12 milioi pakete ailegatzen dira Europar Batasunera egunean. Datuen arabera, %93 Txinatik ekarrarazten ditugu. Ez da –oraingo modari kontra eginez– kanpoko inbasio militar bat, bonbardaketa logistiko isila baizik. Aunitzek a posteriori aipatzen duten, baina gutxik a priori azaltzen dakiten geopolitika hori egunero gorpuzten da. Baita gurean ere. Kartoizko kaxa txikietan.

Naturaren kontrako erasoa ere bada, bistan denez, kontsumitzaile gisa libreki aukeratzen dugun gerra-keinu bat: merkeagoa delako, azkarragoa delako eta –gure garaiaren ikono izarra– erosoagoa delako. Horratx, aurten berriz inauteriak ospatzeko hiru arrazoi puska.

Bruselako jarraibideei kasu eginez, muga-zerga ezartzea izanen da nire hurrengo erresistentzia-saioa. Muga-zerga sozioemozionala. Izan ere, azken urteotan gero eta maizago jaso izan dizkiegu halako paketeak auzokideei. Uste dut –Von der Leyen gogoan– badela ordua mesede horiei ezezkoa ematen hasteko. Nahiz eta, ordainetan, portaleko bizikidetza kaskartzeko arriskua egon.

Azken batean, geopolitikaren metafora deformea norberaren atarian hasten da. Eskailburuan. Korridoreetan. Itsasoa hasten den toki berean.