Katuek baino ertz gehiago


2022ko azaroaren 03an
Feline | Family Spree recordings, 2022

Batzuetan elementu asko elkartu behar dira aurreikusi ez duzun emaitza bat ateratzeko. Hori gertatu da nolabait Gernika eta Bermeo artean sortutako Feline taldearekin. Primeros Auxilios punk taldeko Iñaki Baini-k etxean elektronikarekin jolasteari ekin eta maketa batzuk grabatu zituen. Beste musika koordenada batzuetako Ainhoari (Labana, Seda...) eta Rubeni (Audience) kantak erakutsi, eta haiek ukitu berritua eman zieten. Azkenik, Puro Odio taldeko Eneko batu zitzaien.

Guztia jarraian izan da: oinarrizko maketetako kantei buelta bat eman, Capsula taldeko Martin Guevarak Bilbon duen Silver Recordings estudioan hamar kanta grabatu, Family Spree Recordings zigiluak apustua egin eta zuzenean jotzen hasi. Eta, hara, egiten dutena freskoa da, eta harrera beroa izaten ari da. Ez da kasualitatea “Feline” Stranglers taldearen diskoetako baten izena izatea; nabaritzen da haien arrastoa eta, zalantzarik gabe, teklatuek eta sintetizadoreek pisu nabarmena dute emaitzan, baina harago doaz.

Ezohikoa da gure artean melodiei halako garrantzia emateaz gain, leloak eta koroak modu horretan zaintzea. Horrez gain, estilo entsalada zabala lantzen dute, batzuk zein besteak harrapatzen dituena.

Always kantak, esaterako, badu intrigadun new-wavetik, baina baita gitarradun rock-and-rolletik ere. Zure bidea dantzagarriagoa da, ahotsak tartekatuz eta garage ukituekin, hit bat. I hate you! kantaren doinua ere ez da erraz ahaztekoa: erritmo biziagoa dauka, power-poperoa da eta –gehienak bezala– itsaskorra. The eye ilunagoa da eta, aldi berean, poperoa. Too sad abestiak tartekatzen du ildo Ramonianoa eta baita giro espazialagoa ere. So alone kantak salto egiten du popetik garagera eta, zergatik ez, americanara. Emozio, zu Stranglers taldeak kutsatutako power-popa da. Looking, Kalifornian –berezko garai hartan– erditutako pop gema. Ian eta Myra Fuzztones, Jotakie eta Ama Say taldeen arteko bakanal indartsua. Eta, borobiltzeko, beste garai batean idatzitako How do you think it feels balada newyorktar erraldoiaren irakurketa ederra.


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Disko kritikak
2024-05-29 | Iker Barandiaran
Berezitasunarekin hazten gara

Oñati herri berezia da zentzu askotan, eta zer esanik ez, inguruko herrietakoen begiradapean, a ze betaurreko janzten ditugun! Ezaugarri asko dituzte herriak eta herritarrek berezkoak, eta gazte asanbladaren inguruko mugimendua ere halakoa da, iraganean zein Antixena... [+]


2024-05-27 | Xalba Ramirez
Erdi arepa, erdi marmitako

Zenbat gauza pasatzen zaizkigun oharkabean. Nitxoetan mugituta ere, nitxo bakoitza handiegia ez ote da dagoeneko? Tolosatik dator Alai artistaren EP hau, breakbeat, jungle, UK garage eta house estiloko elektronika perfekzionista, zapore afrokaribearrarekin lurrindua.

Eta... [+]


2024-05-08 | Iker Barandiaran
Bazen ordua iraultzeko

Gaztetxotan Eskorbutin itxura hartzen nion arren, Aramaion jaiotako Antton Carreterok beti izan du begirada luzeagoa: punka bai, jakina, eta kinya bada hobe, baina beste estilo askori erreparatzen die aurreiritziei paso eginda; canallagoei, sentikorragoei… Horiek guztiek... [+]


2024-04-18 | Iker Barandiaran
Amorrazioa, jarrera eta kantuak

Madrilgo queer mugimenduan kokatzen nuen taldea, eta orain gutxi bere esentzian –zuzenekoan– ezagutzeko aukera izan nuen. Orduan jakin nuen Argentinan jaio baina gaztetan Madrilera joandako Belenek (ahotsa eta gitarra) sortu zuela taldea, eta Mariarekin (bateria eta... [+]


2024-04-12 | Iker Barandiaran
Errekak ez du planeatzen

Garai batean, buruz genekizkien The Dark Knight filmeko Jokerren esaldi guztiak, “kaosaren agentea” zenez gero. Horrelakorik zuen, esaterako, bere jokabidea azaltzeko: “Plan bat duen tipo bat al dirudit? Badakizu zer naizen? Autoen atzetik korrika doan txakur... [+]


Eguneraketa berriak daude