Sinboloen gainbeherari eta herri-identitateari buruzko mezu sakona utzi zigun Pello Reparazek Mitoaroa III ikuskizunean. “Herri bat ezin da sinbolorik gabe bizi”, entzun genuen. Izan ere, gure sinbolorik gabe, gure nortasuna galtzen ari gara. Beraz, bizirik jarraitu nahi badugu, gure ikurrak berreskuratu behar ditugu.

Esnatzeko deia izan zen Pellorena, baina esna daudenak beste batzuk dira. Badakite herri baten nortasuna ezabatzeko bere ikurrak kendu behar zaizkiola. Eta horretan ari dira; euren ikurrak inposatzeaz gain, gureak bereganatzen dituzte, baina beren jatorrizko esanahia eta indar aldarrikatzailea kenduta, folklore hutsean uzteko.

Eta bitartean, gure instituzioak iparra galduta. Ikusi bestela zer-nolako ideia izan duen Eusko Jaurlaritzak bere 90. urteurrenaren harira: logo berri bat egin du ikurrinaren hiru koloreak lekuz aldatuta.

Ikurrina 1894an Sabino eta Koldo Arana anaiek diseinatu zuten Bizkaiko bandera izateko. Hondo gorria, gurutze zuria eta aspa berdea egiteko Bizkaiko armarrian oinarritu ziren. Armarri hark Lope de Haro leinuaren bi otso ere bazituen, baina aranatarrek baztertu egin zituzten; hala ere, ez ziren konturatu aspak ere harotarrenak zirela. Aspa horiek espainiarren aurka irabazitako gudu batekin lotu zituen Sabinok, Gernikako Arbolaren kolore berdea emanez eta gure aberriaren independentzia adierazten zuela esanez. Bizkairako zena Euskal Herriaren ikur bihurtuko zen eta Agirre lehendakariak ofizial egin zuen.

Zer pentsatuko lukete aranatarrek eta Agirre lehendakariak oraingo logoa ikusiko balute? Diseinatzailea daltonikoa dela, agian? Bestela, balirudike aspa gorriarekin gure herriari traizio egin zioten harotarren ereduari jarraitu nahi zaiola; eta gurutze berdearekin farmazia irudikatu nahi dutela: herritarroi pilulak emanez, lozorroan jarrai dezagun.

Patxi Olabarria Irizar