‘Tosca’ gozagarria

Baluarte Fundazioa/Daniél Fernández
Inoiz baino beharrezkoagoak dira eskuin muturraren gezurrei
aurre egingo dieten hedabide independenteak

Puccini-ren Tosca opera 
Antolatzailea: Baluarte Fundazioa
Parte hartzaileak: Nafarroako Orkestra Sinfonikoa,  AGAO abesbatz lirikoa eta Iruñeko Orfeoiaren abesbatz gaztea
Non: Baluarte Auditorioan, Iruñean
Noiz: otsailaren 1ean

--------------------------------------

Oso pozgarria da noizean behin opera saio batera joatea, non ekintza egilea aukeratutako garaian kokatzen den eta eszenografia klasikoa eta oso adierazkorra den. Eta hori guztia, jakina, ahots kalitate handiko bakarlariekin batera garatzen den.

Egia da pentsa litekeela Baluarte Fundazioak arrakasta ziurreko titulu bat aukeratu zuela oraingo honetan. Floria Toscaren istorioa erromantizismo hutsa da, eta Pucciniren partitura zirraragarria da bere aria guztietan. Obraren hiru ekitaldietako harmoniak benetako gozamena dira publikoarentzat. Baina egia da, era berean, hain izenburu enblematikoa programatzeak konparazioetarako prest egoteko arriskua duela, eta huts egin dezakeela. Ez zen hori kasua izan. Benetan saio bikaina izan zen.

Arrakastaren zati handi bat abeslari bakarlarien aktuazio bikainak izan ziren. Vanessa Goikoetxea bizkaitarrak entzule guztiak liluratu zituen. Ahots ederra du tinbreari dagokionez, oso ondo proiektatua, zabala eta ñabarduraz betea. Eta horretaz guztiaz gain, baliabide asko dituen aktorea da. Izugarri sinesgarria izan zen bere paperean, eta indarra eta tentsioa eman zizkion. Zoragarria. Mundu guztiak espero zuen Vissi d' arte aria entzuteko unea, eta benetan zirraragarria izan zen. Indarrak eta sentiberatasunak bat egin zuten bere kantuan.

Arturo Chacón-Cruz tenore mexikarrak ere gau bikaina izan zuen. Ahots-ahalmen sinestezinak ditu eta erakutsi zituen, luzimendurako, une guztietan. Recondita armonia arian, Vittoria, Vittoria!-n hain exijentea, eta, jakina, E lucevan le stelle-n, hain zaila eta emozioz betea, Chacón-Cruzek erakutsi zigun zenbat ñabardura adieraz ditzakeen, bere agudo boteretsuak eta bere abilezia eszenatokian.

Gainera, kategoriako Scarpia baroi maltzurra izan genuen. Carlos Álvarez baritono malagarra inoiz huts egiten ez duen abeslaria da. Aktore bikaina, ahots indartsu eta ahoskera zehatzekoa, eta presentzia eszeniko potentea duena; balore segurua da. Eta Baluarten bikain aritu zen. 

Gainontzeko abeslariak ere maila onean aritu ziren: David Lagares, Cesare Angelottiren paperean, baita Fernando Latorre, Manuel de Diego eta Juan Laboreria ere. Nafarroako Orkestra Sinfonikoari dagokionez, Ivan Lopez Reynosoren zuzendaritzapean, oso orekatua aritu zen emanaldi osoan zehar.

Eta, hasieran esan dudan bezala, gustu bat Mario Pontiggiaren eszena-zuzendaritza eta Francesco Zitoren eszenografia eta jantziak. Klasizismora eta oreka eszenikora itzultzea oso eskertzekoa da.


Irakurri gehiago: Musika klasikoa Kultura Musika
Eguneraketa berriak daude
ARGIAren Fototeka martxan da
100.000 argazki jarri ditugu publiko lizentzia librean
1960ko hamarkadatik gaur egunera arteko 100.000 argazki baino gehiago bildu ditugu.