Mixel Lekuona

Aipamen handirik gabe isildu da, hil da eta ehortzi dute. Ez zuen ezkila hotsa maite. H-rik ez bere abizenak, eskelaren bat edo beste, beste eskala batekoa zen, eskuak laztutako apaiza, eta guretzat graziaz betea. Makeako bere aterpean maiz elkartzen ginen orduko bertso eskoletako haurrak. Han jokatu ziren Iparraldeko lehen eskolarteko txapelketak, eta antolatzaileei txapela erostea ahantzi –ahanzmenak badu batzuetan halako sen pedagogiko bat–, baina Mixel bere ganbarara igotzen zen eta laster ekartzen zuen txapela zaharren bat, gorria batean, lastozko bat bestean. Aurreko bizitzaren batean liberalekin gudarostean edo mendebalde urrunean bakero ibilia izango zen. Eta kartzelako gaian bere baratzea erakusten zigun, lerroz lerro antolatua, gure bertsoak baino xuxenago. Han baretzen ziren gure kirioak, eta karakolaren batenak. Bukatzean gasna ematen zigun saritzat, artzainen artean ibiltzea maite baitzuen. Etzanda eraman duten honetan bestelakoa litzateke mundua apaiz guziak artzain balira eta kartzela guziak baratze.

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora

ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Iritzia
2024-05-29 | Karmelo Landa
Setioa

Setio egoeran bizi gara euskaldunok eta katalanak Espainiako Estatuan, eta gainera ez dugu horren kontzientzia argirik, uste dut. Katalunian hori oso nabarmena izan da azken hauteskundeetan eta ondorengo egoeran.

Benetan aztertzeko modukoa da gertatu dena: Espainiako botere... [+]


Eguneraketa berriak daude