Berrasmatu eta hazi

Garai bereziendako kontzertu berezia | Willis Drummond | Tabula Rasa, 2021

Egunen batean bizitza mila modutan baldintzatu digun fenomenoa bukatuko balitz, hasi ahal izango ginateke –kristauek egin ohi zuten trazan– urteak pandemia aurretik (p.a.) eta ondoren (p.o.) zenbatzen. Bada, gogoan daukat aspaldi (p.a. jakina!) gure artean ez dagoen Gaizka lankide eta laguna zenak Willis taldea Oñatin deskubritu eta diskoa –haien lehena– ekarri zidala. Soinu gordina zeukan, findu gabekoa, baina a zer emaitza! Fugazi-ren pareko irmotasun eta intentsitatea, hard-rockaren (AC-DC?) soltura eta gitarrak, eta euskaraz galantki eta sentimenduz abestua.

Gerora askotan ikusi eta entzun ditut, eta gozatu ditut haien kontzertuak. Taldea dotorea da ezbairik gabe, ezaugarri on asko ditu. Gero eta harrera beroagoa, merezitakoa, erdietsi zuten, eta horren ondorioz heldu zen puntu bat non, sentsazioa dut, taldekideak arraro sentitu zirela. Estutasun hura gainditu eta aurrera egin zuten, baina azken urteotan zerbait zuten faltan, freskotasuna agian.

Eta, hara!, aulki eta maskaradun kontzertu arraro horietako batean Oñatin (berriro!) sartu ahala pentsatu nuen penaz “akustikoan?”. Bada, berehala emanaldian barneratu ninduten eta izugarri gozatu nuen: a zer berrirakurketa! Jurgi Ekiza, Xan Bidegain, Felix Buff eta Vincent Bestaven –fitxaketa berria– haien kantutegia berridazten oso-oso modu dotore eta zainduan.

Badira Willis Drummond bakarrik elektrikoan maite dutenak, baina nire ustetan proposamen berritu honetan erabat berretsi dute kanta bat ona bada biluzik ere hala dela egiaztatzen duen ustea. Eta biluzik baino, distortsiorik gabea zehaztu beharko nuke, kantak ñabardura askorekin janzten dituzte-eta.

Kantek beste tempo bat hartzen dute, bakoitzak berea; folka, americana delakoa eta rocka oso zentzu zabalean, 70eko hamarkadakoa ere. Ekizaren ahots ederra are gehiago nabarmentzen da, eta Iparraldeko eskolari jarraituta besteen ahotsek ere pisua hartzen dute. Bada tentsioa, bada melodia ugari eta bada detaile zaindu asko.

Nire ustez emaitza izugarria da, eta asko pozten nau kontzertu berezi horietako bat –15 kantakoa– diskora ekarri izanak.

 


Kanal honetatik interesatuko zaizu: Disko kritikak
2024-05-29 | Iker Barandiaran
Berezitasunarekin hazten gara

Oñati herri berezia da zentzu askotan, eta zer esanik ez, inguruko herrietakoen begiradapean, a ze betaurreko janzten ditugun! Ezaugarri asko dituzte herriak eta herritarrek berezkoak, eta gazte asanbladaren inguruko mugimendua ere halakoa da, iraganean zein Antixena... [+]


2024-05-27 | Xalba Ramirez
Erdi arepa, erdi marmitako

Zenbat gauza pasatzen zaizkigun oharkabean. Nitxoetan mugituta ere, nitxo bakoitza handiegia ez ote da dagoeneko? Tolosatik dator Alai artistaren EP hau, breakbeat, jungle, UK garage eta house estiloko elektronika perfekzionista, zapore afrokaribearrarekin lurrindua.

Eta... [+]


2024-05-08 | Iker Barandiaran
Bazen ordua iraultzeko

Gaztetxotan Eskorbutin itxura hartzen nion arren, Aramaion jaiotako Antton Carreterok beti izan du begirada luzeagoa: punka bai, jakina, eta kinya bada hobe, baina beste estilo askori erreparatzen die aurreiritziei paso eginda; canallagoei, sentikorragoei… Horiek guztiek... [+]


2024-04-18 | Iker Barandiaran
Amorrazioa, jarrera eta kantuak

Madrilgo queer mugimenduan kokatzen nuen taldea, eta orain gutxi bere esentzian –zuzenekoan– ezagutzeko aukera izan nuen. Orduan jakin nuen Argentinan jaio baina gaztetan Madrilera joandako Belenek (ahotsa eta gitarra) sortu zuela taldea, eta Mariarekin (bateria eta... [+]


2024-04-12 | Iker Barandiaran
Errekak ez du planeatzen

Garai batean, buruz genekizkien The Dark Knight filmeko Jokerren esaldi guztiak, “kaosaren agentea” zenez gero. Horrelakorik zuen, esaterako, bere jokabidea azaltzeko: “Plan bat duen tipo bat al dirudit? Badakizu zer naizen? Autoen atzetik korrika doan txakur... [+]


Eguneraketa berriak daude