ARGIA.eus

2020ko urriaren 27a

Schubert handia

Montserrat Auzmendi del Solar
2020ko urriaren 11
Schubert-en 3. eta 9. sinfoniak eskaini zituen Euskadiko Orkestrak Robert Trevi˝o zuzendari zuela. Gasteizko Principal Antzokian izan zen kontzertua, irailaren 25ean. Argazkia: Jon Usual / Euskadiko Orkestra.
Schubert-en 3. eta 9. sinfoniak eskaini zituen Euskadiko Orkestrak Robert Trevi˝o zuzendari zuela. Gasteizko Principal Antzokian izan zen kontzertua, irailaren 25ean. Argazkia: Jon Usual / Euskadiko Orkestra.

Aurreko artikuluan aurreratu nuenez, Euskadiko Orkestrak hainbat erabaki hartu ditu bere publikoa segurtasunez, aniztasunez eta kalitatez berriro harrapatzeko.

Orkestraren denboraldi honen hasieraren ezaugarri nagusia saio bikoitzaren planteamendua izan zen, abonatuen erdiak kontzertuetako batera joatea ahalbidetzen duena. Schuberti saioa eskaintzea ere datu interesgarria izan zen. Euskadiko Orkestraren abonu-kontzertuetan ez da ohikoa maratoi monografikoak eskaintzea eta, horregatik, hasierako programa honek pizgarria zuen.

Musika kontuetan sartu aurretik, kontzertuko giroa aipatu behar da. Zalantzarik gabe, denok nahi genuen kontzertu-zikloetara itzultzea, musika zuzenean sentitzea, interpretazio on batekin gozatzea. Baina aitortu behar dut saioaren hoztasuna –musikarekin zerikusirik ez zuena– samingarria zela, nahiz eta agian adjektibo hau gehiegizkoa izan. Kontzertu batek badu zerbait komuniotik, komunikaziotik, eta hau guztia gutxitzen da ia hutsik dagoen antzoki batean, edo orain existitzen ez diren atsedenaldietan komentarioak egiteko ezintasunaren ondorioz... Tira, iritsiko da eguna, hau guztia aldatuko da.

Benetan garrantzitsua denera itzuliz, musikara hain zuzen ere, Euskadiko Orkestraren Schuberten sinfonien interpretazioa nabarmena izan zen, nahiz eta zertxobait irregularra.

9. sinfonia, orokorrean, zirraragarriagoa izan zen, erritmo zehatzagoz eta indar handiagoz eramana. Aitzitik, 3. sinfonia nahiko laua geratu zen, lan honen berezitasunak kontuan hartuta. Allegretto-aren xarma oharkabean igaro zen, eta azken Menuetto-aren erritmo markatuak, azentu zakarrez beteak, ez zuen behar besteko bizitasunik izan.

Hala ere, orkestrak giharra erakutsi zuen 9. sinfonian, “Handia”, do maiorrean D944 obran. Sinfonia hau, XIX. mende amaierako distiratsuenetako bat da. Bitxia bada ere, Schumann konpositoreak aurkitu zuen obra hau paper pila desordenatu baten artean, Schubert bera hil eta hamar urtera. Ñabarduren aberastasun izugarria du, eta Euskadiko Orkestrak eta Robert Treviñoren batutak balioan jartzen jakin zuten.

Saio ona, laburbilduz. Gustura atera zen publikoa.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal honetan artxibatua: Musika klasikoa

Musika klasikoa kanaletik interesatuko zaizu...


ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Argia buletina
Egunaren laburpena
zure e-postan
Eguneraketa berriak daude