Katakonbatan gustura bizi dira

¡¡Viven!! LOS NITXOS. Autoekoizpena, 2018

Musika bizitzeko modu asko daude; nahi beste. Badira eskaintzen dietena soilik entzuten konformatzen direnak. Badira bilatzen aritzen direnak, eta horien artean are eta beherago edo ezkutuago arakatzen dutenak. Ildo horretatik oso garrantzitsua da orain gutxi Nikki Hill musikari eta abeslari afroamerikarrak esandakoa: “Musika bene-benetan maite baduzu, joan ahalik eta kontzertu gehienetara eta ahalegindu telonero diren talde txikiagoak deskubritzen; eta egiten dutena interesgarria baderitzozu lagundu egiezu, erosi beraien materiala eta hitz egin talde horretaz zure lagunei”.

Eta hala deskubritu nuen neuk Los Nitxos, milaka kontzertutan ikusle gisa elkar ikusitako lau aurpegiz osatutako Gasteizko taldea. Birritan ikusi ditut zuzenean eta hara non eta Gasteizko Gaztetxean gauzatzen den Muinoko Hotsak ekimen bereizgarrian zein hiri bereko Helldorado areto benetakoan, zein baino zein musika pasio handiagoz bizi duen jendartea.

Los Nitxos taldea 2009an jaio zen hiri horretako katakonbatan. Beraien esanetan garagea egitea zen helburua, baina hori baino askoz gehiago aurki daiteke beraien eskaintzan. Hain zuzen ere, 2011n kaleratutako Grandes decesos-ek Joy Divisionen zantzuak ditu, esaterako. 2012an Bi Batean diskoetxeak kaleratutako Gasteiz Dirt Capital bilduman parte hartu zuten eta gerora teklatua gehituta Dead at Jimmy Jazz zuzenekoa kaleratu zuten 2013an, punk-rock ilunena agertuz. Horren ostean, Politburo eta Bazookari esker Carnalito muturreko post-punk lana.     

Musika zale amorratuak dira Los Nitxos taldeko kideak, jakin-min handikoak eta halakoa da beraien emaitza, iluna, kiribildua eta ñabardura askotarikoa: Soviet-ek Flying Nun-eko taldeen distortsio garbi eta misteriotsua dauka eta tribaletik ere edanda post-punk melodikoa da. En primera fila giro espaziala, psikodelia, lo-fi-a eta noise kiribildua. Casper zingiretako rocka, no wave iluna eta elektronika minimalista. Heredero Paralisis Permanente-ren ahaide ruidista. Eta, azkenik, Sex&drugs&heavy rock garagetik abiatuta espazial eta rockeroa, diskoko gitarreroena.


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Disko kritikak
2024-05-27 | Xalba Ramirez
Erdi arepa, erdi marmitako

Zenbat gauza pasatzen zaizkigun oharkabean. Nitxoetan mugituta ere, nitxo bakoitza handiegia ez ote da dagoeneko? Tolosatik dator Alai artistaren EP hau, breakbeat, jungle, UK garage eta house estiloko elektronika perfekzionista, zapore afrokaribearrarekin lurrindua.

Eta... [+]


2024-05-08 | Iker Barandiaran
Bazen ordua iraultzeko

Gaztetxotan Eskorbutin itxura hartzen nion arren, Aramaion jaiotako Antton Carreterok beti izan du begirada luzeagoa: punka bai, jakina, eta kinya bada hobe, baina beste estilo askori erreparatzen die aurreiritziei paso eginda; canallagoei, sentikorragoei… Horiek guztiek... [+]


2024-04-18 | Iker Barandiaran
Amorrazioa, jarrera eta kantuak

Madrilgo queer mugimenduan kokatzen nuen taldea, eta orain gutxi bere esentzian –zuzenekoan– ezagutzeko aukera izan nuen. Orduan jakin nuen Argentinan jaio baina gaztetan Madrilera joandako Belenek (ahotsa eta gitarra) sortu zuela taldea, eta Mariarekin (bateria eta... [+]


2024-04-12 | Iker Barandiaran
Errekak ez du planeatzen

Garai batean, buruz genekizkien The Dark Knight filmeko Jokerren esaldi guztiak, “kaosaren agentea” zenez gero. Horrelakorik zuen, esaterako, bere jokabidea azaltzeko: “Plan bat duen tipo bat al dirudit? Badakizu zer naizen? Autoen atzetik korrika doan txakur... [+]


2024-03-13 | Xalba Ramirez
'In' salto mesedez

Katuzaldia
Ezezez
Autoekoizpena, 2023

----------------------------------------------------

Inoiz ez dut jakin oso ondo zein den “rollo british” musikan, sekula ez naizelako bereziki zalea izan, akaso. Ezezez entzutean, ordea, ez dut dudarik zer esaten duten... [+]


Eguneraketa berriak daude