Traducido automaticamente do vasco, a tradución pode conter erros. Máis información aquí. Elhuyarren itzultzaile automatikoaren logoa

'Intensa'

Nunca me gustou a calidez. Nunca me sentín cómodo no centro, nos asentos supostamente máis cómodos. Nesta folga indefinida de sentir vitalidade, moitas veces sentinme esquirol. Supoño, en certa medida, que hai algo que convén ao sistema e ao status quo. Que se alegren, pero non demasiado. Que se enfadan, pero non demasiado, que reivindiquen, que amen, que reflexionen, que se movan, pero nunca demasiado. Medir as escalas lexítimas dos sentimentos coma se almorzásemos Ibuprofeno e Lorazepam dáme medo. Medo, porque entrar na normalidade esixe situarse dentro desa escala, e medo, porque me sitúo tan lonxe desa escala. Vostede, ese tolo que lle permite sentirse tan extremo e inmoderado.

Moitas veces dixéronme que sinto todo o que sinto como algo extremo, e outras veces como algo que hai que cambiar. Cando o amo quéroo moito, cando o odio ódioo odio moito, cando me gusta algo, aínda que sexa o máis simple, gústame até o punto de poder condicionar o estado de ánimo. Cando me entrego, entrégomo até dar o último suspiro, e cando creo en algo me poría máis que man no lume por iso que creo. Cando algo me amola, ou me desbaste, póñome enfermo, porque a rabia e a tristeza cómeme dentro, e a cabeza, e xa sabedes, ao corpo non se poden ocultar mentiras durante moito tempo. Síntoo todo extremo, e así o son entre os meus amigos, nas decisións máis sinxelas do día a día, nas relacións sexuais afectivas, nos estudos, no coidado, no enfado, no duelo, cando leo noticias que me provocan faíscas no fondo e na militancia.

Penso, en certa medida, que hai algo que convén ao sistema e ao "status quo". Que se enfadan, pero non demasiado

O que se move non se move en por si, móvese sempre por outra forza, móvese sempre. E pregúntome: os que viven en permanente apoxeo, os que levantan a bandeira de quen viven en paz e en calma cando hai ruídos de guerra fóra, como se moverán se nada os move? Os que me dixeron que dou demasiada importancia ás cousas, os que me reprocharon que o sinto todo demasiado, non están máis preto de nada que da vida porque están a vivir?

Arrinquei este artigo buscando a palabra Intensa no tradutor neuronal (así nos chaman a quen sentimos fóra da escala moderada, normalmente mulleres) e o primeiro resultado foi vivir en eúscaro. A xustiza pareceume poética.

Bidali zure iritzi artikuluak iritzia@argia.eus helbide elektronikora

ARGIAk ez du zertan bat etorri artikuluen edukiarekin. Idatzien gehienezko luzera 4.500 karakterekoa da (espazioak barne). Idazkera aldetik gutxieneko zuzentasun bat beharrezkoa da: batetik, ARGIAk ezin du hartu zuzenketa sakona egiteko lanik; bestetik, egitekotan edukia nahi gabe aldatzeko arriskua dago. ARGIAk azaleko zuzenketak edo moldaketak egingo dizkie artikuluei, behar izanez gero.


Interésache pola canle: Iritzia
2024-06-13 | Rafa Arriola
Non apto

Nun desprazamento dunha hora até o lugar de traballo acompáñame a radio do coche. Na viaxe de onte tiven a oportunidade de gozar dun programa de relatos curtos, mentres comezaba o último porto da estrada, repleta de curvas, en Karrantza. Lendas curtas, si, de poucas... [+]


Pamplona-Veleia, fai 18 anos

En xuño de fai 18 anos comezamos a coñecer os grafitos de Iruña-Veleia. Unha boa noticia para os vascos.

Pero a situación actual non é tan satisfactoria. Por unha banda, a Deputación Foral de Álava (DFA) di que todos os grafitos son falsos, e que os que pensan doutro... [+]


Tamén son os nosos fillos

As mañás dos pais son unha tolemia! Espertar aos nenos, dar un almorzo, vestirse... para chegar á escola a tempo. Estas son as nosas preocupacións cotiás como pais. A 3.500 quilómetros do noso país as responsabilidades dos pais palestinos son moi diferentes: si van ter... [+]


Guerra

Na década do oitenta os mozos vascos cantabamos “si vis pacem, para bellum”. Si queres a paz, prepárache para a guerra, gritabamos en latín, sen comprender moi ben o significado da frase.

Naquela época, o conflito vasco estaba ao vórtice e o mundo vivía os últimos... [+]


2024-06-12 | Iñaki Murua
De onde vimos e onde imos? !

Estou de novo renovando a base de quen nos fixeron e quixeron construír en contra da nosa vontade.

En nome do Consello Escolar impúñanse as seguintes condicións a quen viñesen traballar de mestra nos nosos pobos durante a posguerra, a fin de manter o seu posto de traballo,... [+]


Eguneraketa berriak daude