Lagun batek eta biok munduaren jiraz geniharduen berbetan, batez ere AEBetako egoeraz. Trump, ICE, deportazioak… eta Epstein kasuaz ere ibili ginen, nazkaz. Lagunak ziostan ezin zuela ulertu zelan dauden hainbeste gizon prest adin txikiko neskak bortxatzeko, eta sare sozialetan zabaldutako beste aberrazio batzuk egiteko.

Lagunari bota nion jende korrientea aztoratuta daukala azaldutako guztiak, baina gizonezko horiek aberats okituak direla, euskaraz duen esanahi osoa hartuta.

Beste artikulu bat idazteko, multimillonario berba begiratu nuen hiztegian, aberats edo dirudun gutxiegi iritzita. “Aberats okitu” esamoldea aurkitu nuen, eta maitemindu egin ninduen, diru asko edukitzea ez ezik, jarrera ere iradokitzen zidalako: hainbeste diru dute, ezen gainezka dauden, oka egiteko beste. Okitu horiek, bizitzan lor litezkeen kontu material guztiak ez ezik, boterea ere badute. Ez dute mugarik, moralik ere ez (oso-oso aberatsak dira). Zerk eragin liezaieke satisfakzioa? Ezer gutxik; agian, debekatuta dagoena egiteak. Enpaguraino “dibertitzeak”.

Gu ere okitu gaituzte, ez diruz, higuinez baino.