Al Nakba

  • Amesgaizto batetik esnatzen gareneko itolarri sentsazioa bularraldean, irudika al dezake inork itolarri horrekin bizitzea, bizirautea. Irudika al dezake inork norbere herrian bertan deserriratzea, etxea utzi behar izan eta 70 urte luzez itzuli ezin izatea. Maiatzaren 15a Nakba edo hondamendiaren eguna da palestinarrentzat. Palestina ez da lokartzen, eta ez daude ametsetan, errealitate gordina dute parez pare eta begi bat ez, bi begi zabalik izanagatik ere makinaria sionistak kontrolatzen dizkie ametsak, loa, eta bizitza.

Maddi Gallastegi Osa
2018ko maiatzaren 16a

‘Si canta Nablus, canta Palestina’ genioen Balatan gitarrak eskutan, hiriaren iparraldean dagoen Zisjordaniako errefuxiatu gunerik handienaren bihotzean. Yaffatik bortxaz alde egin behar izan zuten Balatako palestinarrek 1948ko maiatzaren 15 hartan, egun Tel Aviv den eta duela zazpi hamarkada euren hiria izan zen hartatik. Handik ez da itsasorik ikusten, Nabi Salehko muinotik ez bezala. Tamimitarrak lagun mediterranear itsasoa ikusteko aukera izan genuen Ramallahtik ordubetera dagoen Nabi Saleh herrian, bada denbora ez dutela oinik busti itsasertz horretan. Haien legea guretzat apartheid.

Munduaren aurrean demokrata, zibilizatu eta aurrerakoitzat agertu nahi duen israeldar estatu sionistak 1948a du mugarritzat, inperio yankeearen laguntzaz XXI. mendean oraindik aurrera darraien kolonizazio basati eta zapalkuntza aro oso bat ustez legitimatzen duen mugarria. Zilegi ez dena legez blindatu zuten urtea. Europako ateak parez pare zabalik ditu Gazan, munduko espetxerik handienean bizi diren palestinarrak fosforo zuriz bonbardatzen dituen israeldar estatu terroristak, etxeak eraitsi eta bizilagunak erailtzen, atxilotzen, torturatzen dituenak, “jenderik gabeko lurra, lurrik gabeko jendearentzat” lema banderatzat hartuta herri oso bat odolustea negoziorako bide bihurtu duen lobby sionistak.

Gu aldiz, negar gasen mende daudenak ez daudela oker bertatik bertara kontatzeko konpromisoan berresten gara, eta Aida Camp edo Balatako errefuxiatuen etxeetako giltzak eskuetan, noizbait haien etxeak izan zireneko ateak agian ez, baina jakin badakigu borrokarako ateak zabal ditzakegula elkarrekin egunerokoan bizirautea bera erresistentzia keinu den lurraldean. Askapena erakunde internazionalistak duela 20 urte bisitatu zituen palestinar lurrak lehen aldiz, eta ordutik elkartasunak ez du etenik izan, hamarnaka brigadisten begietatik ikusi eta ikasi ditugu Hebrongo eta Jerusalemgo alde zahar erdibituak, Nablusko hiri zaharra, II. Intifadan setiaturiko Aidako kale nagusia eta Haifako hondartzak. Asko eta askotarikoak izan dira brigada hauen helburu eta jardunbideak. Iaz, komunikabideetan agertzen ez den emakume palestinarren errealitate ikusezindua gertutik bizitzeko asmoz ipini zen martxan brigada feminista. Familia eta kideak zaintzera behartuak eta palestinar jendartearen zutabe, okupazioa dela-eta, sustengatzen duten etxea bera bihurtzen da gizon askoren botere gotorleku bakar eta emakume asko eta askoren kartzela. Biolentzia zirkular eta kartzela bikoitz honi aurre egiteko tresnak garatzen ari dira arabiar lurraldean.

Itzuleran, Euskal Herrira dakarkigun mezu argienetariko bat BDZ kanpainara atxikitzeko deia da. Hegoafrikako apartheid sistemaren aurkako borrokak argiturik, 2004. urtean BDZ kanpaina abiarazi zuten Palestinan: boikota, desinbertsioa eta zigorra. Israeldar estatuarekiko boikot herritarrerako deia egin nahi du, eta boikot politiko, akademiko, ekonomiko, zein kulturala bultzatzea du xede. Blokeo eta harresien aurka, herri erresistentzia.

Gaur olibondo erauzi bakoitzak askatasun hazi bat erneko du hondamendira kondenatu nahi duten lurrean. Horixe baitira efemerideak, oroimenean zauri, eta borrokarako bideak.

STOP Apartheid, yallah Palestina! Yallah herri askeak!

