Juan Sebastian Elkanoren Mundu Biraren V. Mendeurrena

Zer dugu ospatzeko? Zer dute ezkutatzeko?

  • Sarean bilaketa azkar bat egin eta hitz loriatsuak baino ez ditugu aurkituko Juan Sebastian Elkanoren inguruan. Espainiako orriek gogoraraziko digute globalizazioa eta merkataritza bide berriak irekitzen munduari egindako ekarpena. Euskarazkoetan, aldiz, jatetxe, txakolin eta turismorako dei artean, euskaldunok itsasoan munduko onenak ginela goresteko fetitxe bat agertuko zaigu. Munduari buelta ematen lehena izan zela azpimarratzen dute guztiek. Mundu Biraren V. Mendeurrenaren makineriak prest du Elkano marka. Baina historia ez denez sekula neutroa, kazetaritzaren antzera, zer gordetzen dute, zer saltzeko?

Axier Lopez @axierL
2018ko uztailaren 29a
Ilustrazioa: Xabier Sagasta

Getariako udaletxe aurreko plazatxoa. Asteazkena, 08:20. Lau katu kalean. Parean dudan estatuari argazkia egiten dion bigarren pertsonarengana hurbildu eta: “Barkatu, ba al dakizu hori zein den?”. “No idea, but I like the photo”, dinosta Donostiatik Juan Sebastian Elkanoren jaioterrira heldu den turista australiarrak. Euskal Herrian ezer gutxi dakigu Elkanoren inguruan, zer eskatuko diogu bada gu bisitatzera datorrenari?. Ezezagutza hori oso orokortua dagoela dio Nikanor Lertxundi (EH Bildu) alkateak: “Ezjakintasun handia dago, estereotipo galantak daude, Getarian zein hemendik kanpo. Elkano ezaguna da munduari buelta emateagatik, baina hori da dakigun ia gauza bakarra”. Eta, egiari zor, hori ere ezbaian dago. Zenbait historialariren ustez, Magallanesek 1519an abiatu eta 1522an Elkanok burutu zuen munduaren bira ez zen historian egindako lehena izan. 100 urte lehenago, 1421 eta 1423 bitartean, Txinako Zhu di enperadoaren itsas-espedizioko kideak izan ei ziren munduaren biribiltasuna frogatzen lehenak.

Domina zein paparretan jarri baino, gauza bat ziurra da: hemendik eta 2022ra bitartean, Elkanori buruz inoiz ez bezala entzun, irakurri eta ikusiko dugu. Mundu biraren bosgarren mendeurrenari begira diskurtsoak, produktuak eta ekimenak prestatzen hasi dira Espainiako eta bertako erakundeen bultzadaz. Elkano marka etxean eta munduan barrena zabaltzera doaz, bakoitzaren egungo interes politiko, ekonomiko eta mundua ulertzeko era propiotik abiatuta.

Elkanoren “balentriak” 

Ilustrazioa: Xabier Sagasta

Juan Sebastian Elkanoren bizitzaz dagoen informazioa oso urria da. Bere testamentua da iturri nagusietako bat, baina hutsune asko dago. Noiz jaio zen ere ez dago argi. 1487 inguruan sortu zen, Katalina Portu eta Domingo Sebastian Elkano getariarren bederatzi seme-alabetako bat izan zena. Mediterraneo eta Atlantikoko merkataritzan aberastutako itsas-gizona zen aita, herriko dirudun handienetako bat. Amerikako konkista eta genozidioaren hasierako urte horietan irekitako negozioei segida eman zionetako bat izan zen Juan Sebastian elkanotarren familian.

200 upeleko itsasontzi baten armadorea zen. Hainbat espedizio militarretan parte hartu zuen Gaztelako erresumaren eta kristautasunaren interesen alde. Armekin eta gupidarik gabe borrokatu ziren pertsona boteretsuekin aritu zen getariarra. Horietako bat Francisco Jiménez de Cisneros Espainiako Inperio katolikoaren babesle porrokatua izan zen. Ezaguna da, besteak beste, arabiar guztiak kristauarazi egin behar zirela defendatu eta Nafarroaren burujabetasunaren aurkako erasoak babestu zituelako, besteak beste. Cisneros, Inkisizioaren buru zela, Ipar Afrika konkistatzeari ekin zion eta Oran, Bugia eta Tripoliko sarraskietan parte hartu zuen Elkanok haren zerbitzura. Oran hiriaren konkistan 4.000 pertsona hil zituzten, beste iturri batzuek 10.000ra igotzen dute kopurua. Errege katolikoen agintari militar nabarmenena izan zen Gonzalez Fernandez de Cordoba kapitainarekin ere ibili zen Elkano, Napoli konkistatzeko borrokan eta inguru hartako beste kanpaina militar batzuetan.

Zorrak pilatzen ere abila izan ia zen Elkano. Merkatari savoiarrei ala bankari genoarrei –ez dago argi nori– dirua eskatu zien. Zorra kitatu ezinik, itsasontzia eman zien ordainetan. Horregatik Getariatik ihes egin behar izan zuen, Gaztelako erresuman delitu larria baitzen atzerritarrei itsasontzia saltzea. Sasira jo eta Sevillara heldu zen.

Sevillako Kontratazio Etxean zeuden euskaldunei esker –batzuek senideren bat aipatzen dute–, bera ezagun bilakatuko zuen espediziora batu zen. Elkanorentzat aukera paregabea zen gainera, Magallanesen espedizioaren bidaiarientzat hitzartutako onuretako bat baitzen aurretik egindako delituak barkatzea.

Espeziak urrearen pareko ziren garai hartan, nola edo hala Espezien Uharteetarako bidea osatzea zen helburu nagusia. Eta hala, 1519ko abuztuaren 10ean, abiatu ziren bost itsasontzitan nazionalitate askotako 234 gizon (horietako bat esklabu malaysiarra). Elkano Concepción ontziko maisu jarri zuten. Hiru urteko bidaian gertatutakoaz, Antonio Pigafetta italiarrak eta Francisco Albo gaztelarrak idatzitako egunerokoei esker dakigu gehienbat.

Nekez irudika dezakegu zer den garai hartako teknologiarekin, itsasbide zehatzik gabe, horrelako bidaia luze bat burutzea. Gorriak eta bi pasatu zituzten: gosea, egarria, gaixotasunak, erasoak, matxinadak, enbatak… Baina haiek ere, garai hartako konkistatzaileen antzera, gorriak pasarazi zizkieten bidean aurkitutakoei, pertsonak basapizti ala merkantzia gisa harturik.

2008an Gari Berasaluze getariarrak idatzi eta Dani Fanok ilustraturikoa da Elkanoz euskaraz dagoen liburu bakarra. Bere bizitza, ibilera eta espedizioei buruz dauden informazio iturri apurrak erabiliz, oso biografia gomendagarria da gaira hurbiltzen hasi nahi duenarentzat.

Kroniketan jaso zutenez, hilketak eta bahiketak usu gertatu ziren bidaian. Argentina hegoaldeko tehueltxeekin hartu-emana izan zuten lehen europarrak izan ziren. Patagon izena jarri eta “basati itxura” hartuta, otoitz egiten irakatsi nahi izan zieten, baita bi gatibu ereman ere Erregeari oparitzeko. Marianetako Guam irlan, Lapurren Uhartea deitu zuten horretan, 50 etxe eta kanoa erre eta zazpi lagun hil zituzten. Kronikak dioenez, “hangoek ez zituztenez geziak ezagutzen, erraz akabatu zituzten”. Filipinetako Cebun, Gaztelako Erregeari men ez egiteagatik, Bulaia herria suntsitu zuten. Handik gutxira Magallanes hil zuten, inguru hartako indigenen aurkako eraso batean. Bruneitik pasatzean, asko hil eta 19 bruneitar esklabu eraman zituzten. Tartean, agintari postuan, Magallanes ordezkatu zuen Juan López de Carvalhok “beretzat” hartu zituen hiru emakume. Bost itsasontzietatik bakarra geratu zenenean, Elkano zen espeziaz goraino beteta zegoen Nao Victoriaren nagusi. Berarekin batera, 43 europar eta bateko eta besteko 13 bahitu zeuden. Cabo Verdera heltzean, Elkanok esklaboak erosi zituen itsasontziaren konponketetan laguntzeko.

