Traducido automaticamente do vasco, a tradución pode conter erros. Máis información aquí. Elhuyarren itzultzaile automatikoaren logoa

Camiñando

"Moreno, baixe a notificacións!". Vou abaixo, camiñando rápido, co estómago enredado. Alárganme unha chea de papeis: "Firme aquí". "Que é? ", desconfiado. "Decrétase liberdade inmediata" ("Decrétase a liberdade inmediata"). Ffffssst...! Me vacio do cerebro aos pés, como a auga da comprimida que cae cun golpe. Así pois, escorréganse fóra de dentro, tripas, sangue e ósos.

A partir desa lea, só unha rápida secuencia fotográfica de recordos, onde a vida toma velocidade. Recoller anacos, limpar a cela. En primeiro lugar, saudar ás mozas do módulo: "Aupa neskak, animo, viva a solidariedade entre mulleres, rompa os cárceres!". A continuación, saúdos... Eu andando e todos eles alí, uns esperando e outros no camiño. Glups. Dez, vinte, corenta abrazos; dez, vinte, corenta paixóns apaixonadas; oitenta berros fortes, que eu non podo aguantar.

Como saír á rúa deixando dentro ao que cumpriu 33 anos entre paredes? Deixando todos aqueles que aínda están en condicións penais? O día e o sol serán oximorona imposible por "Prisión"

Como saír á rúa deixando dentro ao que cumpriu 33 anos entre paredes? Deixando todos aqueles que aínda están en condicións penais? É dicir, que estando en Euskal Herria, os cárceres non son de ningunha maneira máis xustas, porque o día e o sol serán oximorona imposible "por prisión". Porque para o prisioneiro sempre será o territorio estraño o ámbito penal. Mesmo contraditorio, quizais, insistir na reconstrución dunha única parte na estrada do conflito que aínda está en fase.

Naquela despedida emocionada, en cambio, o único que podía ver nos ollos de todos era o amor e, sobre todo, a dignidade sobre os anos de prisión, o ronsel da revolución, o orgullo mutuo. Recluídos durante moito tempo, mesmo con nehola. Logo levo unha parte de cada un, pero non é unha carga pesada, senón unha herdanza da loita que me fai voar con orgullo. Pois agora, paso a paso con eses pés recambios, nese desexo e esforzo de facer do pasado un futuro.

Un quilómetro andando, andando, andando, andando, rompendo zapatos. Un quilómetro e: como atopaches o pobo? Que cambio, todo cambiou, non? Xa comprobaches que os costumes non son as mesmas, menos as formas de militancia? Bo, ouza, sabedes que? Claro que os tempos e as formas cambiaron, pero… á pedra que circula sen brións! Que a loita é un camiño constante. Seguiremos polo mesmo camiño que andamos con varios zapatos e mesmo descalzos, con ou sen mapa, sen cubrir cunha soa choiva, porque a dirección segue sendo tan clara como sempre: a liberdade.

Pois imos camiñar, imos seguir percorrendo o pobo xuntos.

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora

ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.


Interésache pola canle: Iritzia
Rosi Zarra. Os vellos novos?

A Rosa, si, porque así o diciamos os de casa e os amigos. O 30 de xuño vai cumprir 29 anos de vida como consecuencia dunha infección provocada por un pelotazo lanzado a 7-8 metros polos ertzainas. Isto quedou patente na comparecencia ou sesión de traballo celebrada o 26 de... [+]


2024-06-21 | EHU Palestina
UPV/EHU fronte ao xenocidio

Sábese que a empresa CAF de Beasain está a construír un tranvía que conecta os asentamentos ilegais de Xerusalén Este co centro da cidade. O HP desenvolve a tecnoloxía coa que as Forzas de Defensa israelís controlan os movementos dos palestinos nos checkpoint e a... [+]


2024-06-20 | Beñi Agirre
Batalla de Noáin, defensa de Amaiur e Hondarribia

Inmersos na guerra contra os señores e as igrexas comuneiras, en 1521, Castela obtivo a axuda do seu cuñado Enrique de Navarra II.ak, o rei Francisco I de Francia, para recuperar o reino de Navarra invadido, conquistado e ocupado nove anos antes.

Os pais Enrike II.aren, Joan... [+]


Insisto, queren o noso sangue, non a nosa linguaxe

A Asociación de Doantes de Navarra (ADONA) utiliza pouco o eúscaro e úsao mal, como nesta ocasión.

Nos farois colgan unhas bandeirolas nas que se pode ver unha frase en eúscaro sen sentido, na que se pon "día da doazón" e ponse "dáme sangue o día".

Cando se trata mal o... [+]


2024-06-19 | Josu Jimenez Maia
Ruper Ordorika en Villanueva de Arce

A corenta minutos de Pamplona, en Arce, o pequeno pobo de Hiriberri, con dúas ducias de habitantes. Xunto con Ruper Ordorika, Martin Larralde, o vello amigo que nunca falta nas actuacións de Ruper, asistiu á súa actuación. É verdade que tamén apareceron moitas outras... [+]


Eguneraketa berriak daude