Hazilaren 4an abiatu da Ipar Euskal Herriko eskoletan, bi urte iraunen duen bazkari begetarianoak zerbitzatzeko esperientzia. Astean behin, garbantzuak eta dilistak dastatuko dituzte haurrek, agro-industriak ekoiztu sukrez eta gurinez ito janarien ordez. Eginkizun horrek, haragia ardatz daukan kultura nagusiaren premiazko aldaketa mentalari irekitzen dio atea.

Txitxiaren inguruan fabrikatu kontsentsuaren horma pitzatzearen kontra direnak badira sare sozialetan eta beren ez adostasuna agertzen dute bi norabideetan: batetik, gobernu makroniarrak jasaten lukeen bobo-ekolo urrineko lobby indartsuen eragin maltzurra salatzen dute eta bestetik, errepikatzen dabiltza, ez dutela estatuaren esku-sartzea begi onez ikusten, eguneroko jateko ohituren intimitatea erabat aldatzea helburu. Bakarrek, haragia egunean bitan ez irensteak ekarriko lituzkeen ondorio medikalak ere aipatzen dituzte.

Harrigarriak gara. Nahi dugun zaborra jateko, edo mugagabeko abiaduran autoz ibiltzeko dretxoa aldarrikatu eta, gero, istripuz geldotzen edo gaixotzen garenean, estatuaren osasun sistemaz baliatzea eskatzen dugu, fermuki. Kontra-erranez beteak gara, egiazki.