Pako Aristik honakoa zioen Uztarrian: «Autokonplazentziatik ihesi behar du artistak, ñoñokeria baztertu, edergarri hutsalak ere bai, nerabeen sindromea atzean utzi behar du, eta maitasun faltaz ahal bada ez hitz egin: horteroa geratzen da bihotzaren programen inperioan bizi garelarik».

Natalie Morel musikologoak Euskonews & Median: «Esan behar da oso gutxi direla euskal operak, hamabost inguru. Eta hori oso gutxi da Europan lau mendez sortu diren milaka eta milaka operen aldean. Euskal lanen artean, hiru edo lau besterik ez dira azpimarragarriak. Besteek balio soziologikoa eta kulturala dute, baina musikaren aldetik ia batere ez».

Ana Pimentak zera zioen «El País»en: «Antzerkiak badu desagertzeko arriskua: bere gainean fantasma ugari ditu eta iraunarazi egin behar da, museoko pieza bezala bada ere».

Kike Otxoak esanak Deian: «Guztiok jaiotzen gara dibertitzeko eta barre egiteko gogoz. Barre eginarazten duen eskaintza bat dagoenean antzokiak nola betetzen diren ikusi besterik ez dago».