Eta hala, hamaika pasarte lazgarriren ostean, 1522ko irailaren 6an heldu ziren Sanlucar de Barramedara. Hiru urte lehenago abiatutako 234 gizonetatik 18 baino ez ziren itzuli – lau euskal herritarrak ziren–. Tira, hori da historia ofizialak dioena, baina errealitatea da 21 pertsona itzuli zirela. Elkanok bidean gatibu ekarritako hiru indigena ere bizirik heldu baitziren. Nonbait bahitutako hiru “indiar basati”. Historia eurozentristak izen, jatorri eta aurpegirik gabe utzitakoak.

Elkanok, ospeaz gain, onura ekonomikoa ere atera nahi zuen bidaiatik. Ondorengoa eskatu zion Carlos V.a enperadoreari: Gaztelako Armadaren beste espedizio batean kapitain izatea, Moluketan kolonizatutako lurretan gotorleku bat berari ematea eta Santiago Ordena militar eta erlijiosoaren zaldun izendatzea. Ez zuen horietatik ezer lortu. Urtean bostehun dukateko pentsioa eta bere armarrian primus circumdedisti me esaldia –egun Getariako sarreran irakur daitekeena– jartzeko baimena eman zion Gaztelako Erregeak.

Berriz itsasoratu aurretik, Indonesiako Molukak norenak ziren erabakitzeko portugaldarrekin izandako negoziaketetan parte hartu zuen Elkanok, Cristobal Colonen seme Hernandorekin batera Espainiaren interesak defendatuz. Ez zuten akordiorik lortu. 1525ean berriz abiatu zen Moluketara, bigarren kapitain gisa. Bidean hil zen Elkano. Kapitainek eta ofizialek marinelek baino hobeto jateko eskumena zutenez, haragi hobea zuten arrain tropikalek kutsatu zioten ziguatera gaitzak hil zuen. Itsasora bota zuten gorpua.

 

“Elcanoren espedizioa Espainiako Armadaren aparteko balentria izan zen”
Espainiako Erregearen hitzak dira, Elkanoren V. Mendeurrenari babesa adierazteko urtarrilean Madrilgo Zarzuelan egin zuten ekitaldian esandakoak. Espainiar nazionalismoari beti baliagarri gertatu zaion pertsonaia da Elkano, baita diktadura frankistari ere. Orduko Espainiako Inperioaren handitasuna iradokitzen duen elementu ororekin egiten duten gisan. Ikuspegi horretatik bakarrik uler daiteke, Espainiako Gobernuak Elkanoren V. Mendeurrena antolatzeko ardura Defentsa Ministeriori eman izana, kultura sailarekin batera. Sustatzen hasi diren Elcano markaren helburu politikoak oso argi azaldu zituen Odon Elorza diputatu donostiarrak bere blogean 2017ko azaroan: “Espainiako herrien historia komunaren pasarte garrantzitsu hau hauspotu behar dugu. Oso komenigarria da gogoraraztea euskal herritarrak izan zirela punta-puntako protagonistak, Espainiako Koroak sustatutako enpresa kolektibo horretan eta, oro har, Espainiako Erresumaren itsas-kanpainetan (militarrak)”.

Espainiako Gobernuak “aparteko interes publiko” izendatu du mendeurrena eta pizgarri eta hoberi fiskalak eskaini dizkie –%90era artekoak– mundu birari buruzko ekintzak antolatu edo hedatuko dituzten elkarte eta enpresei. Elkanoren balentriak mundura saltzeko lehen proiektuetako bat martxan da jada: 25 milioi euroko aurrekontua duen Sin límites filma, The Hobbit eta Game of Thrones superprodukzioetan aritutako profesionalekin, Simon West ingelesaren zuzendaritzapean. Miguel Menéndez de Zubillaga filmaren ekoizle bilbotarraren hitzetan, “Elkano da Espainiako konkistatzailerik garbiena, ez baitu alde negatiborik. Ez zuen ezer txarrik egin, aurkitzaile bat izan zen, heroi outsider bat da, Blas de Lezo eta Don Pelayoren parekoa. Ez dugu lan historikorik egingo, abentura eta akziozko filma izango da”.