Maddi Gallastegi, Palestinan izandako Askapenako brigadista

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal hauetan artxibatua: Iritzia  |  Palestina  |  Internazionalismoa  |  Israeli boikota

Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
OEE berri baten alde

Orain dela egun batzuk Aitor Montes Lasarte jaunaren idatzi bat irakurri nuen, euskal osasun arloa euskalduntzen etengabeko lana egin duen medikuarena, eta horregatik hark jarri duen izenburua hartu dut hemen agertuko ditudan hausnarketak egiteko.


2018-12-17 | JJ Agirre
Euskal astoa bizirik! (Utikan Troiako astoak)

Astoa abere noblea izanagatik, gizakumeak gutxiesteko erabili ohi dugu. Astamandoak, astazakilak, astotzarrak… ez dira deitura gozoak, baina izan badira gure artean halakoak.Troiako astoak bezala. Ugazabek gure artera, euskaldunon etxera, bidalitako aleak izan ohi dira, bazterrak nahastu eta zangotraba egitera. Sarri, gure artean hazitako astoak hezi eta Troiako bilakarazten dituzte.


Gezurra dirudi

Euskal Herriaren nazio eta gizarte askapenaren aldeko jarrerak albo batean utzi zituztenetik ia hamar urte iragan badira ere, Sortuko egiturek (ez pertsonek) harriturik uzten gaituzte oraindik ere.


VOX: badator uholdea

Espainiar nazionalismo sutsua, feminismoaren aurkako bulkada erreakzionarioa, migratzaileei fobia eta nazka. Eta abar.

Iritzi dut PP eta Ciudadanosen boto-emaileen gehiengoa bertan kokatuta dagoela, betidanik. Orain arte, astakeria horiek ez dira modu ozen eta irekian defendatu, ez dira publikoki onartuak izan, ez ziren “politikoki zuzenak”. Baina aldatzen ari da. Tabua apurtu da. Trumpek “emakumeak, funtsean, objektu estetikoki atseginak dira” dio eta Santiago... [+]


2018-12-16 | Sonia Gonzalez
Maitasunaren izenean

Lehengo egunean, trago artean, lagun batek kontatu zidan zenbaitek seme-alabak telefono bitartez kontrolatzen dituztela. Monitorizaturik omen dauzkate eta, horrela, momentu oro badakite non dauden, gurasoak edonon daudela ere. Ez dakit ze puntutara arte heltzen den kontrol modu hori, suposatzen dut aplikazioaren araberakoa dela, baina beste pertsona baten kokapena denbora osoan jakin nahi duenak, seguruenik, ez du enpatxurik izango pribatutasunaren muga guztiak gainditzeko.

Umeak babestu... [+]


2018-12-16 | Santi LeonÚ
GAIZKI ERRANKA
Errua

Odon Elorzak dio independentista katalanen errua dela Andaluzian Voxek goiti egin izana. Irantzu Varelak dio errua –sorpresa, sorpresa, zeinek erran– gizonena dela.


ARGIA aldizkariari eskutitza, Elkanoren harira

Pasa den uztaileko 2.609.zenbakian argitaratutako alean Axier Lopezek idatzitako Juan Sebastian Elkanoren Mundu Biraren V.Mendeurrena; Zer dugu ospatzeko, zer dute ezkutatzekoerreportaje zoragarriari gure esker ona adierazteko asmoarekin idatzi dugu eskutitz hau.


2018-12-11 | Hainbat egile*
Bizkarra ematen diguten aurrekontuak

Iazko ikasturtea, besteren gainetik, bi jendarte mugimendu nabarmendu ziren ikasturtea izan zen: mugimendu feminista eta pentsio publiko duinen aldeko mugimendua. Zenbatu ezin diren mobilizazioak egin ostean, pentsiodunen mugimenduak gaurkotasun betean jarraitzen du. 40 aste mobilizazio etengabean.


2018-12-11 | Aitor Uriarte
Azken lubakia (berriro)

Joseba Sarrionaindiak idatzi egin zuen behin, Euskadi Saria jaso zuen saiakera erraldoi hartan (Moroak gara behelaino artean?), hurrengo esaldi borobila: “Bizitzan badira hautu batzuk ondorio edo kalterik gabekoak baina euskaraz (zein amazigeraz) idazteko hautua ez da halakoa”. Eta hurrengo paragrafoetan jarraitzen zuen Sarrionaindiak euskaraz idazteari buruz: “Erresistentzia da era batean edo bestean”.


Galduta irabazteko prest

Jende galdezketa edo erreferenduma iragan da Kanakian. Batzuentzat egun historikoa, beste batzuentzat zepo bat omen. Galdezketa hori ez da burujabetzarantzeko lehen urratsa baizik, nehork uste baino gehiago boz bildu baitute independentiztek eta Matignoneko itunak beste bi galdezketa aintzinikusten baititu heldu diren urteetan.


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude