Mikel eta Bego libre, mundu aske batean

  • Errefuxiatuak Euskal Herrira ekartzen saiatzeagatik Grezian atxilotu dituzten Mikel Zuluaga eta Begoña Huarteri gutuna idatzi diete Lurralde Askea komunitate desobedienteko hainbat kidek.

Lurralde Askeko bidelagunak
2016ko abenduak 30
Mikelon, bandido! Esaten genuen ba, azkenaldian ez zenuela e-mailik erantzuten... earra sutea piztu duzuena! Errefuxiatuen gaia bolo-bolo dabil egunotan zuei esker: Mobilizazioak, komunikabideetako goiburuak, taberna eta okindegietako elkarrizketak, zuen herrietako herritarren eta udalen babesa...
 
Badira urte batzuk ametsak, minak, borrokak, galderak eta konspirazioak konpartitzen ditugula, gutuntxo hau idazten dizuegunok eta beste askok ere, hain kuttuna zaigun Lurralde Askea deritzon saiakera herrikoi honetan. Horregatik, albistea zabaldu bezain laster, dardarka hasi ziren gure arteko saretxo honen hariak. “Zer edo zer idatzi beharko diegu delinkuente maitagarri horiei, ezta?”. Horiei, bai. Bego ez zaitugu hainbeste ezagutzen, baina hurrengo hitzak zuretzat ere badira, gustuko badituzu. 
 
Atxiloketaren berriak era askotako sentimenduak sortu dizkio gutako bakoitzari. Baina harridura ez dago horien artean. Bagenekien errefuxiatuak laguntzeko taldean ari zinela lanean, sumindu zaituela gaiak eta Europako gobernuen utzikeriak. Ezagutzen dugu zure pentsamenduarekiko ahalik eta modu koherenteenean jokatzeko duzun joera heldugabea, bidezkoak ez diren legeak desobeditzeari diozun bizio sendagaitza. Ez zaizu gustatuko horrela esatea, gutun ireki batean, baina, txikito, ez zara desobeditzen dakien bakarra. Urte batzuk espetxean egoteko mehatxuak ez zaitu geldiarazi, justizia goseak zure bihotz sentibera mugiarazten duen seinale. Malurekin eta “el chaval”-ekin batera bizileku duzuen ipuinezko ingurune magikoa bihurtu duzue munduko injustiziak borrokatzeko lubaki eta amets iraultzaileentzako kabi (besarkadarik goxoena etxekoei!). Zure dohain horiek guztiak ezagutzen ditugu -lasai ez ditugu ahaztu zure keriak, baina horiei buruz beste batean berba egingo dugu-, beraz, berriz diogu, nola harrituko gaitu notiziak?
 
Harridurarik ez, azken urteotako gure elkarrizketen ardatz izaten ari diren ideietako asko islatuta ikusi ditugu zuen hitzetan eta ekintzan: Mugarik ezagutzen ez duen begirada internazionalista, konpromiso pertsonal eta kolektiboa uztartzea, sufrimenduarekiko eta injustiziarekiko hurbiltasuna eta sentiberatasuna, eredu xumearen bidezko pedagogia politikoa... Bidezkoari obedituz, injustuari desobeditzea; izan norberaren kontsumo ohiturak eraldatzeko, izan Europako migrazio lege kriminalei eraso egiteko. 
 
Zure irribarre bihurria jantzita irudikatu zaitugu ziegan. Eta epaitegian fiskalak “immigrazio ilegala  lagundu izana” leporatzen dizuela entzutean irribarrea are zabalago marrazten irudikatu zaitugu.
 
Hainbeste itzuli eta buelta (horretan bai txapeldunak!) eman diogun testu horietako baten pasarte honetaz gogoratzen? 
 
Garai bat bukatuko da eta komunitate berritu bat jaioko da haren errautsetatik. Bilakaera horretan, zaharra apurtzen dugun bitartean berria eraikitzen joanen gara, desobedientzia edo erresistentzia txikiak eginez eta apurka-apurka areagotuz. Ekintza horien bidez etxe komun bat eraikitzen hasiko gara, eta etxe horretan bizi garenok, pentsatzen dugun bezala jokatuko dugu (...)
Esanen digute hori guztia mito bat dela, beti egon direla aberatsak eta pobreak, eskuzabaltasuna txoriburuen munduari dagokiola edo zoriontasuna filosofo txepel batzuen ameskeria hutsa dela. Gure ustez, ordea, honetan datza edozein jendarteren edertasunik handiena: zoriontsuak izan naturarekiko harremanetan, inor esplotatu gabe. Pertsona askeen herrialde bat sortzera goaz, non denok ondo bizitzeaz gain egoki jokatuko dugun geure buru eta inguruarekiko. Zoriontasun kolektiboa ala basakeria!!
 
Mikelon, Bego, bizimodu onaren euskal errepublikari aletxo berria gehitu diozue. Eta nolakoa, gainera! Amesten dugun euskal errepublika horri, non errefuxiatuak ongi etorriak izango diren, non egungo gobernuak eta gobernatzeko moduak historia museoetan soilik ezagutuko ditugun, non  mugazainak berez desagertu diren langabezian geratzeagatik. Eguneroko jarrera xumeenekin ere eraikitzen edo deseraikitzen dugun etorkizuneko herri horretan gogoratuko ditugu Mikelonekin, Begorekin eta beste hainbat lagunekin iraganeko ekintza eredugarrien pasarteak. Sutondoan, lagunarte alaian eta basoerdia eskuan. Ordurako ezinbestekoak izango ez diren egungo ekintza ederrak.
 
Mikelon, Bego eta errefuxiatuak gurekin nahi ditugu mundu aske batean, Siria, Irak, Kurdistan edota Euskal Herri askean, Lurralde Askean. Mikelon eta Bego bezalakoak ezinbesteko bidelagun  ditugu pertsona eta herri askeak lortzeko borrokan. 
 
Mikelon, erdu etxera! Hurrengo bilerarako hitzordua finkatu behar dugu eta, tirofinko. Musu festa biei, eta ongi etorria guztiei.
 

Sinatzaileak: 
Lurralde Askeko zenbait bidelagun
Zigor Oleaga Olabarria, Axier Lopez, Joseba Alvarez Forcada, Aratz Zearreta, Haizea Isasa Mendez, Haizea Ziluaga Larreategi, Gorka Silvan eta Irati Tobar


Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
2017-08-11 | Markel Ormazabal
Turismoaren festak

Ez hain antzina, hiru mende atzera gehienera, kostako herri baten ur territorialak kanoi baten tiramenaren arabera zehazten ziren: jaurtigaia noraino heldu, lehorretik harainokoa izango zen ur territoriala. Lurraldearen zedarritzeko, ordea, kanoia baino hobea da festa, eta hain zuzen ere, kanoikada batek emango dio hasiera Donostiako abuztuko festari.


2017-08-11 | Axier Lopez
Turismoak ez du, berez, aberastasuna sortzen

Turismo ereduaz eztabaidatzea herri kirol bilakatu zaigun egunotan, nekez igaroko duzu eguna “Turismoa ona da dirua ekarri eta lanpostuak sortzen dituelako” nonbait irakurri edo entzun gabe. Zorionez, lehen mantra eztabaidaezina zena, pitzatzen hasi zaie eta galderak gehitu zaizkio: Zenbat irabazten dugu turismoarekin? Nork irabazi? Zeren ordainetan?


2017-08-09 | Juan Gorostidi
Indarkeria eta denbora galdua: ongi etorri normaltasunaren basamortura!

Indarkeria “historiaren emagina” ez balitz ere (Karl Marx), onar dezagun behintzat denok baliatzen garela mota bateko edo besteko bortxaz, eta onarpen horretatik abiatu beharko litzatekeela gaiaren inguruko edozein gogoeta. Naturalizatua dugu jendartea eusten duen egiturazko bortxa, eta ez dugu antzematen gugan edo gure hurbilekoengan jotzen duen arte.


Maroko ez da Venezuela

Fenomeno berezi bat gertatzen da uda garaian Hego Euskal Herrian. Bizkaia eta Gipuzkoa barnealdeko herriak hustu egiten dira; Araba eta Nafarroan, aldiz, herrietako jende pilo bat bizi da hiriburuetan, eta uda garaian beraien herritxora itzultzen dira oporrak igarotzeko. Urtean zehar mugimendu gutxi daukaten plazak borborka jartzen dira hil honetan. Baina badago mukuru bete eta husten den toki bat, berriro bete eta husteko: errepidea. Lona urdina autoko teilatuan jarrita, milaka eta milaka... [+]


Willkommen, bienvenue, welcome

20 urtez Zumaian antolatu den Zakila Bira lasterketa desegin eta, turismoa eta kirola sustatzeko, Euskal Kosta Krosa sortu dute bere ordez. Pakete turistikoak eskainiko zaizkie mataroi erdi horretan izena ematen dutenei.


2017-08-09 | Joseba Alvarez
Turismoa, Inditex eta pintxoak

Nola ez, oraingoan ere, kalean gabiltzanoi gauzak “gaizki” egin ditugula esan digute beren butaka eta bulegoetatik gauzak “ondo” egiten dituzten horiek. Guk salatu dugun errealitate gordinaren inguruko beraien lehen hitza gu kritikatzea izan da, gauzak “gaizki” egin ditugulako. Izan ere, turismoaren arazoa ez da gaurkoa -eta, zer esanik ez, Donostiako Parte Zaharrean-, baina beste horiek isilik egon dira turismoak Parte Zaharra ito duen bitartean.


2017-08-04 | Leire Murguialday
Esperantzara kondenatuak

Garaipenik eta galtzekorik gabe kantatzen zuen Garik duela urte batzuk, eta hala bizi dute emakume gehienek haien errealitatea El Salvadorren. Bizitzak ezer gutxi balio duen herrialde honetan, zer esanik ez baliabide urriko emakumeenak.


2017-08-02 | Hatortxu Rock
Zorionak bai, baina lan handia dugu aurretik!

Ahaztezina izango zela esan genuen, eta ahaztezina egin dugu. Denon artean egingo genuela esan genuen eta denon artean egin dugu. Etxerako bidea eraikiko genuela esan dugu eta etxerako bidea eraiki dugu. Eta eraikitzen jarraituko dugu. Balorazio oso positiboa egiten dugu hilabeteetako esperientzia honetan. Indarrez eta arrazoiz pilatuta atera gara, lanean jarraitzeko asmoz.


Pixaren iraultza 2.0

Eta halako batean Hatortxun ginen emakumeon artean begirada eta irrifar konplizeak sortzen hasi ziren, eskailera horiek igo eta bertan zegoena ikustean…


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude