ARGIA.eus

2020ko uztailaren 09a

Nortasun galduak

  • irinioetara bidean noala Burgi herrian egin dut geldialdia ogia erosteko. Denda ondoko atarian agure bat dago eserita, errepideari begira. Okindegitik aterata, agurtu egin nau, eta eguraldiaz galdetu. Berba egiteko gogoa dauka, eta minutu batzuetan bada ere, eutsi egin diot hizketaldiari, gustura asko gainera.

    Udan, eguraldi onarekin, etxeko atarian eserita pasatzen ditu orduak, kotxeen joan-etorria ikusten. Bidaiari gutxi gelditzen dira herrian, baina oporretako trafiko biziak entretenimendu handia eskaintzen dio. Nafarroako Pirinioetako izkina honetan ez dago denbora-pasarako aukera askorik, are gutxiago tabernako karta-jokoa atsegin ez duen 82 urteko agurearentzat.
Aitor Zabaleta
2007ko irailaren 30a
Aitor Zabaleta
Aitor Zabaleta, kazetaria
Atsekabetuta dago gizona, triste. Kotxeen matrikulak aldatu zituztenetik, akabo udako entretenimendua. Lehen, agurea adi-adi egoten zen kotxeak nongoak ziren ikusten. Bi orduko jarrialdiaren ostean, bere ikerketa partikularren emaitzak jakinarazten zituen: “Gaur gipuzkoarrak nagusi, hamalau kotxe Donostiako matrikularekin, zortzi Bilbokoarekin, lau Madrilekoak, eta hiru Bartzelonakoak”. Leku gutxitan azterketa turistiko errealagorik. Kale-kalean egindako ikerketen berri ematen imajinatzen dut gizona: “Aurten katalanak asko, inoiz baino gehiago, Madrilekoak ere ugari, baina gehien, beti bezala, gipuzkoarrak eta bizkaitarrak”.

Pikutara joan dira, ordea, horiek guztiak. Kotxe gehienek matrikula anonimoak dituzte orain, eta Burgiko agurearentzat metalezko trastuak besterik ez dira, arimarik gabeko gailu erroberadunak. Fantasmak balira bezala pasatzen dira herritik, nongoak diren jakinarazi gabe. Jota dago aitona, gaur egungo erabaki “modernoak” gero eta ulergaitzagoak egiten zaizkiola esan dit. Kotxeei identifikazioa kenduta, mundua leku desatseginagoa da beretzat. Kotxe guztiak berdinak dira, eta Burgiko atariko uda epela hoztu egin da.

Agureari bostekoa eman, agurtu eta bideari berrekin diot entzundakoaz pentsatzen. Nirea ere “arimarik” gabeko autoa da, eta hala nahiago. Berria erosi nuenetik, bidaiari anonimoa naiz. Ez diet pistarik ematen beste gidariei, ez Palentziako erdigunean aparkatzen dudanean, ezta Nafarroako basoetara perretxikotara banoa ere.

Gustatzen zait anonimotasuna, nortasun erreferentziarik ez erakustea, begi-bistakorik behintzat. Kalean kamuflatzea ezinezkoa denez, ezezagunen artean egonda ere inor ez denez sailkapen eta aurre-iritzietatik libratzen, askatasun eremu txikia topatzen dut nire kotxe gris, arrunt eta anonimoan.

Emozionatu egin naiz Burgiko agureari entzuten, ulertzekoa da bere atsekabea. Nik neuk ere nire burua ikusi dut 30 urte barru gazteei kontatzen lehen bazirela probintziaka banatutako matrikulak, eta haiek bai zirela politak, eta umetan geografia ikasten genuela CS edo BA nongoak ziren asmatzen, eta bozina jotzen genuela gutako bat Tarragonan ikusiz gero.

Baina bolante aurrean eserita, segituan desegin dira ideia horiek. Hor kanpoan, mundua leku gogorra da, eta nik nahiago dut kotxe barruan goxo-goxo egon.
ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Azkenak

ASTEKARIA
2007ko irailaren 30a
Azkenak
EGILEA
Argia buletina
Egunaren laburpena
zure e-postan
Eguneraketa berriak daude