"Politikaren eragina handia da. Lehenaldian emakumea okerrago zegoela irudi dezakeen arren, nire ustez emakumea diktadura garaian egon zen egoerarik okerrenean, bai antzerki alorrean, baita beste alorretan ere. (...) Aurretik, ordea, emakumeek EAJren babesa zuten, antzerkia ideologia abertzalea eta herrialde-ideia zabaltzeko egiten zelako. Alderdi politiko baten babesa izatean, gizarteak ere hobeto onartzen zituen, baina diktadura garaian emakume antzezle edo antzerkigile izatea izan zitekeen gauzarik txarrena zen.
Emakumeok sortzaile sentitzen gara, gure lana gustatzen zaigu eta ez zaigu interesatzen desberdintasuna ikustea, gizonen eta emakumeen artean bereizketarik egin nahi ez dugulako. Baina une honetan ikuspegi hori okerra delakoan nago; errealitatea ikusten ez baduzu, ez duzu errealitaterik aldatzen (...). Biziki sinesten dut gizartea antzerkiaren bitartez alda daitekeela. “Zinemara edo antzerkira nire kontuetan ez pentsatzeko joaten naiz” esaldia, tentelkeria hutsa da".
Euskonews & Media, 2011-07-22
© 2009 ARGIA.com