Gero eta plastiko gehiago ekoizten dugu, eta gero eta erritmo azkarragoan ari gara itsasoak hartaz betetzen. Hala adierazi du Elvira Jiménez Greenpeaceko kideak, kutsadura horrek arrain eta itsaskiengan duen eraginari buruzko txostenaren aurkezpenean. Haren esanetan, duela zenbait hamarkadatik hona identifikatutako inpaktuen zerrendari (trabatzea, asfixia eragitea, urdail-hesteak blokeatzeagatik animalia gosez hiltzea…) azken boladan beste kezka iturri bat gehitu zaio: mikroplastikoen arriskua.

Zuhurtzia eske

Mikroplastikoak bost milimetro baino gutxiagoko plastiko zatiak dira. Zati handiagoen deskonposaketaz sortzen dira batzuetan; bestetan, nahita tamaina horrekin fabrikatutakoak dira itsasora iristen direnak. Greenpeacen arabera, behin uretan mikroplastikoek substantzia toxikoak isuri edo erakar ditzakete; horietako askoren azken geltokia arrainen eta itsaskien urdaila da. Eta hortik gure platerera. “Giza osasunarenganako ondorioak ez daude argi eta gehiago ikertu behar da, baina oinarrizkoa da zuhurtziaz jokatzea”, elkarte ekologistaren iritziz.

Ozeanora heltzen den plastikoak luzeago irauten du bertan lehorrean baino, bertako baldintzek deskonposaketa moteltzen baitute, azaldu dutenez. Itsasoetan dagoen plastiko kopuru zehatza ezezaguna da; 5 eta 50 bitarte bilioi plastiko zati dagoela uste da, gehienak hondoan: %70. Ur azalean %15 besterik ez dago.     

Txostena aurkezteaz batera, Greenpeacek iragarri du kanpaina egingo duela udako azken egunetan, arazoaz kontzientzia suspertu eta, zehazkiago, Espainiako Gobernuari plastiko bidezko kutsadura gutxitzeko neurriak har ditzan eskatzeko, “beste herrialde batzuek dagoeneko hartutako bide beretik”. Besteak beste, plastiko-hondakinak garbituko dituzte hainbat hondartza, ibai eta urtegitan, abuztuaren 27tik irailaren 10era bitartean.