Emakumeak borrokan

Lampedusa: interes ekonomiko eta militarrek migranteekin topo egiten duten irla

  • Lampedusako errealitatea ezagutzen eta elkartasun sareak sortzen ari dira egunotan Euskal Herritik joandako Harresirik Gabe egitasmoko kideak. Irlan ikusten ari direnaren testigantza hau idatzi dute: irla txikiak egungo Europa ulertzeko gako asko eskaintzen ditu.

Beņat Irasuegi @birasuegi  |  Ruth Ayllon @RuthAyllon
2016ko abuztuaren 29a
Humanitarismoaz hitz egiten da Lampedusaz aritzean; ez hainbeste Mediterraneoaren militarizazioaz (argazkia: Beņat Irasuegi).

72 ordu, hori da migratzaile bat Lampedusara iristen denean sistemak atxikita egon daitekeen denbora. Eta hori da teorian Europak Mediterraneoan sortu duen muga erraldoi honetan Lampedusari eman dion tokia, lehen harrera eta klasifikazio tokia izatearena.

Egun batzuk daramatzagu jada irla eder honetan. Egunak pasatzen ari direlarik, arazoen inbisibilizazioak askotan zaila egiten duen arren, gero eta argiago ikusten ditugu Europa osoaren jokaeraren sinbolo bihurtu den Lampedusako arazoak eta hauen arteko loturak. Mugak, migrazioaren pribatizazioa, militarizazioa, turismo masiboa, irla honen errealitatean oso txertaturik dauden aztertu beharreko gaiak dira.

Migrazioak eta honekin lotutako militarizazioak eta negozio pribatuak irlan duen eraginean jarriko dugu guk fokua ordea. Esan bezala Europak lan bat eman dio Lampedusari, eta eginbehar horretan tamalez Europaren aurpegi txarrenaren sinbolo bihurtu da irla.

"Itsasoa muga bihurtu dute, baina muga gero eta urrutiago dago"

Ostiralean Francesco Piobbichi migrazioarekin lan egiten duen aktibista eta ilustratzaileak bere ilustrazioekin egindako Disegni dalla frontiera emanaldia eskaini zigun, eta bertan etengabe Mediterraneoari Mare Spinato deitzen ziolarik zera azpimarratu zigun: “Itsasoa muga bihurtu dute, baina muga gero eta urrutiago dago”. Europak itsasoari eman dio muga naturala egiteko lana, lan zikina egitearena, eta bertan hil dira 2016an 3.000 migratzaile baino gehiago, 30.000 baino gehiago 2000. urtetik hona. Mugak gero eta urrutiago daude, Espainiak Marokorekin egindako akordioarekin Mediterraneotik Sahara desertura urrundu da, edo Europak Turkiarekin duen akordioarekin Egeotik Anatoliara. Lampedusan ere urrundu da muga, Mediterraneoan Libiatik 20 miliatara zehazki, eta horretarako arrazoiak bi dira: interes militarrek bultzatutako Afrikako herrialdeen kontrol militarra, eta migrazio ibilbidearen estrategia aldaketa. Italiako armada migratzaileekin zetozen ontziak suntsitzen hasi zenetik bidea garestiegi bihurtu zen migrazio mafientzat, eta ordutik migrante baltsa kaxkarragoak Libiatik kilometro gutxi egiteko autonomiarekin bidaltzen hasi ziren itsasoan barna. Han, itsasoaren erdian jasotzen dituzte Italiako armadak, Frontexak eta beste hainbat erakunde armatu eta zibilek. Horren eraginez ere hildakoen kopurua asko handitu da, bidaia erruleta errusiarra baita: edo erreskatatzen dituzte migratzaileak bidean edo ez dira inoiz iritsiko Lampedusara. Esan digutenez, azken asteetan Libian berriro gerra egoera okertzen ari denez, itsasoko bideak berriro urrutiratzen ari dira, eta pertsona asko Egiptotik ari da iristen. Francescok Libanon egiten du lan, migrazio bide seguru eta legalak sortzen eta bideratzen.

250 laguneko migrante talde bat portura iritsi denean hartua da goiko argazkia (egilea: Ruth Ayllon).

Larunbat gauean Lampedusako Askavusa elkarteko kiderekin elkartasun harremanak lantzen ari ginen. Zehazki bertako kide Giacomo Sferlazzo txalaparta jotzen ikasten ari zen Lampedusako perkusioekin batera. Guardia Costieraren bi ontzi iritsi ziren portura 250 migrante bertan zirela, Libiatik 20 miliara jasoak horiek ere, igarotzeko ontzietatik Lampedusara ekarriak. Han abiatu ziren gure taldeko kide batzuk, zona militarrean sartu eta nola iristen diren ikusteko asmoz. Teorian 72 ordu iraun dezakeen klasifikazio prozesua hasi zuten bertan, tamalez kasu gehienetan askoz gehiago luzatzen dena. Migratzaileak esperantzaz beterik etortzen dira baina migrazioaren arreta sistemak berehala lortzen du duintasuna kentzearekin batera, pertsona hauek ziurgabetasun egoera zentzugabera itzultzea.

Lampedusako Misericordia Arreta Zentroari egindako irudi honetan modulu bat erreta dagoela ikusten da (argazkia: Maider Galarza).

Klasifikazio eta alojamendu zerbitzuak ordea ez dira altruismoagatik egiten. Garai batean zenbait irabazi asmorik gabeko elkartek egiten zituzten lan horiek, baina 2002. urtean irizpideak aldatu eta Italiako Administrazioak bere gain hartu bezain pronto pribatizatu egin zituen, negozio borobila bihurtuz. 2002 aurretik 1.000 migrante inguru pasatzen ziren urtean; urte horretatik aurrera urteko kopurua 15.000 pertsonara iritsi da. Izan ere Acoglienza zentroak kudeatzen dituzten enpresek hartu eta klasifikatzen duten pertsonako kobratzen dute. Bertan lan egiten duen pertsona batek kontatu zigunez, gainera, bertan dagoen pertsona bakoitzaren egonalditik irabazia ateratzeko moduak asko dira, zerbitzuen kalitate txarra, elikadura eskasa, jende pilaketa, migranteentzako eguneko diru asignazioak espezietan ematea (diruaren ordez gailetak eta abar). Momentu honetan Lampedusako Misericordia Arreta Zentroa partzuergo kooperatibo batek kudeatzen du, eta bertan lan egiten dute ere hainbat elkartek, ACNUR edo enpresa pribatuei lotutako fundazioek esaterako. Aztertu eta sakondu beharreko gaia da, baina argi dago migrazioaren klasifikazio prozesua negozio handia bihurtu dela, eta horrek lehen atentzioko azpiegitura izan beharko lukeena azpiegitura kartzelario bihurtu du. Estatu Batuetan konplexu industrial-penitentziarioaz asko idatzi dute. Europan ere migrazioarekin lotutako konplexu industrial-penitentziario-militarra existitzen da baina ez dugu ikusten.

AEBetan asko idatzi da konplexu industrial-penitentziarioaz. Europan ere existitzen da, migrazioarekin lotuta, baina ez dugu ikusten

Interes ekonomiko eta politikoen erdian, migranteek Lampedusan bizitza degradantea dute. Iristean 72 orduz sistemaren esku badaude ere, gero linbo batera pasatzen dira eta berez libre badira ere, Arreta Zentroko ateak itxita dituzte ateratzeko, eta ateratzen badira ere, nora joango dira Siziliatik 200 kilometrora dagoen 33 kilometro koadro dituen irla honetan? Berez libre izanda kartzelaraturik bizi dira, eta horrela migratzaile eta pertsona bezala duintasuna galtzen dute, normala egiten baitu turistaz betetako irla eder honetan kartzelaraturik egotea, gu guztion bistatik urrun, horrela egoeraren zergatia ere normalizatuz, azpiratze arrazista eta klasista den prozesuan.

Europako atea bihurtu da Lampedusa askorentzat. Jabetzen ote gara han gertatzen ari denaz? (argazkia: Ruth Ayllon).

Esan dugun bezala Lampedusa sinbolo bihurtu da, Europaren mugen sinbolo, eta hori probestuz, zinismo humanitarioz, elkartasunaren sinbolo ere bihurtu nahi dute politikariek. Baina humanitarismoaren aitzakia horrek, irlaren eta Mediterraneoaren militarizazio asmoak baino ez ditu gordetzen. Ohituta gaude interbentzio humanitarioa gerrak justifikatzeko erabiltzen dela ikusten, eta kasu honetan berdina gertatzen da, migrazioaren kontrol humanitarioaren atzean hori gordetzen da, Mediterraneoko posizio estrategikoen militarizazioa, Afrika iparraldeko errekurtsoak desposesioz metatzen jarraitzeko. Modu horretan, migrazioen arrazoi nagusi den aberastasunen desjabetze kapitalista, Afrikako edo Ekialde Hurbileko gerren bidez edo beste medioen bitartez egindakoa, areagotzen ari da, hori bai, humanitarismoaren irudi mediatikoarekin apaindurik. Horretarako ere klabea da Lampedusa, eta horregatik daude irla osoan barreiaturik, Frontex, NATO, Italiako Armada eta beste hainbat agentziaren gerra elektroniko eta aireko operazioetarako radar eta instalazio aurreratuaenak. Irlan egin ditugun zeharkaldietan argi ikusi dugu zein neurrikoa den espazio urri honen militarizazio maila.

Guzti honen aurrean, gertatzen dena ikusi, ezagutu eta zabaltzea dagokigu. Tokian toki lanean ari diren elkarte eta pertsona kritikoak ezagutu eta sareak josten hasi gara, guzti hau aldatu nahi dugulako.

Mediterraneoan aukera bat dugu, beste jendarte bat eraikitzeko klabea izango baita, baina horretarako itsasoko mugak suntsitu eta herritarren harremanetarako gune bihurtu beharko du.

Mediterraneoa ala barbariea!

*Ruth Ayllon eta Beñat Irasuegi Harresirik Gabeko Lurraldeak ekimeneko kideak dira.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Migrazioa kanaletik interesatuko zaizu...
2019-04-07 | Axier Lopez | JR
Munduko harresirik hilgarriena

AEBek eta Mexikok 3.169 kilometro konpartitzen dituzte. 1994tik lur horien herena bost metroko garaiera duen hesi batek bereizten du. Azken 25 urteotan 10.000 lagun inguruk (heriotza horien kontaketa ofizialik ez da) galdu du bizitza muga eta hesi hori gainditu nahian, 2018an 260 pertsonak.


2019-04-07 | David Bou
IRITZIA
Lubakiko antifaxismoa

Ekaitza gogor ari da, jakinaren gainean geunden, gezurra litzateke besterik esatea. 2011 urte aldean, Greziara bizitzera joateko zoria izan nuen. Demokraziaren sehaskatzat joa den lurraldean bizi zen tragediaren alderantziz proportzionala zen nire zortea. Herrialdez aldatu nintzen eta Erasmus programaren Europako diru funtsari esker, formakuntza ikastaroak hartu nituen unibertsitatean, Troikak ezarritako zergen murrizketek itota zegoen estatu batean. Shockaren doktrina hain gordina eta latza... [+]


2019-04-04 | ARGIA
Migrazioa
Itzulketa ilegalak dokumentatzen jarraitzen du Irungo Harrera Sareak

EBko Justizi Auzitegiak eman duen epaiaren ondoren ere, adin txikikoen eta turisten itzulketa ilegalak dokumentatu dituela jakinarazi du Irungo Harrera Sareak.


Migratzaileen errealitatea, ikasleek oholtzaratua

Migratzaileen egoeraz eta Euskal Herriko jendarteak horien harreran duen rolaz gogoetatzen duen antzezlana eskainiko dute gaur Bernat Etxepare lizeoko hamar ikaslek. Benetako lekukotasunak ezagutu dituzte horretarako, Etorkinekin elkarteari esker.


2019-03-31 | Jabi Zabala
Amaia Izaola. Soziologoa
"Integratzeko erraztasun handiagoa dute emakumeek"

Bertokoen eta etorkinen arteko harremanak ikertu ditu Amaia Izaola (Getxo, 1957) EHUko soziologia irakasleak. 2013an, bere doktorego tesian, jatorriaren arabera etorkinak sailkatzeko sortzen ditugun eskemak aztertu zituen, baita etorkinek bertokoez dituzten irudi kolektiboak ere. Norabide biko begirada horien azterlana bildu zuen 2016an argitaratutako Miradas Cruzadas: La Construcción Social de la Otredad liburuan.


2019-03-28 | ARGIA
Migratzaileentzako panela sortu du Irungo Harrera Sareak, geldialdia non egin dezaketen erakusteko

Irungo tren geltokitik Martindozeneako harrera gunera nola joan adierazten duen panela jarri du Irungo Harrera Sareak. Irungo Udalbatzak onartutako neurria izan arren, udal gobernuak "behin eta berriz ezezkoa" eman duela-eta erabaki dute seinaleztapena euren kabuz jartzea.


Azpeitiako Elkar-ekin taldeak arrazakeriaren aurkako astea egin du
MULTIMEDIA - erreportajea

Bost urte daramatza lanean Elkar-ekinek Azpeitian eta aste honetan hainbat ekintza antolatu dituzte herrian arrazakeriaren aurkako nazioarteko eguna aitzaki hartuta. Horien artean, Hedoi Etxarteren hitzaldia, xenofobiaren aurkako elkarretaratzea eta Senegalgo Sanbaldi taldearen kontzertua, besteak beste.


2019-03-22 | Axier Lopez
Espetxe-zigorra eskumuturrekoak kalean saltzeagatik Donostian?

Moussa Sow kale saltzaileak (abizena ez dugu lortu) eta Joseba Alvarez militanteak martxoaren 26an epaitegietan deklaratu beharko dute Donostiako Udaltzaingoak haien kontra salaketa bana jarri duela eta. Jatorri senegaldarreko saltzaileari “udaltzainen aurkako erasoa” leporatu diote eta Alvarezi desobedientzia “udaltzainen jarduera oztopatzeagatik”.


Arrazakeria eta patriarkatua itotzeko besarkada estua Iruņean

Iruñea Harrera Hiria ekimenak deituta, ehunka lagunek egin zuten topo atzo Iruñeko Gazteluko Plazan emakume migratzaileen eskubideak defendatzeko.


Erri Barriuso, Open Arms erreskate-ontziko langilea
"Estatuek egin beharko luketen lana egiten dugu"

Urtarrilaren 8an blokeatu zuten Open Arms erreskate-ontzia Bartzelonako portuan. Adierazi dutenez, itsasoan egoera larrian dagoen jendea naufragoa da, eta derrigorrez jaso beharra dago; bestalde, emigrazioa argudio politikoa dela eta estatuek hala baliatzen dutela dio Proactiva Open Arms taldeak. Gobernuz Kanpoko Erakunde horrek 2015ean ekin zion jardunari, eta ordutik milaka pertsona erreskatatu ditu. Bertako langilea den Erri Barriusogaz egon gara.


Azkenak
EGILEAK
Eguneraketa berriak daude