1914ko Gabonetako miraria

Nagore Irazustabarrena Uranga @irazustabarrena
2009ko abenduaren 27a
Ypres (Belgika), 1914ko abendua. Alde batean soldadu alemaniarrak, bestean ingelesak, frantziarrak eta belgikarrak, lubaki gerra krudelean ari ziren. Ipar Itsasoaren eta Suitzako mugaren arteko frontea geldirik zegoen, ez atzera ez aurrera. Bazirudien alemaniarrek aurrera egingo zutela, baina orduan Parisko 6.000 taxik 30.000 soldadu eraman zituzten frontera, indarrak orekatzeko.
Ypreseko zelaiak izoztuta zeuden, eta lubakien arteko gorpuak elurrak estalita. Ez ziren ausartzen hildako gazteen arrastoen bila joaten, etsaien tiroen beldur. Gerra Handia abuztuan hasi zen eta dagoeneko hasierako berotasunak eta gogo biziak joanak ziren.
Gabon eguneko goizaldean alde bietako soldaduak beren armak lurrean uzten hasi ziren. Une horretan bertan idatzitako kartoizko kartelak erakusten hasi ziren han eta hemen: “Merry X-Mas” zioten batzuek, “Frohe Weihnachten” besteek, edo “We not fight, you no fight”, ingeles kaxkar baina argian.

Ausartenek lubakia utzi zuten eta inork ez zien tiro egin. Berehala beste guztiak irten ziren. Lehenik, hantxe botata hainbat astez egondako gorpuak ehortzi zituzten denek batera. Iluntzean Gabonetako pinu modukoak prestatu zituzten, argi eta guzti, eta gabon kantak abesten aritu ziren, bakoitza bere hizkuntzan.

Biharamunean, Eguberri egunean, opariak trukatu zituzten, familiaren argazkiak erakutsi zizkioten elkarri eta bi egun lehenago gudu zelaia zena, futbol zelai bihurtu zuten zenbait orduz. Batzuk besteen lubakietara joan ziren, elkarrekin jateko, edateko edo kartetan eta xakean jokatzeko.

Ofizial asko ere elkartu ziren eta berehala erabakia adostu zuten: gerra amaitu da.

Baina bakea ez zen negozioa gudu-zelaitik urrun, beren bulegoetan, bero-bero zeuden gerraren jaunentzat. Eta biharamunean, bakoitza bere lubakian, elkarri tiroka ari ziren berriro.

Askorentzat Gabonetako mirariak existitzen direla frogatzen du 1914an Belgikako lubakietan gertatutakoak. Baina zerbait erakustekotan, 48 orduko mirari horrek ezertxo ere ez zuela aldatu erakusten du. Gerrak beste lau urte iraun zuen eta hamabost milioi pertsonatik gora hil zituen.
ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Azkenak
ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude