Kalera, zertara?

Borrokara lotu ginenean, jakin bagenekien gure ideiak defendatzeak estatuen errepresio beldurgarria pairatzea ekar ziezagukeela: tortura, kartzela, deserria... baita heriotza bera ere. Preseski horregatik egin genuen borroka! Gure herri txikitik hasi eta mundu zabalera, botere desoreka eta bidegabekeria gehiegi zegoela sentitzen genuelako eta, halaber, Ama Lurraren, herrien zein pertsonen kontrako zapalkuntza hori bazela ikusten genuelako. Gai honen gainean buru beste aburu badago ere, biolentzia arma politiko gisa zerabilten bi estaturen errepresioari aurre egiteko eta, aldi berean, herri askeagoa eta justuagoa eraikitzeko helburuarekin jardun genuen guk; hutsak huts, osoak oso. Ugarik begi txarrez eta anitzek begi onez ikusitako borroka horren ondorioz gaude kartzelan eta, hortaz, gatazka politiko baten eraginez preso gauden euskal (gehi elkartasun iraultzaile miresgarriz gurekin batera bidea egin duten harri bitxi horiek) militante politikoak gara.

"Hamaikaren ahotan dago nola atera behar garen, zer egin eta esan behar (ez) dugun... Eta guk zer diogu? Itzalpe urte luzeen ostean, zertarako egon nahi dugu guk, presook, kalean?"

Batzuentzat agerikoa eta txalogarria izango da azken baieztapena, polemikoa askorentzat, eskandalagarria, iraingarria edota zigorgarria ere beste hainbatentzat. Egia, koloreak edo puzkerrak bezala: bakoitzak berea du gustuko! Kontuak kontu, kartzelan gaude eta, goiz ala berandu, kalera aterako gara. Hamaikaren ahotan dago nola atera behar garen, zer egin eta esan behar (ez) dugun... Eta guk zer diogu? Itzalpe urte luzeen ostean, zertarako egon nahi dugu guk, presook, kalean?

Ukaezina da, zoritxarrez eta garaipenak garaipen, gure herria eta mundua ez direla heldu amestu agertoki aske eta bidezkora. Bada, kartzelan ere, urteotan, nola edo hala, borrokan jarraitu dugu: beste presoekin batera, espetxe sistemaren kontra; kideekin, duintasuna zer den ikasten, harrotasunez, maitasunez; gure herrikideekin, betiere independentzia eta askatasunaren alde; geure burutxoekin, egunero, hezten, hazten, norbere kontraesanak gainditzen saiatzen. Ez dugu ilusiorik galdu! Biharko askatasunaren ametsa gaurko iraultzaren errealitatea delako, borrokak berak aske egiten gaituelako, utopian sinisten jarraitzen dugu eta irrikaz gaude herrira bueltatu eta zuekin batera ekiten jarraitzeko!

Kalera atera nahi dugu, herria ERAIKITZEN, herria ASKATZEN, herria EGITEN jarraitu nahi eta behar dugulako.

(Eta gure etxeratzea iskanbila bada... ongietorri nudista batera gonbidatzen zaituztet! ;) Herriaren esku beti! Gora bihotzak eta behera frakak!).

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora

ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Iritzia
Lan mundua euskalduntzeko ere Herri Akordioa

Lan munduaren euskalduntzea euskararen normalizazio-prozesuaren erronka nagusietakoa dena diagnostiko partekatua da euskalgintzan eta eragile euskaltzaleon artean. Hamarkadatan belaunaldi berriak euskalduntzen egindako inbertsio guztia (hor ere egiteko asko geratzen dela ahaztu... [+]


Transhumanismoa: arazo guztien konponbide ote?

Mondragon Unibertsitateko Humanitate Digital Globalak (HDG) graduan, etorkizunari buruzko hausnarketa eguneroko zerbait da, eta gogoeta horretan transhumanismoa saihestu ezin den gaia da.


Eguneraketa berriak daude