Agur lip dub, kaixo barrikada

  • “Barrikadak jartzen ditugu eta su ematen diegu gure burua babesteko, Poliziak jendea jipoitu ez dezan”. Ongi laburtzen du txio honek Katalunian zabaldu den fase berria.

Axier Lopez @axierL
2019ko urriaren 16a
Irailaren 15eko istiluak Bartzelonako erdigunean. Argazkia: Jordi Borrás | El Mon

Irribarreen Iraultzarenak egin du. 2017ko urriaren batean Espainiako Estatuaren borrek lehen burua ireki zuten unean bertan hil zuten. Errepresio orokorrari ekitea erabaki zuen Madrilgo makineriak, autonomia 155 aldiz indargabetuz, politikariak 10 urtez espetxean sartuz, menpeko hedabideen bitartez milioika lagun kriminalizatuz edo pilotakadaz gorputz independentistak mutilatuz. Azken bi urteotan argi izan dute bidea Moncloan eta haren estoldetan, Katalunian desmobilizazioa areagotzen eta alderdi politikoek zatiketa erridikuluraino eramaten zuten bitartean.

Bukatu da autodeterminazio eskubidea lortzeko irribarretsu eta lasai kalera masiboki ateratzearekin nahikoa zen ametsa, urtu hasierako Diadetako normaltasun demokratikoaren giro hori eta desagertu independentismo magikoaren jugada mestra gehiagoren zain egotea. Erresistentzia garaia dute aurretik lagun katalanek, eta krisi orotan bezala, arriskuak eta aukera berriak.

Arriskuak, askotarikoak. Baina nagusiki errepresioak norberaren txarrena ateratzekoa. Ezkutuaren barruan gotortzekoa, eta denborarekin ulertzen zailak diren egoera, erabaki eta ekintzak egitea. Batzuek hala saldu nahi badute ere, baita Euskal Herrian bertan ere, Espainiako Estatua ez dago ahul, guztiz kontrakoa. Ahula da argudioetan. Espainiak ez du konbentzitzen. Baina ez du behar. Historiaren une kritikoetan, inoiz ez du limurtzearen beharra izan. Garrulismo politikoa, indarkeria, askoz errentagarriagoa izan zaio. Zaildua dago horretan. Demofobia justifikatzeko makineria mediatiko eta politikoa oso koipeztuta dauka. Dena da ETAren garaikook ondo dakigun bezalaxe.

Olentzero gurasoak dira, baita nazioarteko komunitatea edo justizia sistema ere. Espainian bederen ez dutelako eraginik. Biolentziarik gabe proiektu oro defendatu daiteke Espainian. Bai. Baina defendatu bakarrik, ez gauzatu. Legea borrokatu, desobeditu, ezean.

Aukerak ere paregabeak dira. Mobilizazio eta autogestio gaitasun paregabea, itzela, erakutsi dute katalanek azken urteotan. Konbentzitzeko botere hori handitzeko abagunea da, independentismoak gizartearen %50eko langa gainditzeko, independentisten eta erabakitzeko eskubidearen alde daudenen arteko zubiak trinkotzeko, batzeko. Amnistia eta autodeterminazioa ikur hartuta, alderdien lotsak azpiratu eta berriz ere partida eramanarazteko mingarri zaien jokalekura: desobedientzia herritar masiboa instituzioek bere egitea.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Katalunia independentziarantz kanaletik interesatuko zaizu...
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude