Gizakiak ez du lortu armiarma-sarearen propietateak artifizialki imitatzea. Armiarma-sareak malguak eta gogorrak dira aldi berean, eta bi kontzeptu horiek ia kontrajarriak daudela esan daiteke.

Armiarma-zetak aplikazio ugari izan ditzake gure gizartean, kantitate egokian lortuz gero; erabil liteke biomedikuntzan, zauriak sendatzeko bendetan edota lotailuen konponketan, edota ordezkapenean, balen aurkako txalekoetan, automobilen airbagetan, kirol arropan...
Nola ekoiztu bada, produktu preziatu hori era masiboan? Armiarma “etxalde” bat antolatzea ezinezkoa da, armiarmek lur-eremuak defenditzen baitituzte sutsuki, eta kasu askotan kanibalismoa ere praktikatzen baitute.

AEBetako Notre Dame unibertsitateko ikerlari talde batek aurrerapen handiak egin ditu jada ezaguna zen bide batean, har transgenikoen bidean alegia. Antza denez, posible izango da, ikerlarien arabera, eskala handian harrak ekoiztea eta haiengandik armiarma-zeta eskuratzea.