Paraleloki, Andaluzian eta Euskal Autonomia Erkidegoan mendeurrenari heltzeko ekimen propioak sortu dituzte.

Elkanoren marrazki edo erretraturik ez da gugana heldu. Beraz, beste pertsonaia historiko askorekin bezala, bakoitzaren interesen arabera gorpuzten da Elkano. 2016ko maiatzean Getariako Balentziaga museoan gisa horretan irudikatu zuten. Errenazimenduari lotutako estetika erabili zuten, Shakespeare izan zitekeena, jakinduria eta kezka unibertsalekin lotzeko asmoz. Irudian: Markel Olano, Iñigo Urkullu eta Nika Lertxundi “Munduari lehen bira - Elkano 500” ekitaldi instituzionalean.
Argazkia: Irekia - Eusko Jaurlaritza

“Elkanok ordezkatzen du euskaldunok izan ginena eta egun garena”
‘Mundu bira 500: Elkano Fundazioa’ iazko uztailean sortu zuten, eta ordutik lanean ari da. Ondorengoek osatzen dute patronatua: Eusko Jaurlaritzako Industria sailburu Arantxa Tapia, Kultura sailburu Bingen Zupiria, Gipuzkoako Ahaldun Nagusi Markel Olano eta Gipuzkoako Kultura eta Turismo saileko buru Denis Itxaso, Urola Kostako Mankomunitateko lehendakari Igor Iturain, Getariako Aitor Urresti (EAJ) eta Floren Iribar (EH Bildu) zinegotziak eta Nikanor Lertxundi alkatea. Fundazioak langile bakarra du momentuz, zuzendari lanetan ari den Ion Irurzun, aurretik Gipuzkoa Berritzen egitasmoan aritua.

Irurzunen hitzetan, fundazioak orain dela 500 urteko sakoneko kontuei jarriko die azpimarra. Adibidez, “orduan itsasontzien %90 hemen egiten zirela edota euskal marinelek mundu zabalean izan duten izen ona; euskaldunok itsas-kulturarekin dugun harremana landu eta zabaldu nahi dugu eta Elkanorena hito bat da, marka bat”. Ikerketa sustatzea, Elkanoz gehiago jakitea, lehen zeregin handietako bat izango dutela dio, “aurreiritzirik gabe”. Horretarako, fundazioaren aurkezpenean adierazi zutenez, “kultura, turismoa, industria, merkataritza eta hezkuntza arloen sustapena izango du xede eta ardatz, Getariako marinelak egindako balentria balioan jarriz”.

Xabier Alberdi: "Aparteko enpresari gisa ikusten dut Elkano, ADEGIko presidente baten antzera. Arrakasta nola edo hala lortzeko zer egin behar den pentsatu eta esango duen Jose Luis Korta bat"

Fundazioak bere egin duen ikuspegi historiko eta diskurtsoaren egile eta dibulgatzaile nagusietako bat Xabier Alberdi historialari zarauztarra da. Donostiako Ontzi Museoko zuzendari zientifikoa eta Pasaiako Albaola Faktoriako ikerketa burua da. Albaola ezagun egin da azken urteotan itsas-kulturan eta horren bueltako garapen teknologikoan euskaldunok munduan izan dugun aparteko garrantziaz egindako dibulgazio lanarengatik. Juan Sebastian Elkano ere diskurtso horretan txertatu dute Alberdik eta Mundu Bira Fundazioak orduko euskal gizonen itsas-balentrien ikur gisara aurkeztuz. 2017ko uztailean Deiari eskainitako elkarrizketan hala definitzen zuen Elkano: “Estratega handi bat, aparteko enpresari gisa ikusten dut, ADEGIko presidente baten antzera. Abentura sena duen ekintza gizon bat. Arrakasta nola edo hala lortzeko zer egin behar den pentsatu eta esango duen Jose Luis Korta bat. Ez gara jabetzen Elkanok egin zuenaren tamainaz eta gainera euskaldunok ez dakigu gure burua saltzen”. Mundu biraren mendeurrenaren garrantziaz galdetuta, ondorengoa zioen Alberdik Diario Vascon 2016an: “Nazio garatuek badute prestigiatze politika bat. Herri batek atzerrian negozioak egin nahi baditu, ez da gauza bera herri prestigiotsua izatea ala herri ezezaguna izatea”. Alberdik azaldutako apustu horren erakusgarri, Albaolak Elkanoren Victoria ontziaren erreplika egiteko enkargua jaso du, Gipuzkoako Aldundiak eta Pasaiako eta Getariako Udalen bermearekin.

Baina kontakizun epiko horretan Elkanok badu “berezitasun bat”. Gauza bat da euskaldunek itsasoz lurralde urrunetara heltzeko garatu zuten gaitasuna eta industria goratzea, arrazoia izanik Kantauriko baleak ia desagerrarazi arte akabatu zituztelako. Baina oso bestelakoa da euskaldunon enbaxadore bilakatu nahi izatea kulturak eta herriak odolusten inoiz izan zen Inperiorik eraginkorrenetako baten langile leiala.

Marketinak nekez estaliko ditu horren kontraesanak. Adibidez, hala zioen otsailean Aitzol Azurtza euskal diasporako kideak Berrian: “Euskal herritarrentzat Elkano heroi abenturazale ausartaren eredua izan daiteke, baina diasporan bizi garenok ezin dugu Elkano eredutzat hartu, espainiar konkistatzaile itxura duelako”. Euskal Diasporaren Eguna ospatzeko Eusko Jaurlaritzak irailaren 8a –Elkano eta gainontzeko itsasgizonak Sevillara iritsi zireneko data– hautatu izanaz kexu zen.

Lau urtean behin “Elkanoren lehorreratzea” antzezten dute getariarrek, orain 500 urte San Lucar de Barramedan ustez gertatutakoa oinarri hartuta. Herriko seme kuttunaren goratze kolektiboa da, bidaiaren sufrimendu, epikotasun eta ondorengo Gaztelako Inperioaren aitortzan arreta jarriz. Folkloretik gehiago du irakurketa historiko edo hausnarketa kontzientetik baino. Getarian oso errotuta dagoen itsas-kulturaren ikur da Elkano, eta beraz, oro har, getariarrentzat ohore handia da tripulazioko kide gisa aritzea. Antzezle nagusiak zozketaz hautatzen dira herritarren artean, baina protagonista nagusiak, 18 marinelen papera–gatibu ekarritako hiru indigenak ez dira agertzen–emakumeek ezin dute egin, “pertsonaia historikoen generoari” eusteko. Abuztuaren 7an izango da aurtengo edizioa.
Argazkia: Irekia - Eusko Jaurlaritza

Klase politiko osoak erosi du bertsio akritikoa
Gerratik eta konkistatik urrunarazitako Elkanoren bertsio idiliko hori bere egin dute erakunde publikoek, EH Bildutik PPra arteko babesarekin. 2015ean Eusko Legebiltzarrak aho batez onartu zuen EAEko erakunde publikoek mendeurrenari garrantzi estrategikoa ematea eta Euskal Herria mundura zabaltzeko Elkanoren figura baliatzea. Onartutako testuan, zein alderdien hitzartzeetan, ez da Elkanok Espainiako Inperioaren zerbitzura egindakoari buruzko aipu kritiko bat bera ere agertzen. EAJ, PSE-EE, EH Bildu, PP eta UPyDk bat egin zuten. 73 bozka, 73 alde. Parekorik ez duen kontsentsu politikoa gaur egunean ere hainbeste ika-mika eragiten duen garai ilun horien inguruan.

“Mezu ofizialari darion eurozentrismoaz” kritiko mintzo da Miguel Jimenez Getariako historialaria. “Beti aipatzen dute zer nabigatzaile onak ziren eta zer gaitasun handiak zituzten. Baina gizon zuri europarrak ez diren guztiak, masa indigena eta emakumeak adibidez, bigarren mailako bilakatzen dituzte kasurik onenetan, eta anonimo kasu gehienetan. Lehen eta orain”.

Gerratik eta konkistatik urrunarazitako Elkanoren bertsio idiliko hori bere egin dute erakunde publikoek, EH Bildutik PPra arteko babesarekin.

Idoia Arrieta historialari getariarrari lotsagarri egiten zaio orain 500 urte egindakoa justifikatzeko orduko testuingurua ezberdina zela argudiatzen dutenean. “Gaur egun ere testuingurua existitzen dela ahazten zaie, gerrak nonahi daude eta denok ez gara gerrazaleak, denok ez goaz munduko beste puntara jendea hiltzera boteredunen interes ekonomiko eta politikoen mesedetan. Gerra Zibila ere justifikatuko dugu? Itsasontzian hainbat emakumezko sexu-esklabo izateko bahitu izana ere ulertu beharko dugu? Non dago muga?”. Jimenezen ustez, orduan egindakoak bakarrik har daitezke normaltzat mentalitate konkistatzaile baten arabera, “orduko eskema mental berdina errepikatzen ari dira orain, Elkanok eta enparauek globalizazioa eta garapena ekartzen lagundu zutela diote. Galdeiezu, esaterako, Patagoniako jatorrizko herriei Mendebaldeak eroandako garapenaz”.

Elkano ez da Agirre, Cortes edo Pizarro
Gerra eta bortxatik aparteko kontakizuna sortzeko Elkanoren bidaiaren helburuak merkataritzarekin lotu dituzte. Baina hori zalantzan ipintzen duten datu esanguratsuak daude. Batetik, bidaia egiteko eraman zuten ekipamendua. “Magallanesek eramandakoa eta Hernan Cortesek –konkistatzaile genozida izan zela inork ezbaian jartzen ez duen bat aipatzearren– erabilitakoa paretsuak ziren”, dio Arrietak. Berpasa dezagun Magallanes eta Elkanoren bost itsasontzietan kargatutakoa, horren datu zehatzak baitaude. Bi urtetarako elikagaiak eta itsas-tresneriaz gain, “indigenak limurtzeko” labanak, ispiluak, guraizeak, orraziak, zapiak eta lepokoak. Eta amarru horiek funtzionatzen ez dutenerako: 110 artilleria pieza, kanoiak, falkoiak, bonbardak, sutautsa, 50 eskopeta, 60 balezta, 1000 lantza, 360 dozena saieta, 95 dozena dardo, eta gerrarako beste hainbat tresna eta arma.

Bestetik, Amerikako kolonietako merkataritza monopolioa kontrolatzeko eratu zuten Errege Katolikoek Indietako Kontratazio Etxea, eta haren bitartez lotu zuten Elkanoren espedizioa. Helburu zehatza ezarri zien itsas-gizonei: bidean aurkitutako “landare, animalia eta gizaki berriak” ekartzea.

Eta azkenik, Carlos V. Erregeak Magallanesekin adostutako kontratuaren ezaugarriak, kapitulazioak, oso esanguratsuak dira. Hala dio, bidaian “konkistatutako lurren gobernadore eta ‘adelantado’ izango dira espedizioko buruak”. Ohiko sari bat da orduko kanpaina militarretan. “Lurralde berriak erregearen menpe jartzeari kolonizazioa deitzen zaio. Elkanoren espedizioaren helburua ez zen merkataritza bakarrik, argi eta garbi”, dio Idoia Arrietak.

Ameriketako konkista eta genozidioaz historia ofizial eurozentristak idatzitako bertsio interesatua kritikatzen duen marrazki ezagun bat.

Historia, prêt-à-porter
1992an, Cristobal Colonen bidaiaren bosgarren mendeurrenean, Espainiako Gobernuak “Amerikako Aurkikuntza” ospatu zuen, eta ez Amerikako Konkista. Ez da kasualitatea. Iragana norberaren interes politiko, ekonomiko, etiko edota estetikoen mesedetara nola erabili azaltzen duen adibide gordina da. Mendeurrena mundu ikuskera zehatz bat haizatzeko baliatu zuten, baita, ondoren argi geratu zenez, diru publikoa esku pribatuetara pasatzeko negozio borobila egiteko ere.

Idoia Arrietak bizirik dagoen barne ikuspegi gisa ulertzen du historia, eta horregatik “etorkizunari begirako proiektu bat dutenak, beti saiatuko dira iraganaren ikuspegia haren arabera moldatzen”. Baina asmoa ospea edo etekina lortzea bada, boteretik gertuko ildo nagusia ezinbestean jarraitu beharko dutela dio. Horregatik, bere esanetan, Elkano batzuentzat garrantzitsua izango da “kontinenteen arteko harremana” sendotu edo “merkataritza sareak” sortu omen zituelako, baina “nik ikusten dudana da suntsipena, konkista eta bortxaketa. Mundu berri hobe bat irudikatu nahi badugu, niretzat Elkano ez da erreferentea”.

Idoia Arrieta: "Nik suntsipena, konkista eta bortxaketa ikusten ditut. Mundu berri hobe bat irudikatu nahi badugu, Elkano ez da erreferentea"

Historiografia nagusiak inperioen, estatuen eta aberastasun metaketaren inguruan ardaztu dira. Euskaldunok ere ez dugu gure historia idatzi. Urte luzez beste inperio eta estatu batzuen menpe egotearen ondorioetako bat da. Bertoko lurrak eta jendeak ustiatu dituzten agintariek gutaz idatzitakoak izan dira gure ispilu. Azken urteotan, baina, gure historia berridazteko saiakerak ugaltzen ari dira, eta horietako batzuk, bestelako ikuspegietatik lantzen ari dira, historia ofizialak ahanzturara zigortutakoak berreskuratuz. Elkanoren inguruan ardazten ari diren mezu nagusiak, ordea, izan bertsio espainiar supremazista ala euskaldun heroikoan, ez dirudi bide horretatik joko duenik.

Kontua ez da orain 500 urte batzuek egindakoaren errua gure gain hartzea 2018an. Ez da damu kontua. Galdera da iraganean gertatutakoa zertarako baliatu orain. Hori baita askorentzat historiaren funtzio nagusia: etorkizun justu, inklusibo eta solidarioa eraikitzeko heldulekua, norberaz ikasteko eta hobetzeko ispilua. Bide horretan ez bada inor baztertu nahi, ezinbestean, ariketa dekoloniala presente egon beharko litzateke. Historia ofizialaren pariak erdira ekarriz, emakumeak, jatorrizko herriak eta “Mundu Berriaren Aurkikuntza”ren kalteak gaur egunera arte sufritu dituztenei ahotsa emanez.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal hauetan artxibatua: Elkanoren mundu bira  |  Politika  |  Getaria

Elkanoren mundu bira kanaletik interesatuko zaizu...
2018-08-16 | Axier Lopez
Elkanoren Nao Victoria itsasontzi-museoa ez dela ongi etorria salatuko dute Lekeition

Espainiako Fundación Nao Victoriak kudeatzen duen itsasontzi-museoa abuztuaren 21etik 26ra Lekeition izango da. Bere etorrerarekin bat herritar talde batek "txarto-etorria" antolatu du "inperialismo espainiarraren mertzenarioei, omenaldirik ez!" lelopean.


2018-08-07 | Axier Lopez
Zein izan zen Juan Sebastian Elkano? Zer egin zuen?

Gaur Getarian Elkanoren Lehorreratzea ospatuko dute hainbat herritarrek antzerki-omenaldi moduko baten bitartez. Lau urtean behin jende asko biltzen da ekitaldia ikusteko Gipuzkoako kostaldeko herrian. Baina munduari buelta eman izanaz harago, zer gehiago dakigu Elkanori buruz? Zeinek aginduta egin zuen? Zer lortzeko? Zer preziotan? Bidaiari ekin aurretik eta ondoren, zertan aritu zen? Hona Juan Sebastian Elkanori buruz dauden datu apurrekin osatutako biografia laburra.


2018-08-03 | Axier Lopez
Getariara heldu da Espainiako Inperioaren krimenak zuritzen dituen Nao Victoria itsasontzi-museoa

Abuztuaren 7an ospatuko dute Getarian "Elkanoren lehorreratzea" eta data horrekin lotuta Espainiako Fundación Nao Victoriak kudeatzen duen itsasontzi-museoa ostegunean porturatu da Gipuzkoako herrira. Museoaren helburua da "Espainiako itsas-historiaren berri" ematea, "Europa, Amerika eta Asia elkarlotzen" egindakoak oinarri hartuta.


ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude