Lampedusa: interes ekonomiko eta militarrek migranteekin topo egiten duten irla

  • Lampedusako errealitatea ezagutzen eta elkartasun sareak sortzen ari dira egunotan Euskal Herritik joandako Harresirik Gabe egitasmoko kideak. Irlan ikusten ari direnaren testigantza hau idatzi dute: irla txikiak egungo Europa ulertzeko gako asko eskaintzen ditu.

Beñat Irasuegi @birasuegi  |  Ruth Ayllon @RuthAyllon
2016ko abuztuaren 29a
Humanitarismoaz hitz egiten da Lampedusaz aritzean; ez hainbeste Mediterraneoaren militarizazioaz (argazkia: Beñat Irasuegi).

72 ordu, hori da migratzaile bat Lampedusara iristen denean sistemak atxikita egon daitekeen denbora. Eta hori da teorian Europak Mediterraneoan sortu duen muga erraldoi honetan Lampedusari eman dion tokia, lehen harrera eta klasifikazio tokia izatearena.

Egun batzuk daramatzagu jada irla eder honetan. Egunak pasatzen ari direlarik, arazoen inbisibilizazioak askotan zaila egiten duen arren, gero eta argiago ikusten ditugu Europa osoaren jokaeraren sinbolo bihurtu den Lampedusako arazoak eta hauen arteko loturak. Mugak, migrazioaren pribatizazioa, militarizazioa, turismo masiboa, irla honen errealitatean oso txertaturik dauden aztertu beharreko gaiak dira.

Migrazioak eta honekin lotutako militarizazioak eta negozio pribatuak irlan duen eraginean jarriko dugu guk fokua ordea. Esan bezala Europak lan bat eman dio Lampedusari, eta eginbehar horretan tamalez Europaren aurpegi txarrenaren sinbolo bihurtu da irla.

"Itsasoa muga bihurtu dute, baina muga gero eta urrutiago dago"

Ostiralean Francesco Piobbichi migrazioarekin lan egiten duen aktibista eta ilustratzaileak bere ilustrazioekin egindako Disegni dalla frontiera emanaldia eskaini zigun, eta bertan etengabe Mediterraneoari Mare Spinato deitzen ziolarik zera azpimarratu zigun: “Itsasoa muga bihurtu dute, baina muga gero eta urrutiago dago”. Europak itsasoari eman dio muga naturala egiteko lana, lan zikina egitearena, eta bertan hil dira 2016an 3.000 migratzaile baino gehiago, 30.000 baino gehiago 2000. urtetik hona. Mugak gero eta urrutiago daude, Espainiak Marokorekin egindako akordioarekin Mediterraneotik Sahara desertura urrundu da, edo Europak Turkiarekin duen akordioarekin Egeotik Anatoliara. Lampedusan ere urrundu da muga, Mediterraneoan Libiatik 20 miliatara zehazki, eta horretarako arrazoiak bi dira: interes militarrek bultzatutako Afrikako herrialdeen kontrol militarra, eta migrazio ibilbidearen estrategia aldaketa. Italiako armada migratzaileekin zetozen ontziak suntsitzen hasi zenetik bidea garestiegi bihurtu zen migrazio mafientzat, eta ordutik migrante baltsa kaxkarragoak Libiatik kilometro gutxi egiteko autonomiarekin bidaltzen hasi ziren itsasoan barna. Han, itsasoaren erdian jasotzen dituzte Italiako armadak, Frontexak eta beste hainbat erakunde armatu eta zibilek. Horren eraginez ere hildakoen kopurua asko handitu da, bidaia erruleta errusiarra baita: edo erreskatatzen dituzte migratzaileak bidean edo ez dira inoiz iritsiko Lampedusara. Esan digutenez, azken asteetan Libian berriro gerra egoera okertzen ari denez, itsasoko bideak berriro urrutiratzen ari dira, eta pertsona asko Egiptotik ari da iristen. Francescok Libanon egiten du lan, migrazio bide seguru eta legalak sortzen eta bideratzen.

250 laguneko migrante talde bat portura iritsi denean hartua da goiko argazkia (egilea: Ruth Ayllon).

Larunbat gauean Lampedusako Askavusa elkarteko kiderekin elkartasun harremanak lantzen ari ginen. Zehazki bertako kide Giacomo Sferlazzo txalaparta jotzen ikasten ari zen Lampedusako perkusioekin batera. Guardia Costieraren bi ontzi iritsi ziren portura 250 migrante bertan zirela, Libiatik 20 miliara jasoak horiek ere, igarotzeko ontzietatik Lampedusara ekarriak. Han abiatu ziren gure taldeko kide batzuk, zona militarrean sartu eta nola iristen diren ikusteko asmoz. Teorian 72 ordu iraun dezakeen klasifikazio prozesua hasi zuten bertan, tamalez kasu gehienetan askoz gehiago luzatzen dena. Migratzaileak esperantzaz beterik etortzen dira baina migrazioaren arreta sistemak berehala lortzen du duintasuna kentzearekin batera, pertsona hauek ziurgabetasun egoera zentzugabera itzultzea.

Lampedusako Misericordia Arreta Zentroari egindako irudi honetan modulu bat erreta dagoela ikusten da (argazkia: Maider Galarza).

Klasifikazio eta alojamendu zerbitzuak ordea ez dira altruismoagatik egiten. Garai batean zenbait irabazi asmorik gabeko elkartek egiten zituzten lan horiek, baina 2002. urtean irizpideak aldatu eta Italiako Administrazioak bere gain hartu bezain pronto pribatizatu egin zituen, negozio borobila bihurtuz. 2002 aurretik 1.000 migrante inguru pasatzen ziren urtean; urte horretatik aurrera urteko kopurua 15.000 pertsonara iritsi da. Izan ere Acoglienza zentroak kudeatzen dituzten enpresek hartu eta klasifikatzen duten pertsonako kobratzen dute. Bertan lan egiten duen pertsona batek kontatu zigunez, gainera, bertan dagoen pertsona bakoitzaren egonalditik irabazia ateratzeko moduak asko dira, zerbitzuen kalitate txarra, elikadura eskasa, jende pilaketa, migranteentzako eguneko diru asignazioak espezietan ematea (diruaren ordez gailetak eta abar). Momentu honetan Lampedusako Misericordia Arreta Zentroa partzuergo kooperatibo batek kudeatzen du, eta bertan lan egiten dute ere hainbat elkartek, ACNUR edo enpresa pribatuei lotutako fundazioek esaterako. Aztertu eta sakondu beharreko gaia da, baina argi dago migrazioaren klasifikazio prozesua negozio handia bihurtu dela, eta horrek lehen atentzioko azpiegitura izan beharko lukeena azpiegitura kartzelario bihurtu du. Estatu Batuetan konplexu industrial-penitentziarioaz asko idatzi dute. Europan ere migrazioarekin lotutako konplexu industrial-penitentziario-militarra existitzen da baina ez dugu ikusten.

AEBetan asko idatzi da konplexu industrial-penitentziarioaz. Europan ere existitzen da, migrazioarekin lotuta, baina ez dugu ikusten

Interes ekonomiko eta politikoen erdian, migranteek Lampedusan bizitza degradantea dute. Iristean 72 orduz sistemaren esku badaude ere, gero linbo batera pasatzen dira eta berez libre badira ere, Arreta Zentroko ateak itxita dituzte ateratzeko, eta ateratzen badira ere, nora joango dira Siziliatik 200 kilometrora dagoen 33 kilometro koadro dituen irla honetan? Berez libre izanda kartzelaraturik bizi dira, eta horrela migratzaile eta pertsona bezala duintasuna galtzen dute, normala egiten baitu turistaz betetako irla eder honetan kartzelaraturik egotea, gu guztion bistatik urrun, horrela egoeraren zergatia ere normalizatuz, azpiratze arrazista eta klasista den prozesuan.

Europako atea bihurtu da Lampedusa askorentzat. Jabetzen ote gara han gertatzen ari denaz? (argazkia: Ruth Ayllon).

Esan dugun bezala Lampedusa sinbolo bihurtu da, Europaren mugen sinbolo, eta hori probestuz, zinismo humanitarioz, elkartasunaren sinbolo ere bihurtu nahi dute politikariek. Baina humanitarismoaren aitzakia horrek, irlaren eta Mediterraneoaren militarizazio asmoak baino ez ditu gordetzen. Ohituta gaude interbentzio humanitarioa gerrak justifikatzeko erabiltzen dela ikusten, eta kasu honetan berdina gertatzen da, migrazioaren kontrol humanitarioaren atzean hori gordetzen da, Mediterraneoko posizio estrategikoen militarizazioa, Afrika iparraldeko errekurtsoak desposesioz metatzen jarraitzeko. Modu horretan, migrazioen arrazoi nagusi den aberastasunen desjabetze kapitalista, Afrikako edo Ekialde Hurbileko gerren bidez edo beste medioen bitartez egindakoa, areagotzen ari da, hori bai, humanitarismoaren irudi mediatikoarekin apaindurik. Horretarako ere klabea da Lampedusa, eta horregatik daude irla osoan barreiaturik, Frontex, NATO, Italiako Armada eta beste hainbat agentziaren gerra elektroniko eta aireko operazioetarako radar eta instalazio aurreratuaenak. Irlan egin ditugun zeharkaldietan argi ikusi dugu zein neurrikoa den espazio urri honen militarizazio maila.

Guzti honen aurrean, gertatzen dena ikusi, ezagutu eta zabaltzea dagokigu. Tokian toki lanean ari diren elkarte eta pertsona kritikoak ezagutu eta sareak josten hasi gara, guzti hau aldatu nahi dugulako.

Mediterraneoan aukera bat dugu, beste jendarte bat eraikitzeko klabea izango baita, baina horretarako itsasoko mugak suntsitu eta herritarren harremanetarako gune bihurtu beharko du.

Mediterraneoa ala barbariea!

*Ruth Ayllon eta Beñat Irasuegi Harresirik Gabeko Lurraldeak ekimeneko kideak dira.


Migrazioa kanaletik interesatuko zaizu...
2018-04-18 | Euskal Irratiak
"Hemen adingabeko migranteak kriminalizatzen dira, sistematikoki erraiten zaie ez direla adingabekoak"

Immigrazioaren inguruko foroa antolatu dute Atherbea, Bizi eta Etorkinekin elkarteek Baionan.


Bilboko kale-saltzaileak
"Proiektu sendoa daukagu, ongi ari gara, eta zergatik eskatzen digute bete ezin duguna?"

Baldintza guztiak bete dituzu herritar legal bihurtzeko (kontzeptua bera gogorra da), autonomo gisa kotizatzen zabiltza kale-saltzaile, eta bat-batean administrazioak esaten dizu irabazi dezakezuna baino gehiago kotizatzen ez baduzu, berriz ere paperik gabe utziko zaituela, berriz ere poliziaren aurrean ihes egitera kondenatuko, Afrikara itzularaziko. Horixe egin berri dute Senegaletik migratu zuten kale-saltzaileekin. Bilbon bizi diren horietako hirurekin hitz egin dugu.


2018-04-13 | ARGIA
Navarrese Health Service Free for Everyone Again

The Government of Navarre (Basque Country) has decided to offer public health care to the people who have been excluded from it; for instance, immigrants without documents.


2018-04-03 | Mikel Asurmendi
Poliziak bidea itxi arren, Hendaiako Erretentzio Zentrora eraman dute migratzaileekiko elkartasuna

Bizi! mugimenduak iragarri bezala, apirilaren 3an 9:00etan, Hendaiako erretentzio administratiboaren zentroaren aitzinera iristen saiatu dira 50 herritar. Migratzaileentzat diren tokiak hartzea helburua zuten, baina Poliziak bidea itxi die. Bizi! mugimenduko hainbat kide eta herritarrekin batera José Bové eurodiputatua izan da.  


2018-04-02 | ARGIA
Hendaiako erretentzio zentroan sartzera dei egin du Bizi!-k gaur goizerako

Astearte honetan, apirilaren 3an, goizeko 9:00etan, Frantses eta Espainiar Estatuen arteko mugatik bi urratsetan, 30 bolondres, José Bové barne, aurkeztuko dira Hendaiako erretentzio administratiboko zentroaren ateen aitzinerat, bertan migratzaileentzat diren tokien hartzeko.


2018-03-27 | ARGIA
Hendaiako erretentzio zentroa apirilaren 3an okupatzeko deia egin du Bizi!k

Martxoaren 24an, Bizi mugimenduak deiturik, ehun bat lagunek ekintza sinbolikoa egin dute Biarrizko Europa biribilgunean. Europa kartzela dela salatu eta etorkinen erretentzioen iraupena 90etik 135 egunera luzatzen duen Frantziako Barne ministroaren lege proiektua bertan behera uztea eskatu dute.


2018-03-26 | Euskara ari du
Etorkinak eta euskara. Nola eraiki euskal komunitate kultur-anitza?
MULTIMEDIA - solasaldia

Petra Elser itzultzaile eta Banaiz Bagara Elkarteko zuzendariak Hernanin emandako hitzaldia Euskara Ari Du egitasmoaren barruan, euskara eta migranteen arteko harremanari buruz. Elserren esanetan, koloretako Euskal Herria nahi badugu denok jarri behar dugu gure aldetik.

Informazio gehiago: www.argia.eus/plaza/euskara-ari-du/nik-zugatik-eta-zuk-nigatik

 


Tristezia eta haserrea Madrilgo Lavapiés auzoan Mame Mbaye kale saltzailearen heriotzagatik

Mantero eta Lateroen Sindikatuak kontzentrazioa deitu du ostiralerako Mame Mbayeren omenez, Madrilgo erdigunean ostegunean hil zen. Deialdiak hainbat hiritan oihartzuna izango du, eta Euskal Herrian, Iruñean kontzentrazioa deitu dute 18:00etan Navarreria plazan.


Euskara integrazio hizkuntza
MULTIMEDIA - erreportajea

Jatorri askotako pertsonak bizi dira Euskal Herrian. Kanpotik etorri eta euskara ikasi duten lagun batzuen bizipenak jaso ditugu bideo honetan.


2018-02-14 | Uriola.eus
'Manteroak' klandestinitatera itzularaziko dituen neurriaren kontra elkartuko dira Bilbon

Irizpideak "bat-batean" aldatu ostean, Espainiako Gobernua erresidentzia baimena ukatzen ari da saltzaile ibiltari diren autonomoei. Asteazken honetan Mbolo Moye Doole 'manteroen' elkarteak kontzentrazioa egingo du Gobernu Ordezkaritzaren Atzerritarren Bulegoaren aurrean "klandestinitatera itzularaziko dituen" neurriaren aurka protesta egiteko.


Azkenak
EGILEAK
Eguneraketa berriak daude