Aitortu beharra dago ELA eta LABeko Idazkari Nagusiak, Jose Elorrieta eta Rafa Diez Usabiaga, buru eta gidari izatea erabakiorra izan dela ideologikoki ELA eta LAB bezain aldenduta dauden sindikatuek horrelako prozesu garrantzitsuari hel ziezaioten. Bere ideiekiko malgu eta sendo, Euskal Herriak subiranotasunik gabe ezin biziraungo lukeela eta bere eskakizun sozioekonomiko eta laboralak lortuko ez lituzkeela jakinik, gogor aritu dira idazkari nagusi biak bere sindikatuetan, puntuan puntuko ezadostasunak alde batera utzi eta gai amankomunean indarrak batuz: eraikuntza nazionalean, alegia.
Euskal Herriak, aurrera egiteko, Frantzia eta Espainiarekin konpondu gabeko gatazka politikoa duelako ideiaz jabeturik, bere helburu sindikalez gaindi joan dira bi sindikatu hauek. Horrela, alderdi politiko eta gizarte mugimendu abertzaleen arteko giro mesedegarria sortu eta ahalbidetu dute, alderdi politiko eta gizarte mugimendu hauek elkarrengandik sindikatuak bezain aldenduak badaude ere. Lizarra-Garaziko akordioa eta ETAren su-etena direla medio, eszenatoki politiko eta sozial berri bati eman dio honek bide.
Bi sindikatuok elkarlanari eusteko ahalegina giro politiko eta sozial abertzaleak onartua izan da, nahiz eta sarritan zalantzan jarria izan eta bereziki Estatu mailako sindikatu, alderdi eta hedabideek gaitzetsia izan. Eta hauteskunde sindikaletako emaitzen arabera, jarduera bateratu horren alde azaltzen dira euskal langileak. Hori dela-eta, ELA eta LABek Hego Euskal Herriko gehiengo sindikala osatzen jarraitzen dute