ARGIA.eus

2021eko urtarrilaren 16a

Min hori

Amancay Gazta˝aga @lagatadepandora
2020ko azaroaren 29a

Beste behin gertatu zait.

Ez dakit zenbatgarrena den, baina azken aldian, gehiagotan gertatzen zaidala esango nuke… Agian, ohitura bilakatu da.  Joder! ez nuke “hori” ohitura bilakatzerik nahi…

Ohitura, aztura: zerbait maiz gertatzen denean, gorputzak ikasten duen memoria.

Gorputzaren memoria. Nire gorputzaren memoria min horretan… Joder! ez nuke “hori” ohitura bihurtzerik nahi… Baina kontua da berriz gertatu zaidala eta azken aldian maiztasunez itzultzen dela, hori/nekea, nire bizitzara.

"Nire nekea ezin da kexatu. Nola kexatu geroz eta feministagoa den euskal
kulturgintza batean.
Zergatik, nondik,
nori kexatu nakioke"

Esan zenezakete: “Normala da Amancay, bizitzen ari garen egoeraren parte da, koronabirusaren garaian, sortzaile orok ordaindu behar duen peajea”. Baina ez da hori. Horrek ere nekatzen nau noski eta asko idatz nezake gure egoeraz; gu, langile ez kontsideratzeaz, eskubiderik ez izateaz, kultura politika baten faltaz. Baina hau beste neke bat da. Hau neke konkretu bat da.

Izen abizenak ditu nire nekeak. Izen maskulinoak, gizon izenak. Asko. Sistemak legitimatzen du nire nekea. Sortzaile bezala bizi dut eta azken aldian sortzaile bezala pairatzen dut.

Nire nekea singularra da, nire deitzen baitiot baina gure baita. Nire nekea ezin da kexatu. Nola kexatu geroz eta feministagoa den euskal kulturgintza batean. Zergatik, nondik, nori kexatu nakioke. Gustura egon beharko nuke eta ez nekatuta. Nire “kolegek” babesten naute (ume bat izango banintz bezala). Tokia egiten didate (toki hori nirea ere izango ez balitz bezala).

Nekatzen naute zuen erak, normak, moduak, abileziak. Nekatzen nau, zuen akzio guztiak legitimatuak daudela sentitzeak, txalotuak. Nekatzen nau akzio horien aurrean isilik egon beharrak. Nekatzen nau itsaso maskulino horretan mantentzeko ebaki behar izan dudanaz jabetzeak. Nekatzen nau nire era, beste era hori, egiteko beste modu hori birmoldatzeko, egin behar ditudan akrobaziak.

Sortzaile akrobata naiz, airean, maskulinoaren trapezioan zintzilik. Ni ere akrobata naiz, esango didazu gizon. Kulturara dedikatzen den edozein da akrobata. Ezberdintasun bat dago, ordea, zure eta nire artean.

Trapezio honen forma zuk erabaki duzu, zuk aukeratu duzu ze kolore, pisu eta alturatan dagoen. Eta ni nekatu egin naiz. Eta azken aldian, gehiagotan nekatzen naiz.

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora
ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal hauetan artxibatua: Iritzia  |  Kultura

Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...


ASTEKARIA
2020ko azaroaren 29a
Azkenak
EGILEA
Argia buletina
Egunaren laburpena
zure e-postan
Eguneraketa berriak daude