Traducido automaticamente do vasco, a tradución pode conter erros. Máis información aquí. Elhuyarren itzultzaile automatikoaren logoa

Espertáronse as tartarugas mariñas do letargo na costa vasca?

  • Cando o solsticio de verán achégase, na costa vasca multiplicáronse as posibilidades de ver tartarugas mariñas. A máis coñecida das nosas augas é a Careta Real (Caretta caretta). O tamaño medio da casca dos exemplares adultos pode alcanzar os 120 cm de lonxitude recta e 200 kg de peso. A parte superior é arroxada ou marronácea, mentres que a parte inferior é amarelada. Os exemplares adultos teñen unha cabeza grande, de pico e pescozo robustos, adaptada á alimentación. Trátase dunha especie con dieta variable en función da súa etapa vital, peláxica e preferentemente carnívora na mocidade, nerítica e omnívora na idade adulta e excelente depredador de criaturas averdadas.

17 de xuño de 2024 - 05:00
Última actualización: 2024-06-18 10:53:34
Egiazko kareta itsas dortoka aurkitu dute duela gutxi Zumaiako Santio hondartzan. Argazkia: Aitor Leiza.
Zarata mediatikoz beteriko garai nahasiotan, merkatu logiketatik urrun eta irakurleengandik gertu dagoen kazetaritza beharrezkoa dela uste baduzu, ARGIA bultzatzera animatu nahi zaitugu. Geroz eta gehiago gara, jarrai dezagun txikitik eragiten.
Careta real (Caretta caretta)

GRUPO: Vertebrado/Réptil.

MEDIDA: A casca pode alcanzar os 120 cm e 200 kg.

ONDE VIVE? Migran desde as praias de desova ás zonas de alimentación. Os que aparecen no golfo de Bizkaia proveñen de EEUU, México e o Caribe.

QUE COME? De mozo é carnívoro, come pequenos animais mariños; na idade adulta é omnívoro, come sobre todo animais moi duros, crustáceos, moluscos e mesmo medusas.

NIVEL DE PROTECCIÓN: Na lista de especies ameazadas do Goberno Vasco existe un nivel de protección “vulnerable”.

Como todas as tartarugas mariñas, a Verdadeira Careta é unha especie de bandeira para promover a conservación da biodiversidade: símbolo de atracción institucional e social, utilízase para a conservación da especie, a protección dos hábitats mariños e a conservación da biodiversidade. Así, no noso país tamén se estenderon as súas aparicións ás televisións e redes; na praia de Santio (Zumaia), nas augas entre Donostia e Orio, en Ondarroa, en Lekeitio, na bahía dA Cuncha…

Na costa vasca, os exemplares xuvenís desta especie son os máis habituais. No océano Atlántico as Correntes do Golfo (augas correntes do Golfo de México cara á costa norte de Europa ao longo do Océano Atlántico) veñen impulsadas polas proximidades do Mar dos Sargazos ata que nalgún cruzamento saen da corrente: En Madeira, nas illas Canarias, en Cabo Verde, na costa africana… Ás veces, en cambio, salguen nun mal cruzamento e chegan a augas máis frías, como as augas do Golfo de Bizkaia. Os exemplares adultos desta especie teñen a forza de enfrontarse ás correntes que empuxan fóra do seu propio camiño, pero non os mozos, polo que son as tartarugas pequenas as que máis frecuentemente chegan a nós.

(Este vídeo foi gravado por Iñigo Aranguren. Entre Orio e Igeldo, este maio viron a tartaruga mariña)

De feito, as tartarugas mariñas, a través das migracións, adoitan evitar as augas frías desprazándose cara a augas máis cálidas. Con todo, cando a temperatura da auga descende bruscamente ou as correntes atópanse en rexións máis frías, os exemplares adultos teñen un mecanismo similar ao da hibernación ou letargo invernal coñecido nos mamíferos, a brumación. Na brumación, as tartarugas mariñas son menos activas, reducen case totalmente a respiración e manteñen o metabolismo mínimo. Como no letargo invernal dos osos, as tartarugas adoitan estar no fondo do mar, inmóbiles, sen que durante moito tempo a superficie da auga suba a respirar (poden durar máis de 7 horas). Por iso, as tartarugas mariñas adultas son difíciles de observar en época invernal, xa que permanecerán en brumación cando non se afastaron durante a migración.

Con todo, as Caretas Reais que nos visitaron nas últimas semanas non estiveron na Bahía da Cuncha. No futuro, se o mar Cantábrico non retira a praia da cidade na súa loita por recuperar o que lle é propio, ou se o ascenso do nivel do mar non alaga as nosas praias, quizais teñamos unha praia de posta de Verdadeiras Caretas se as correntes seguen amornando este recuncho. E, quen sabe, talvez co afundimento da bahía de Txingudi pasen os invernos nun letargo…

Estas pequenas tartarugas que apareceron no noso país anticipándonos ao Día Internacional dos Océanos (8 de xuño) trouxéronnos unha mensaxe: unha reivindicación sobre a nosa responsabilidade na conservación e mellora dos océanos. É gratificante ver que están vivos e sans (a miúdo non o é), comprobar que o mar Cantábrico é o fogar de moitas especies e subliñar a importancia da conservación e protección dos mares. Pero non confundamos as bandeiras; como convén diferenciar ben os vermellos, amarelos e verdes das praias, é imprescindible coidar adecuadamente as especies de bandeira e non utilizalas, como adoita suceder a miúdo, para facer da branca verde.


Interésache pola canle: A ze fauna!
2024-07-15 | Eneko B. Otamendi
“Azken dantza hau” bisiguarena izan ez dadin

Txikitan kaian arrantzatu ohi genituen ‘pantxito’ gehienak ziurrenik bisiguak izango ziren, baina nekez ikusten genituen bisigu handiak. Izatekotan, jatetxe ezagunetan izango zen, arraindegietako bisigu gehienak kanpotik ekarriak ziren bitartean. Egun, kostaldeko... [+]


Bustitzen ez den arranoa

Ur azaletik gertu dabiltza arrainak igerian. Zerbait uretarantz gerturatzen ari da, hegan: arrano bat dator, bere atzaparrak aurrerantz luzatuta eta zaplast! Uretan sartu da, bete betean. Arraina harrapatu ostean burua uretatik atera du arranoak, baina arrainak hondorantz egiten... [+]


Alpina Rosalia
Reliquia do hayedo
A imaxe deste escaravello escaravello non deixa lugar a dúbidas: non ten igual. É a única especie deste xénero no noso territorio, e tamén en toda Europa. As súas grandes tallas (para ser un escaravello, por suposto) e os seus coloraciones insérense para sempre nos nosos... [+]

2024-06-24 | Iñaki Sanz-Azkue
Complexidade do sinxelo
Cando é mozo non deixa moita marxe de dúbida. A serpe de gravata ten unha característica que a diferenza do resto: a gravata. Gravata, ou como lle chaman algúns, colar. De feito, aínda que pode ser de cor parda ou escura, averdado ou azul, o corpo adoita ter un claro... [+]

Ratiño Vasco Pérez
Os morcegos forman o grupo Chiroptera. Man “cheir”, á “pteron”, no antigo grego. Por tanto, ás nas mans. Sendo o único mamífero que pode voar, conquistando o aire e alcanzando un gran éxito, en todo o mundo descríbense case 1.500 especies de morcegos.

2024-06-03 | Eneko B. Otamendi
Itsas hondoan jaioa, arrantzan iaioa

Aspaldi arrantzaleek gutxi estimatutakoa bazen ere, egun platerean itsasoan baino dezente hobe ezagutzen da. Haragi trinkoa du, bereziki isatsean.


Oleiro que vén no verán
Ao ver esta ave con ás longas e afiadas e cola gallada en forma de v, sabemos que está a piques de chegar o verán a Euskal Herria. Dorso e cola negros, con brillo azulado, pechuga vermella e parte inferior esbrancuxada. A golondrina é unha ave que tivo unha gran presenza nas... [+]

Camiñante descalzo
Temos unha imaxe moi próxima: flotando sobre a auga, coma se fósemos correndo e saltando sobre o colchón da cama. É lóxico pensar que os corpos dos animais afúndense na auga cando tentan camiñar pola superficie da auga, pero o opresor non se afunde… Algo está fóra de... [+]

2024-05-14 | Iñaki Sanz-Azkue
Dragoncito común e cambio climático: cando o inimigo che acompaña...
Nalgunhas zonas de Euskal Herria xa existe un coñecido veciño, o dragón común. No sur de Navarra, por exemplo, leva anos (polo menos desde os anos 1980) subindo e baixando polas súas paredes e arredores das súas casas, sobre todo durante a noite, en zonas con luz, onde... [+]

Luz que se está apagando
Os que temos uns anos (no meu caso, moitísimos) escoitamos moitas veces aos nosos pais e aos nosos familiares maiores un espectáculo de outrora sorprendente. Coma se ocorrese nun conto, os pastos decorábanse con “luz pequena” nas nítidas noites de maio. Críase que era... [+]

2024-05-06 | Nagore Zaldua
O rosario como indicador dunha estratexia sexual progresista
En alta mar existe un ser esvelto, de corpo transparente, tan estraño como descoñecido. Pola contra, non podemos dicir que sexa excepcional, xa que a súa distribución se estende á maioría dos mares do mundo, incluído o Cantábrico. Ás veces pódense atopar sós, outras... [+]

Ladrón mundial
O raposo é un cánido carnívoro da familia de lobos e cans. Ten fama de animal prudente, astuto e luminoso e non en balde! Non será o máis forte, pero sempre se adapta alí e aquí para conseguir un tentempié.

2024-04-22 | Eneko B. Otamendi
Para sopa de peixe, por defecto, ra mariña
A miña avoa faloume moitas veces da existencia dun peixe, algo habitual en moitas cociñas dos pobos costeiros. Considerábase especialmente popular na elaboración de sopa de peixe, polo seu sabor a horneado. Sempre recordo no prato, polo que até hai pouco foi unha especie... [+]

Procesionaria
Esta ave creou moitos refráns. Aínda que é difícil de ver, coñecémolo todos. Como? Polo canto. Podemos pensar que o seu nome lle deu a forma de cantar. Canta todos os anos na primavera e no verán silénciase. Segundo o devandito, “en maio cuco, mudo en San Pedro”... [+]

2024-03-25 | Iñaki Sanz-Azkue
A fama non sempre é boa
Entre os lagartos de Euskal Herria non é o máis grande, pero seguramente si o máis coñecido. O lagarto verde, como o seu nome indica, ten un corpo moi verde e, en época reprodutora, ten a cabeza e o pescozo azulados. Polo demais, o seu corpo está formado por pequenos... [+]

Eguneraketa berriak daude