Aginaga asko zagok. Hagindun Aginaga gutxi, ordea. Hagindun aginagarrak konta ahala...

Hagina, urtez urte, ehundaka urtetan, milaka urtetan, ezpaltxoa ezpaltxoari erantsiz osatutako egurra...
Egur gorri eta beltza, trinkoa, astuna, iraunkorra.
Zurginaren eskuetan, leuna.
Zurginaren hitzetan, gozoa...
Egurra zurtzen, zura egiten baitu zurgin gorri egoskorrak.
Intxuspe eta Sarikolako errekak eta Oria errioaren arteko gure Aginagan egin izan dituk, ederki asko dakik, mundu honetako itsasontzi onenak, hagina erruz zegoen garai haietan... zurgin iaioa etxeero zen garai haietan.
Zurgin gozoaren hitzetan egur gorri eta beltza, trinkoa, astuna, iraunkorra. Eta pozoitsua...
Irauteko zerbait beharko...
Pozoia ere landuko zuten Aginagarrek, zurgina zeukaten etxe guztiek baitzuten iraun beharra.
Euskarazko hagina, hitza dek Euskara.
Zurginaren eskuetan leuna, hitzetan gozoa...
Iraunkorra eta itxura guztien arabera pozoitsua...