Labèque ahizpak, itzalpean

  • Fitxa: Katia eta Marielle Labèque (pianoak). Thierry Biscary, Paxkal Indo eta Fred Chambon (perkusioa). Egitaraua: Albéniz eta Ravelen obrak. Lekua: Victoria Eugenia Antzokia. Data: abuztuaren 7an.

    Katia eta Marielle Labèque-ren errezitaldi bat programatzen den bakoitzean ikusmin handia sortzen da musikazaleen artean, ez bakarrik haien dohain musikalak konprobatzeagatik, baizik eta, kontutan hartuta bi andre hauek duten “espektakuluko sena”, ikusteagatik “zer egiten duten aldi honetan!”

2009ko abuztuaren 10a
Katia eta Marielle Labèque

Labèque ahizpen kontzertuek, normalean, performance kutsua dute, egia esan. Bakoitzak nortasun markatua du, eta ondo jakin dute hau publikoaren artean zabaltzen nolabaiteko legenda bat sortzeko haien inguruan. Katia jazz-zalea da, oldartsua, istrionismoa azaltzen duena. Marielle-k, aldiz, diskrezioa eta esanekotasuna primeran irudikatzen ditu.

Baina joan den ostiralean ez zuten ikuskizun berezirik eman. Ohikoak diren Katiaren suspirioak eta takoikadak oso arinak izan ziren. Musika besterik ez zuten egin aldi honetan, eta eskertzekoa da noizean behin lasaitasun pixka bat. Errezitaldiaren lehenengo zatian Albéniz-en Iberia izeneko suite-aren zazpi pieza jo zituzten, bi pianotara moldatuta. Alde batetik, obra zail hauek dituzten deabrukeria pianistikoak bi instrumenturen artean banatzen dira eta, beraz, efektu tinbriko eta birtuosistikoak naturaltasun gehiagorekin disfrutatzen dira, zailtasun teknikoa leuntzen baita. Baina, bestetik, suite originala –piano bakarrarentzat egina- jotzeko agertzen diren akrobazia guztiak gainditzeko, beste modu batean ‘arnastu’ behar da musika, beste tenpo batzuk erabiltzen dira eta fraseoa desberdina suertatzen da. Esan nahi dugu modaketa hauek ederrak izanda, nolabait perbertitu egiten dutela originalaren izaera. Hala ere, Labèquetarren interpretazioa primerakoa izan zen. Efektu tinbriko zoragarriak lortu zituzten Evocación izeneko piezan, adibidez, eta Triana sendo eta gartsua atera zen.

Bigarren zatian eklipsatuta geratu ziren Katia eta Marielle, benetako protagonistak Thierry Biscary eta Paxkal Indo txalapartari eta perkusio joleak izan baitziren. Hauek egindako Ravel-en Bolero-ren bertsioa sinple eta dotorea izan zen, pretentsiorik gabea. Musikaren progresio garbia lortu zuten. Hasieran erritmoa eskuekin markatzen bazuten, amaieran txalaparta izan zen erritmoaren gidaria. Baina inportanteena artista hauen karisma berezia izan zen –batez ere Biscary-rena, benetako animalia eszenikoa-. Jakin zuten taulagaina betetzen eta jendearen arreta mantentzen hasieratik bukaeraraino. Labèque ahizpek, bere aldetik, eskuzabaltasuna adierazi zuten bigarren plano batean geratuz.

Jendearen txalokadei erantzunez, bi propina eman zuten: Katiak eta Mariellek Lutoslawski-ren pieza bat, Paganini-ren tema batean oinarritua, jo zuten. Eta, amaitzeko, Biscaryk eta Indok sorgindu egin zuten publikoa Etxahun Iruri-ren Hori bera da denen ixtoria berezi bat moldatuz. Auditorioa poltsikoan sartu zuten.

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!


Azkenak
Eskola jantokiak, noren ardura?

Sukaldeak errekuperatu, elikadura egokia bermatu, balio hezitzaileak transmititu. Asko dira hezkuntzako eragileek jantokietako zerbitzuak hobetzeko dituzten eskariak. Ez daude konforme catering enpresa handiek kudeatutako orain arteko ereduarekin, baina ezta Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak urtarrilean egindako proposamenarekin ere: 2019-2020 ikasturtetik aurrera, hala nahi duten EAEko guraso elkarteek aukera izango dute ikastetxeko jantoki zerbitzua zuzenean kudeatzeko.


2019-02-24 | Z. Oleaga
Psikoterapien hazkundea ingurune militanteetan
Guaren eta niaren arteko oreka askatzaileen bila

Enpresetan, ikastetxeetan, kirol taldeetan… ez da psikologorik falta; artea, umorea edo bainua zirenak arteterapia, barreterapia eta hidroterapia dira egun, eta gure elkarrizketetan ohikoa da bipolar, neurotiko, depresibo edo psikosomatiko moduko terminologia erabiltzea... Homo politicusetik homo psicologicusera igaro gara, baita ingurune militanteetan ere.


Zorionak, Seaska!

Elkarlanetik sortu eta bizi da Seaska, Ipar Euskal Herriko ikastolen elkartea. Ospakizunetan da: 50 urte bete ditu aurten. Larunbateko ekitaldiak Euskal Herriko hainbat txokotako jendea erakarri zuen Miarritzera. Ia 5.000 lagun inguru bildu ginen Iraty Aretoan, eta bigarrenez zorionak Seaskari, antolakuntza paregabea izan zelako.


1.000 arrazoi

1.000 lagun aitortza eta erreparaziorik gabe. 1.000 aulki huts, nafar torturatu bakoitzeko bana, paratu ditu Nafarroako Torturatuen Sareak Iruñeko Gazteluko Plazan.Tortura ofizialki ikertu ez den azken legegintzaldia hau izan dadin. Pako Etxeberriaren lantaldeak irekitako bideari jarraipena eman nahi diote Nafarroan.


2019-02-24
Egiazko ezker iraultzailea dela frogatzeko, bitan banatu da jada Gazte Koordinadora Sozialista

Igandean aurkeztu dute IAko gaiztoek jatorri eta ideologia anitzeko gazte askok Gazte Koordinadora Sozialista. Munduko langileriak eta erakunde sozialista guztiek erakutsitako bideari jarraiki, astelehen goizerako bitan banatzea erabaki dute: Koordinadora Sozialista Gaztea eta Gazte Sozialisten Koordinadora.


Azkenak
Eguneraketa berriak daude