Igor Estankonak euskal poeta gazteez honakoa idatzi zuen «Gara»n :
« (...) Ez dut uste bakailaotarrek eta zapaten zorua Idiazabalgo gazta baino altuago daramatenek guk baino gutxiago irakurtzen dutenik, baina gaur egungo joera horiek oso literaturazaleak ez direla iruditzen zait (...). Poesiak, astirik gabe, sosegurik gabe, hain kontserbadoreak ei diren hausnarketaren eta bakardadearen balore horiek barik ezin du iraun, (...).
Herrialde gehienetan gazteen poesia abokatu gazte baten antzekoa da, inork ez dio kasu lar egiten. Oraindik proba desberdin asko gainditu eta bere lekutxoa irabazi behar duen mehatxu idealistatzat hartu ohi da, eta aurreiritzi bidegabeez landa badago iritzi bat, azkura sortu arren, onartu beharrean gaudena: gure teknikari asko falta zaio maila onargarri batera iristeko. Beti pentsatu izan dut ideia ikusgarri batek luma arazorik gabe jartzen duela dantzan. Baina lumak, norabiderik gabe dantzan hasten denean, ideia bera mila zatitan apur dezake. (...)
Euskal poeta gazteok -batek bai behintzat (nik neuk)- azken bekatu hau egin dugu askotan, zeresanik eza zarataz estali. (...)
Irakurlearentzat irudi konplikatuak erakargarriak izan daitezke eta guztiok dauzkagu ametsetako mundura edo beste dimentsio batera bidaiatzeko gogoa, baina idazleak gero eta hitz unibokoagoak erabili, orduan eta ausardia gehiago erakusten du normalean».