O sindicato LAB decidiu crear a Secretaría do Sindicalismo Antirrazista no último congreso de xuño de 2022, dentro da súa aposta por un novo sindicalismo.
A situación administrativa, racial ou relixiosa das persoas, entre outras, utilízase diariamente para vulnerar, discriminar e chantajear os dereitos dos traballadores migrados e/ou racializados. Así, o sistema capitalista-colonial e patriarcal xera suxeitos primarios, secundarios ou terciarios, e obtén beneficios desas diferenzas, xerando falsas rivalidades entre os traballadores.
LAB defende que todas as persoas deberían ter os mesmos dereitos e oportunidades. O seu obxectivo como sindicato é, por tanto, ser capaces de ler ben todas estas situacións e construír ferramentas útiles para defender os dereitos e a organización colectiva dos traballadores migrados e/ou racializados. Ademais de contribuír á resolución da débeda colonial, LAB tomou este camiño non só porque estes compañeiros e compañeiras achegan unha gran achega social e política en Euskal Herria, senón porque consideran que hai que recoñecelo e valoralo.
Pois ben, na presentación subliñaron que o novo sindicalismo de LAB non sería posible sen a achega dos compañeiros de Huerta de Peralta, dos portais dos empregados de casa, das plataformas de distribución, dos limpadores e doutros moitos.
O sindicato LAB conta xa cun plan estratéxico de sindicalismo antirracismo froito dun proceso colectivo que abordará de forma integral catro dimensións principais. LAB di:
A Policía Municipal de Donostia-San Sebastián aínda non deu solución á falta de persoal no seu persoal. Durante o verán o persoal viuse reforzada coa contratación de decenas de policías locais para atender as diferentes necesidades e servizos que xorden durante o verán... [+]
A pesar de que nas últimas décadas producíronse avances significativos nalgúns ámbitos e zonas do proceso de euskaldunización, nas administracións públicas o eúscaro enfróntase a serios obstáculos e ameazas. Ademais da ofensiva contra o eúscaro que se está... [+]
Chega o verán e con el as festas populares de pobos, barrios e cidades. As festas sempre foron refuxio de reivindicacións sociais e políticas, de relacións veciñais e de euforia popular. Toman as nosas rúas e durante uns días son un exemplo de autogestión, de convivencia... [+]