Txanpain botilak, kopak, trapuak,
drogak, pankartak, dantzak, kantuak...
Baina kamerak “zoom in” egin du.
Utzi ditu fokatuak
eme desenfokatuak:
kamiseta urratuak,
bular eskuz zanpatuak
ipurmasail kolpatuak...
txaranga-doinuz dantza egiten
al du patriarkatuak,
irribarreek estal ditzaten
gorputz subordinatuak?

Batzuek ozen diote “alde!”,
askok burua jiratu suabe...
Pixa egitera ere binaka
joaten gara bazpare...
(libre ustean halare).
Baina hain ohituta gaude,
azter gaitzaten goi ta behe
sarri konturatu gabe.
Ohartu gabe uzkurtzen diren
gure gorputzei galde!
Emakumeok ondo dakigu:
eskuak beti hor daude.

Menorkan edo Euskal Herrian;
Tahrir-en edo Plaza Barrian;
emakume ta gizonak gaude
desberdintasun gorrian,
egunen joan etorrian.
Hamaika esku gerrian,
zirri hemen ta zirri han
lerde zuria irrian...
Lujanbiori aditu nion
galdera dut eztarrian:
“zer, arazo hau baldin balego
beste denen oinarrian?”.

Doinua: Naufragoarena.