ARGIAren bidetik, Mozal Legea borrokatu

  • Axier Lopez ARGIA-ko kazetariari epaiketaren atarian zuen isuna kentzeak Mozal Legea deuseztatzearen alde lan egiten dugun guztioi erakutsi digu posible dela lege injustuei aurre egitea. Kasu honek erakusten digu nola jokatu behar dugun injustiziaren aurrean: lehenik eta behin gertakaria jaso (kasu honetan argazkien bidez); ondoren publiko egin. Neurri errepresiboa, (isuna oraingoan), iritsi denean, isuna ordaintzeari uko egin eta kaltetuaren inguruan elkartasuna eraiki.

Eleak/Libre dinamika @eleakmugimendua
2017ko martxoak 13
Eleak-Librek iazko apirilean Donostian egin zuen kontzentrazioa ARGIAren aurkako isuna eta Mozal Legea salatzeko.

Kasu honetan zehazki, poliziak euren “lanean” dihardutenean grabatzea legezkoa den ala ez zegoen ezbaian. Berez herritarron eskubidea da funtzionario publiko bat grabatzea bere lana egiten ari dela. Mozal Legeak berak ere jasotzen du eskubide hori: polizia grabatzea gure eskubidea da. Baina gobernua saiatu zen, Axier Lopezekin, edo Axier Lopezen bidez, polizia grabatzea ilegala zela sinestarazten.

Neurri batean, baita lortu ere. Jende askok eta askok pentsatuko du gaur egun ezin duela polizia grabatu, are gutxiago kazetaria ez bazara. Ba, ez! Salaketa, elkartasun kanpaina eta mobilizazio ugariei esker lortu da Gobernua geldiaraztea eta, ez du legea bere nahierara aplikatuko. Polizia grabatzea gure eskubidea da. Erabili dezagun.

Noski, Mozal Legea ez da kazetari edo argazki eta irudien aferetara mugatzen. 2015ean onartu zenetik milaka aldiz aplikatu dute Mozal Legea kolore guztietako poliziek Hego Euskal Herrian. Nafarroako datuen zain, badakigu Elkarte Autonomoan zortzi milatik gora direla kasuak. Mobilizazioetan parte hartzeagatik, sare sozialak askatasunez erabiltzeagatik, prentsaurrekotan, poliziarekin hitz egiteagatik…

Pertsona batzuk inguratu dira Altsasuko atalondo batera, etxeko atari batera. Mahaiak eta aulkiak jarri dituzte. Kazetariak etorri dira ondoren. Baimen guztiak dituen ekimenaren berri eman dute: herrian auzipetu dituzten pertsonen etxebizitzak lotuko dituzte jende-kate batez. Parte hartzaileei eskerrak eman ondoren, han zeudenek elkar agurtu dute.

Ba ez omen ziren bertaratu parte hartzaile guztiak, ez. Inork ikusi ez zuen parte hartzaileren bat ere egon zen prentsaurreko hartan, aste batzuk beranduago isuna iritsi baitzaie prentsaurreko hartan egon ziren hainbat pertsonari.

Adibide bat da; hamaika jar ditzakegu: Euskal Herrikoak zein Estatu Espainolekoak: lan istripu baten gorabeheran Guardia Zibilaren argazkiak ez ezabatzeagatik; pertsona guztiendako gutxieneko diru sarrera eskatzen zen  manifestazioan zauritutako bat laguntzeagatik; poltsa batean “All cats are beautiful” (sic) eramateagatik; poliziak arraina konfiskatzen grabatzeagatik; futbol zelaiko kanpoaldean jokalariren batekin argazkiak ateratzeagatik; ezinduen plazan aparkatuta dagoen polizia kotxeari argazkia ateratzeagatik…

Adibide hauek guztiek erakuste digute, gure ustez, zein den Mozal Legearen helburu garrantzitsuenetarikoa: beldurra hedatzea. Beldurra zabaldu, hedatu nahi dute. Ez dute poliziek egiten dituzten gehiegikerien lekukotasunik, ez. Inpunitate osoz jardun nahi dute.

Eta erabateko sumisioz ere. Inork ez dezala haien agindua zalantzan jarri. Ez bazaio kartela gustatzen, zuk zeuk kendu; zure kamiseta ez bazaio gustatzen, kenarazteko; zure mobilizazioa bertan behera uzteko. Kaleko nagusiak izateko, alegia.

Ematen ari diren kasu guztien irakurketa orokorragoa egiten badugu, aldiz, konturatuko gara kalean dabilen poliziari inpunitatea eskaintzea baino harago doazela Mozal Legearen asmo eta helburuak. Adierazpen askatasuna erabat murriztu nahi dute. Adierazpen askatasuna mugatu nahi dute. Erabat. Errealitatea eraldatu nahi dute hainbat eta hainbat erakundek, mugimenduk, elkartek, antolakuntzak, alderdik, sindikatuk, kolektibok… erabiltzen duten Adierazpen Askatasuna, hizki larriz idatzi duguna.

Baina baita ere edozein herritarrok, edozein langile zein langabetuok, edozein emakume zein gizonok erabiltzen dugun adierazpen askatasuna, hizki txikiz idatzi duguna. Eta hau ez da xamurragoa. Gogoz kontra baina errealitatea onartzera eraman gaitzakeelako. Gure baitan ixtera eraman gaitzakeelako. Boterearen aurrean bakarrik sentiarazi gaitzakeelako.

Sorgin ehiza berria; helburuak, betikoak: disidentziarekin bukatu, disidenteak desagerrarazi. Izan dadila, disidentea, izatekotan, bere sofan.

ELEAK/LIBREK beste norabidean sakondu beharra dagoela uste du. Gure eskubideak, eskubide zibil eta politikoak, gureak dira eta erabili behar ditugu. Erabili behar ditugu ezinbesteko tresna direlako pertsona bezala garatzeko eta jendarte bezala aurrera jarraitzeko ere. Eskubide gero eta gutxiago, diktaduratik gero eta gertuago. Eskubide gero eta gehiago, askatasunetik gero eta hurbilago.

Hurrengo asteetan bi adar dituen ekimena garatuko dugu. Batetik, Mozal Legeak kaltetutakoei tresna berriak eskaini dizkiegu isun edo prozedura judizialen aurrean bakarrik egon ez daitezen. Telefonoa zenbaki batzuk zabalduko ditugu honako helburuarekin: mozal legearekin erlazionaturiko isuna jasotzen duen pertsona, gurekin harremanetan jar dadila. Abokatu talde batekin auzolanean gabiltza. Batzuen eta besteen artean kasua aztertu eta elkartasun eta salaketa mekanismoak aktibatuko ditugu edota aktibatzen lagunduko dugu.

Ekimenaren bigarren adarrak Legebiltzarretara begira jartzen gaitu, kuriosoa baita Mozal Legearekin gertatzen dena Hego Euskal Herrian. Gehiengo politikoa legearen kontra dago, horrela adierazi baitute alderdi politiko gehienek. Bi Legebiltzarrek onartu dituzte Mozal Legearen kontrako adierazpenak.  Baina legea, ederki konprobatu dugunez, aplikatu egiten da. Hau baino lege eta egoera injustuagorik?

Iruñeko zein Gasteizko parlamentuetan agerraldiak eskatu ditugu bi helbururekin. Mozal Legearen kontrako jarrera berrets dezaten eta legearen aplikazioarekiko jarrera gogor dezaten. Uste dugu batetik eta bestetik tiraka  Mozal Legearen injustiziaren tamaina ikustaraztea lor dezakegula. Hau, lortutakoan, errazagoa izango da bai legearen gainetik pasatzea edo bertan behera geratzea.

Bidea argia da, aurrera beraz!


Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
2017-08-11 | Markel Ormazabal
Turismoaren festak

Ez hain antzina, hiru mende atzera gehienera, kostako herri baten ur territorialak kanoi baten tiramenaren arabera zehazten ziren: jaurtigaia noraino heldu, lehorretik harainokoa izango zen ur territoriala. Lurraldearen zedarritzeko, ordea, kanoia baino hobea da festa, eta hain zuzen ere, kanoikada batek emango dio hasiera Donostiako abuztuko festari.


2017-08-11 | Axier Lopez
Turismoak ez du, berez, aberastasuna sortzen

Turismo ereduaz eztabaidatzea herri kirol bilakatu zaigun egunotan, nekez igaroko duzu eguna “Turismoa ona da dirua ekarri eta lanpostuak sortzen dituelako” nonbait irakurri edo entzun gabe. Zorionez, lehen mantra eztabaidaezina zena, pitzatzen hasi zaie eta galderak gehitu zaizkio: Zenbat irabazten dugu turismoarekin? Nork irabazi? Zeren ordainetan?


2017-08-09 | Juan Gorostidi
Indarkeria eta denbora galdua: ongi etorri normaltasunaren basamortura!

Indarkeria “historiaren emagina” ez balitz ere (Karl Marx), onar dezagun behintzat denok baliatzen garela mota bateko edo besteko bortxaz, eta onarpen horretatik abiatu beharko litzatekeela gaiaren inguruko edozein gogoeta. Naturalizatua dugu jendartea eusten duen egiturazko bortxa, eta ez dugu antzematen gugan edo gure hurbilekoengan jotzen duen arte.


Maroko ez da Venezuela

Fenomeno berezi bat gertatzen da uda garaian Hego Euskal Herrian. Bizkaia eta Gipuzkoa barnealdeko herriak hustu egiten dira; Araba eta Nafarroan, aldiz, herrietako jende pilo bat bizi da hiriburuetan, eta uda garaian beraien herritxora itzultzen dira oporrak igarotzeko. Urtean zehar mugimendu gutxi daukaten plazak borborka jartzen dira hil honetan. Baina badago mukuru bete eta husten den toki bat, berriro bete eta husteko: errepidea. Lona urdina autoko teilatuan jarrita, milaka eta milaka... [+]


Willkommen, bienvenue, welcome

20 urtez Zumaian antolatu den Zakila Bira lasterketa desegin eta, turismoa eta kirola sustatzeko, Euskal Kosta Krosa sortu dute bere ordez. Pakete turistikoak eskainiko zaizkie mataroi erdi horretan izena ematen dutenei.


2017-08-09 | Joseba Alvarez
Turismoa, Inditex eta pintxoak

Nola ez, oraingoan ere, kalean gabiltzanoi gauzak “gaizki” egin ditugula esan digute beren butaka eta bulegoetatik gauzak “ondo” egiten dituzten horiek. Guk salatu dugun errealitate gordinaren inguruko beraien lehen hitza gu kritikatzea izan da, gauzak “gaizki” egin ditugulako. Izan ere, turismoaren arazoa ez da gaurkoa -eta, zer esanik ez, Donostiako Parte Zaharrean-, baina beste horiek isilik egon dira turismoak Parte Zaharra ito duen bitartean.


2017-08-04 | Leire Murguialday
Esperantzara kondenatuak

Garaipenik eta galtzekorik gabe kantatzen zuen Garik duela urte batzuk, eta hala bizi dute emakume gehienek haien errealitatea El Salvadorren. Bizitzak ezer gutxi balio duen herrialde honetan, zer esanik ez baliabide urriko emakumeenak.


2017-08-02 | Hatortxu Rock
Zorionak bai, baina lan handia dugu aurretik!

Ahaztezina izango zela esan genuen, eta ahaztezina egin dugu. Denon artean egingo genuela esan genuen eta denon artean egin dugu. Etxerako bidea eraikiko genuela esan dugu eta etxerako bidea eraiki dugu. Eta eraikitzen jarraituko dugu. Balorazio oso positiboa egiten dugu hilabeteetako esperientzia honetan. Indarrez eta arrazoiz pilatuta atera gara, lanean jarraitzeko asmoz.


Pixaren iraultza 2.0

Eta halako batean Hatortxun ginen emakumeon artean begirada eta irrifar konplizeak sortzen hasi ziren, eskailera horiek igo eta bertan zegoena ikustean…


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude