Ezgaitasuna duen ume baten guraso izatearen ikuspegia

  • Ezgaitasuna duen ume azkoitiar baten aitak gutun bat bidali dio Maxixatzeni, joan den igandeko Ikaskiroleko krosean bizitakoaren harira. Ezgaitasuna duen ume baten guraso izatearen ikuspegia azaltzen du bere iritzi artikuluan: "Guri tokatzen zaigu gure umeak, nahiz eta behar bereziak izan, gizartearen parte direla eta gizartearen parte izan behar dutela aldarrikatzea, eta, ondo edo gaizki, horretan saiatzen ari gara". 

Azkoitiko Maxixatzen @maxixatzen
2017ko ekainaren 09a

Honako gutun hau bidali dio ezgaitasuna duen umearen aitak Maxixatzeni:

Etxean geratzea da errazena guretzat ere...

Urtero bezala, joan den igandean umeen krosa izan zen Azkoitian, eta gure seme Lukenek lehenengo aldiz parte hartu zuen. Bere domina eta Coca-Colarekin pozik etxera bueltan gindoazela, bi amona zihoazen pauso makalean, eta, haiek aurreratzen ari ginenean, batek honela esan zion besteari:

- Han! Hor zien atxintxike azkena zijuen umie…

- Ah.. beittu, laguntzikin zijuena.

- Bai, autistie.

Buelta eman eta amonari pare bat gauza esatera nindoanean (bata, berak uste baino gertuago geundela ez entzuteko eta bestea, nire semea autistie ez zela, nire semea Luken dela eta autismoa duela), hauxe esan zuen:

- Lehen etxien sartuta ixkutaute izaten zizkinaben, eta orain behintzet hor ibiltzen ditun...

- Egixe.

Amona hark (laurogei urteren bueltan ibiliko zen) atera zuen ondorioarekin hitzik gabe utzi ninduen: arrazoi zuen. Ezer esan gabe berriro buelta eman eta etxeranzko bidea hartu genuen, gogoetan.

Gaur da amona hari eskerrak eman behar dizkiodan eguna, haren hitzek bultzatu bainaute idatzi hau egitera.

Bai, nire seme Luken zen igandean laguntzailearekin (mila esker, Mikel) irten zena erdi korrika erdi oinez eskolarteko krosean, eta bai, autismoa du. Zuen artean ginen gu ere publiko bezala, baina era ezberdinean; ibilbidean zehar puntu ezberdinetan geunden kokaturik badaezpada, badaezpada gure semeak ez bazuen bukatzen, badaezpada laguntza behar bazuen, badaezpada urduritzen bazen… Beti bezala, badaezpada.

Gure aurretik pasatu zenean, ezagutzen dutenek izugarri animatu zuten gure semea (bihotzez eskertzekoa da); ez zutenek ezagutzen, aldiz, harriduraz begiratzen zioten, eta seguru asko aldamenekoari galdetuko zioten: "Nor da ume hau?", "Zer dauka?", "Zeinena da?"… Seguru hasieran komentatu dudan amonak ere horrelako zerbait galdetu zuela, eta normala iruditzen zait. Guretzat oso momentu hunkigarria izan zen: han zegoen, “contra todo pronóstico”, gure semea, denen aurrean, ahal zuen moduan korrika, laguntzailearekin, bere intentzio guztiarekin, azkena… Geroago, etxean hirurok onartu behar izan genuen pozez hunkituta negarrari ezin eutsirik egon ginela; bai, hirurok, arreba ere bere lagunekin helmugan baitzegoen anaiari adi.

Helmugatik pasatu orduko domina zintzilikatu eta Coca-Cola eskuan jarri ziotenean gure semeak egin zuen irrifarreak ez zuen preziorik. “Luken, campeón del mundo!”, zioen, barrez.

Luken, harro, bere dominarekin.

Guretzat, amona hark komentatu zuen bezala, askoz errazagoa izango litzateke igande goiz hartan etxean egon izan bagina, hau da, gure semea etxetik ez bagenu aterako. Egia esan, batzuetan tentagarria da, errazena, eta, seguru asko, orain dela urte batzuk “derrigorra”.

Amonaren garai haietatik, zorionez, gauzak asko aldatu dira, eta behar bereziak dituzten umeentzat itxita zeuden ateak irekitzen joan dira pixkanaka-pixkanaka (Hezkuntzan, Osakidetzan, laguntza sozialak…). Gure aurrekoek beren ume “bereziak” gizarteratzeko egindako ahaleginei esker izan da, seguru. Eskerrik asko.

Orain, guri tokatzen zaigu gure umeak, nahiz eta behar bereziak izan, gizartearen parte direla eta gizartearen parte izan behar dutela aldarrikatzea, eta, ondo edo gaizki, horretan saiatzen ari gara: krosa, igeriketa ikastaroak, Uztaila Jolasean, ludoteka, musika eskola, Ikasjolas, igeri eskola… Batzuetan ateak ireki zaizkigu, eta beste batzuetan irekitzen joango gara pixkanaka.

Dudarik ez bide hau bakarka askoz zailagoa egingo zaigula, eta, horrexegatik, Maxixatzenek ematen didan aukera hau aprobetxatu nahiko nuke ezgaitasunen bat duten umeen gurasoei bide hau elkarrekin egiteko gonbita luzatzeko. Elkar gaitezen, elkar ezagutu, gure umeen beharrak aztertu eta dagokion lekuan aldarrikatu (Azkoitian 0-17 urte bitarteko umeen %2k ezgaitasuna onartua dute).

Bukatzeko, eta ez luzatzearren, eskerrak eman nahi nizkioke Xabier Munibe Ikastolari, gure semearekin egiten ari den lan paregabea azpimarratuz. Aparteko lantaldearekin bizi izan ditugu gure umearen urte “zailenak”. Mila esker zuzendaritza taldeari, Txaro, Eskarne, Nerea, Iñigo, Inma, Jaione, Maje, Itxaso, Karen, Ane, Alazne, Mikel, Marikarmen… (norbait ahaztuko dut, seguru).

Eskerrak gure semearen gelako umeen gurasoei ere. Zuen seme-alabek Luken maite duten bezala maitatzea eta errespetatzea ez da ikastolako gauza bakarrik; etxean erakutsitako balioen islada ere bada neurri handi batean.

Eta bihotzez eskerrak, nola ez, zuri, Josune: zu gabe ez genuke lortuko.

Lukenen aita.

Albiste hau Azkoitiko Maxixatzen-ek argitaratu du eta CC-by-sa lizentziari esker ekarri dugu ARGIAra.

Kanal hauetan artxibatua: Haurren haziera  |  Hezkuntza  |  Kirola  |  Azkoitia

Haurren haziera kanaletik interesatuko zaizu...
Bai, jostailu-katalogo ez sexistak egin daitezke

Neskentzat panpinak, sukaldeak eta arrosa koloreko jostailuak; mutilentzat autoak, super-heroiak eta urdina. Hori da ohikoena Gabonetako jostailu-katalogoetan, baina ToyPlanetek genero rolak nahastea erabaki du aurtengo katalogoan: jendeak egindako presioak ahalbidetu du konpainiak kontzientzia hartzea, aitortu dutenez.


Udaltzainek umeen arteko futbol partidura joan behar izan dute Iruñean

Iruñean gertatu da, larunbatean: umeen arteko futbol partiduan, ama batek aurkarien taldeko haur bat heldu du, eta udaltzainek joan behar izan dute. “Helduok haurrei ematen diegun eredua ez da egokiena eta dudarik gabe ez du inolaz zerikusirik kirolak transmititu behar dituen baloreekin”, adierazi dute udaltzainek.


"Administrazioak umeak lapurtu dizkigu"

Hainbat gurasoren garrasia da, minez eta amorruz betea: seme-alabak kendu dizkiela administrazioak, haiek behar bezala zaintzeko kapaz ez direla iritzita. Salatu dute arinkeriaz eta gehiegikeriaz jokatzen dutela teknikariek, txostenak puztuz eta desitxuratuz, bermerik ez duen atzera-bueltarik gabeko prozesuan umeak betiko galtzen dituztela. Nola funtzionatzen du haurren babeserako zerbitzuak eta zer dago horren guztiaren atzean?


"Hiperestimulazioaren munstroari etxeko atea ireki diogu"

"Gaur egungo gurasoek formakuntza handiagoa dute, seme-alabentzat onena nahi dute eta pentsatzen dute, ‘erreminta hauek guztiak baldin baditut, zergatik ez erabili?’, baina ume hobeak hezi nahi horretan muturrera joan gara. Bizi dugun presio sozialari muga jarri behar diogu: ingelesa, txinatarra, igeriketa, baleta… Super-umeak sortzeko, goizegi eta gehiegi diren estimuluetara bultzatzen ditugu haurrak".


2017-10-10 | Hala Bedi
Gasteizko “haurren auzoa”
MULTIMEDIA - erreportajea

Gasteizko Alde Zaharreko guraso talde batek, “Haurren Auzoa” proiektua aurkeztu du Gasteizko Udalak iaztik antolatzen duen Vitoria-Gasteiz hobetuz programaren barruan. Proiektuak Alde  Zaharreko gune batzuk egokitzea du helburu, beraien ustez auzoko bizilagunentzat ez  dagoelako topaketa eta bizikidetzarako gunerik. Tonucciren filosofian oinarrituta, haurren  autonomia sustatu nahi dute zenbait tailerren bidez, eta bertan, zer parke nahi duten erabaki  behar... [+]


Itsasoari begira
MULTIMEDIA - dokumentala

Itxaso, gabezia neurologikoa duen neskatilaren gorabeherak azaltzen ditu dokumentalak; Itxasoren egoera, askorentzat ezezaguna den arren, Euskal Herriko familia ugarik gertutik bizi dute.

Gidoia eta zuzendaritza: Lorea Pérez de Albéniz
Produkzio-zuzendaria: Goiuri Aldekoa-Otalora
Muntaia: Larraitz Zuazo
Irudia: Juantxu Beloki
Animazio-zuzendaria: Juankar Ramos
Ilustrazioa: Eider Eibar
Musika: Borja Barrueta
Soinu-teknikariak: Jone Novo eta Miguel Ramírez[+]


Bestelako jolas-parkeen Euskal Herriko gida aurkeztu dute

Jolaserako espazioen Euskal Herriko gida da jolasparkeak.eus. “Patroi berdina erabiliz eraiki diren jolas-parkeak” saihestu eta bestelako ereduak biltzeko asmoz, jolasguneen mapa osatzen joatea da helburua.


Umeek orube bat konkistatu eta jolas-parke bihurtu zutenekoa

Erabili gabeko orube publiko eta itxia izan da hogei urtez, Madril erdialdean, harik eta haurrek eremua okupatu eta jolasteko gune ezin hobe bihurtu duten arte. Arkitekto, diseinatzaile eta pentsalari taldea auzokideekin batera eremu horretan zer egin eztabaidatzen ari zirelarik, konturatu ziren umeak eurak, planifikaziorik gabe, gunea transformatzen ari zirela jada, jolastuz, esploratuz, bertako baliabideak baliatuz.


"Haurrarentzat erronka izan behar du jolas-parkeak"

Jolas-parke uniforme, gris, gatzgabeetara ohituegi gaude, orijinaltasun gutxiz eraikiak, segurtasunak obsesionatuta. Oso bestelakoak dira Monstrum enpresarenak: helburua, “umearen sormenarentzat eta psikomotrizitatearentzat erronka izango diren jolas-parkeak” diseinatzea.


2017-05-12 | Zebrabidea
"Kirola argaltzearekin lotzen dute haurrek, gizartearen mezuen ondorioz"

Behobia-Donostia lasterketa egin nahi duela eta entrenatzen hasi behar duela esan zion Itxaro Mendizabalek 7 urteko alabari. Eta haren erantzunak kezkatu zuen: “Ama, zuk ez duzu kirolik behar, ez daukazu grasa nik bezala”.


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude