askotako sentimenduak sortu dizkio gutako bakoitzari. Baina harridura ez dago horien artean. Bagenekien errefuxiatuak laguntzeko taldean ari zinela lanean, sumindu zaituela gaiak eta Europako gobernuen utzikeriak. Ezagutzen dugu zure pentsamenduarekiko ahalik eta modu koherenteenean jokatzeko duzun joera heldugabea, bidezkoak ez diren legeak desobeditzeari diozun bizio sendagaitza. Ez zaizu gustatuko horrela esatea, gutun ireki batean, baina, txikito, ez zara desobeditzen dakien bakarra. Urte batzuk espetxean egoteko mehatxuak ez zaitu geldiarazi, justizia goseak zure bihotz sentibera mugiarazten duen seinale. Malurekin eta “el chaval”-ekin batera bizileku duzuen ipuinezko ingurune magikoa bihurtu duzue munduko injustiziak borrokatzeko lubaki eta amets iraultzaileentzako kabi (besarkadarik goxoena etxekoei!). Zure dohain horiek guztiak ezagutzen ditugu -lasai ez ditugu ahaztu zure keriak, baina horiei buruz beste batean berba egingo dugu-, beraz, berriz diogu, nola harrituko gaitu notiziak?
 
Harridurarik ez, azken urteotako gure elkarrizketen ardatz izaten ari diren ideietako asko islatuta ikusi ditugu zuen hitzetan eta ekintzan: Mugarik ezagutzen ez duen begirada internazionalista, konpromiso pertsonal eta kolektiboa uztartzea, sufrimenduarekiko eta injustiziarekiko hurbiltasuna eta sentiberatasuna, eredu xumearen bidezko pedagogia politikoa... Bidezkoari obedituz, injustuari desobeditzea; izan norberaren kontsumo ohiturak eraldatzeko, izan Europako migrazio lege kriminalei eraso egiteko. 
 
Zure irribarre bihurria jantzita irudikatu zaitugu ziegan. Eta epaitegian fiskalak “immigrazio ilegala  lagundu izana” leporatzen dizuela entzutean irribarrea are zabalago marrazten irudikatu zaitugu.
 
Hainbeste itzuli eta buelta (horretan bai txapeldunak!) eman diogun testu horietako baten pasarte honetaz gogoratzen? 
 
Garai bat bukatuko da eta komunitate berritu bat jaioko da haren errautsetatik. Bilakaera horretan, zaharra apurtzen dugun bitartean berria eraikitzen joanen gara, desobedientzia edo erresistentzia txikiak eginez eta apurka-apurka areagotuz. Ekintza horien bidez etxe komun bat eraikitzen hasiko gara, eta etxe horretan bizi garenok, pentsatzen dugun bezala jokatuko dugu (...)
Esanen digute hori guztia mito bat dela, beti egon direla aberatsak eta pobreak, eskuzabaltasuna txoriburuen munduari dagokiola edo zoriontasuna filosofo txepel batzuen ameskeria hutsa dela. Gure ustez, ordea, honetan datza edozein jendarteren edertasunik handiena: zoriontsuak izan naturarekiko harremanetan, inor esplotatu gabe. Pertsona askeen herrialde bat sortzera goaz, non denok ondo bizitzeaz gain egoki jokatuko dugun geure buru eta inguruarekiko. Zoriontasun kolektiboa ala basakeria!!
 
Mikelon, Bego, bizimodu onaren euskal errepublikari aletxo berria gehitu diozue. Eta nolakoa, gainera! Amesten dugun euskal errepublika horri, non errefuxiatuak ongi etorriak izango diren, non egungo gobernuak eta gobernatzeko moduak historia museoetan soilik ezagutuko ditugun, non  mugazainak berez desagertu diren langabezian geratzeagatik. Eguneroko jarrera xumeenekin ere eraikitzen edo deseraikitzen dugun etorkizuneko herri horretan gogoratuko ditugu Mikelonekin, Begorekin eta beste hainbat lagunekin iraganeko ekintza eredugarrien pasarteak. Sutondoan, lagunarte alaian eta basoerdia eskuan. Ordurako ezinbestekoak izango ez diren egungo ekintza ederrak.
 
Mikelon, Bego eta errefuxiatuak gurekin nahi ditugu mundu aske batean, Siria, Irak, Kurdistan edota Euskal Herri askean, Lurralde Askean. Mikelon eta Bego bezalakoak ezinbesteko bidelagun  ditugu pertsona eta herri askeak lortzeko borrokan. 
 
Mikelon, erdu etxera! Hurrengo bilerarako hitzordua finkatu behar dugu eta, tirofinko. Musu festa biei, eta ongi etorria guztiei.
 

Sinatzaileak: 
Lurralde Askeko zenbait bidelagun
Zigor Oleaga Olabarria, Axier Lopez, Joseba Alvarez Forcada, Aratz Zearreta, Haizea Isasa Mendez, Haizea Ziluaga Larreategi, Gorka Silvan eta Irati Tobar


Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
2017-01-22 | Joxerra Aizpurua
Memoriarik gabeko teknologia

Euskal Herrian azken urteotan garrantzi berezia eman diogu iragandako gerretan desagertutako pertsonen aztarnak bilatzeari. Helburu asko daude ekintza horren atzean, hala nola senideen ezinegona samurtzea, gertatutakoak argitzea eta, jakina, etorkizuneko belaunaldiei gertaeren transmisioa egitea. Gertakizunen ingurukoak memoria kolektiboan txertatu aurretik eta herri horren geroaren parte izan aurretik, egin beharreko hurrengo fasea osatzen du aurkitutako gorpuzkinen azterketak.

Hildako gure... [+]


2017-01-22 | Miren Artetxe
Ongi etorri gure zirkura

Begoña Huartek eta Mikel Zuloagak aske geratu bezain laster aldarrikatu dute beraiei egotzi zaien protagonismoa errefuxiatuei dagokiela, berez. Ozta-ozta jakin dugu atxilotu zituztenean furgonetan zekartzaten zortzi errefuxiatuak ere aske daudela. Errefuxiatuak. Zenbat ote dira? Milioi bat? Hogei milioi? Ehun? Non daude? Alegia, non daude “orain”? Ez dute izenik, ez aurpegirik, ez istoriorik. Kontzeptua bera ere definitu beharrekoa da. Nor da eta nor ez da errefuxiatua?... [+]


2017-01-22 | Aritz Galarraga
Libertatia zeinen eder den

Nobedade ez diren liburuak iruzkintzeko 2010ean hartu nuen tarte honetan, bazen inon idatzi gabeko lege bat: autorerik ez errepikatzea. Betetzea gero eta zailagoa zaidan lege bat, aipamena merezi dutenak ez baitira agorrezinak, eta hainbeste maite ditut idazle gutxi batzuk. Nire deskarguan esango dut Itxaro Borda apailatzaile gisa ekarri nuela soilik, Emakumeak idazle antologiaren karietara. Injustizia bat konpontzera nator, beraz, Borda behingoz autore gisa ekarrita. Eta etorkizunerako atea... [+]


2017-01-17 | Txerra Rodriguez
Estandar batua

Batua eta euskalkien enegarren eztabaidari heldu aurretik, zientifikoki nork esan dezake estandarra artifiziala, arrotza, estralurtarra, kartoizkoa, zabarrra, mengela eta abar denik? Eta, gainera, kontuan hartu behar dugu gurean euskalkizurtzak daudela (hau da, euskalki bakoak).


2017-01-16 | Asisko Urmeneta
ENDACARI

Patxi Lopez PSOEko primarioetara aurkeztuko dela jakitun, egin du aste honetako ilustrazioa Asisko Urmenetak. Lehendakari ohiak ez ei du inor oztopatzeko asmorik.


Hilobi zurituak eta harri giltzarriak

Juan Kruz Mendizabal apaizaren kasuaz idatzi du iritzigileak. Besteak beste, José Ignacio Munilla gotzainaren jarduera du hizpide. Artikuluan, kristauen mezua zabaltzeko abagunetzat jotzen du bizitakoa.         


2017-01-15 | Oier Araolaza
Itxurakeria dantzan

Telebistan, sarean, oholtzan eta plazan, itxurakerian erorita ageri gara dantzariak. Beldurra diot telebista pizteari, gure lotsak agerian jartzeko gaitasuna baitu ispilu makur horrek. Alferrik da ostrukarena egitea, berehala dut uasapa agintari: “Jarri telebista! Ikusi zelako dantzak!”. Eta obeditzen makal xamarra naizelakoan, ikusiz beste barik bihotza hilko didan dantzaren bideoa dator kanal beretik. “Ezin gintezke engaina, xumetasun hau gu gara” kantatu zigun... [+]


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude