Emakumeak borrokan

Semetxoaren hegoak

Jose Ignazio Ansorena
2019ko ekainaren 09a

Euskadi Irratian entzunda: “Jose Ignazio Ansorena zenaren obra bat joko dute…”.  Arraioa, bizirik nengoelakoan. Askoren uste faltsu bera neuk ere. Ez, baina, osaba Jose Luis zendu berriarekin nahastu ninduten. Ohorea niretzat osabaren pare jartzea, heriotzan izan arren. Horretan ere miresgarri izan baitzen.

Isidro aitak, etxeko besteei bezala, Jose Luisi obra koskorra eskaini zion, Semetxoaren poza. Jolas xumea asmatua zuen haurrentzat: bera aulkian eserita, izterren gainean umetxoa jarri eta gora eta behera ibiltzen gintuen tturrukuttuttuku… kantatu bitartean. Familiako txikienoi barre algarak eginarazten zizkigun doinua erabili zuen osabari dedikatu zion piezan. Poz hori Jose Luisi betirako itsatsi zitzaion. Hainbeste non erregalatzeko ere ugaria izan duen.

Hil denean, laurogeita hamaika urtez (egun baten faltan), hedabideetan etengabe goraipatu dute, nolako antolamenduak sortu zituen, nola ahalegindu zen euskal musika zabaltzen eta musikariak ezagutarazten… Eresbil, egun erakunde publiko eredugarri bihurtua, sortzeko izan zuen argia eta egin zuen lana, nolako enprendedorea zen.

Horretarako kemena eta poza nondik zetozkion? Frantziskotar aukeran ziur aski. Hamalau urte zituela fraile kaputxino joatea erabaki zuen, pobre eta ahulen laguntzaile. Irmo jarraitu dio xede horri bizitzako egun guztietan. Benetako barru pozaz.
Frantziskotartasuna ongi uztartzen zen izaera sendoarekin. Ez baitzen isiltzekoa eta mengeletik izpirik ere ez zuen: nagusi erlijiosoen aurrean edo bestelako agintariei hitz egiteko beti landu zuen libertatea. Hainbatek epelak entzun zituen Jose Luisen ahotik.

Mendizaletasuna ere horrekin lotzen zitzaion. Ez zuen Everestera igo beharrik izpiritua egurasteko. Larrasa edo Mendaur, Ernio edo Aitxuri, Anboto edo Orhi ederki ezagutzen zituen. Urbasako bazterrak maiteen. Han artzainen kapellau esaten zioten.

Ez da ulertzen horrelakorik egunotan. Kapital-liberalismoaren festa honen aukera diru-gosez mugitzen direnei bidea erraztea da, tankera bakarreko enprendedoreei, aberastasuna eta etorkizun hobea dakartelako ustez, azpikoak ongi zanpatu eta egoa hanpaturik, Everesteko gailurra oinkatu dutela, ilara txoroetan iritsita, kontatu nahi dutenei.

Hara nola pobretasunaren alde egin zuen enprendedore batek etorkizun hobea zabaldu digun. Eta gailur ederragoetara iritsi. Horretarako egoak ez, hegoak behar ditugu.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal hauetan artxibatua: Iritzia  |  Gizartea

Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude