ARGIA.eus

2020ko uztailaren 08a

Atea zabaldu zuen

  • Arnald Lobel ::Osaba Elefante

    Pamiela-Kalandraka

    orrialdeak ::65

    prezioa ::15€

Xabier Etxaniz Erle
2011ko irailaren 11
Arnald Lobel oso ezaguna da haur txikien literaturan; euskaraz ere aspaldi argitaratu ziren haren lan batzuk eta Sagu kontuak paregabe hura bezala idazle eta ilustratzaile honen zenbait lan plazaratu izan dira. Azkena, 1981ean kaleratu zen Osaba elefante hau.

Albumak baino, liburu ilustratuak diren lan hauetan egileak istorio baten barruan hainbat gertakari kontatu ohi ditu, hainbat istorio txiki, eta oraingoan ere antzeko egitura erabili du. Istorioa kontatzen duen elefante txikiaren gurasoak nabigatzera joan dira belaontzi batean, elefante txikiak, aldiz, etxean geratzea erabaki du: “Ni ez nintzen joan haiekin. Tronpa mukiz beteta eta eztarriko mina neukan. Eta ohean gelditu nintzen” (6. orrialdea). Egoera horretatik abiatzen da liburu honen argumentua. Narratzailearen gurasoak itsasoan desagertu ondoren osaba etorriko zaio eta haren etxera eraman.

Osaba ilobaren topaketa, bidaia, osabaren jarrera bizitzaren aurrean… oso modu sinple eta, era berean, goxoan kontatzen zaizkigu. Guztia haur, barka, elefante txiki baten ikuspegitik narratua… eta amaiera lortuarekin. Izan ere,  istorioaren zirkulua itxi egiten da egileak ederki jositako amaierarekin, eta istorioaren kapitulu zerrenda borobilduz (osabak atea zabaltzean hasten dena, osabak ixten duenean amaitzen baita).

Animalien pertsonifikazio argia dugu, Lobelek bere lanetan egin izan ohi duen bezala, eta oso pertsonaia gutxirekin (esku bateko hatzekin konta daitezke liburuan ageri direnak) istorio sinple, arin eta hunkigarria erakusten zaigu.

Elefante txikia bakarrik dago etxean eta halako batean “logelako atea zabaltzen entzun nuen. ‘Kaixo, zure Osaba Elefante naiz’, esan zuen ahots batek” (8. orrialdea) eta une horretatik aurrera Osaba Elefante eta ilobaren arteko harremanaren berri izango dugu, nola joaten diren elkar ezagutzen, nola bidaiatzen duten osabaren etxera, hango jolasak, istorioak, gertakariak… hainbat kapitulutan banatuak. Lobelek, arestian aipatu bezala, osotasun batean hainbat istorio labur kontatzen baititu. Horrela, lanpara piztean ahots bat entzuten dute eta hortik abiatuta lanpara magikoaren mundura eramaten gaitu egileak (Aladinoren lanpara gogoraraziz) harik eta amaiera harrigarria suertatu arte. Eta harriduraz, umorez, maitasunez joango da iloba eta Osaba Elefantearen istorioa osatzen, lotzen, korapilatzen istorio handi bat erdietsi arte.

Horregatik guztiagatik, testuaren, irudiaren, itzulpenaren eta edizioaren kalitateagatik gozatu ahal izango dugu iloba eta Osaba Elefantearen artean igarotako “egun zoragarri” horiekin.
ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Azkenak

ASTEKARIA
2011ko irailaren 11
Azkenak
EGILEA
Argia buletina
Egunaren laburpena
zure e-postan
Eguneraketa berriak daude