Mahler Chamber Orchestra

Zuzendaria: Daniel Harding.

Bakarlaria: Daniil Trifonov (pianoa).

Egitaraua: Brahms eta Dvoraken obrak.

Non: Kursaal Auditorioa.

Noiz: abuztuaren 6a.

--------------------------------------

Duela urte asko abesti bat izan zen, Bella sin alma (Arimarik gabeko ederra) izenekoa, oso kontzeptu negatiboa adierazten zuena. Baina batzuetan galde geniezaioke geure buruari ea edertasuna, gehiegizko arimarekin, positiboa ote den.

Oso kontziente naiz Daniil Trifonov piano-jotzaile errusiarrak Daniel Hardingen gidaritzapean atzo interpretatu zuen Brahms oso gustukoa izan zela. Baina benetan niri ez zitzaidan gehiegi gustatu. Zalantzarik gabe, Trifonovek frogatu zuen gaur egungo piano-jotzaile handienetako bat dela, oso ukitu bereziarekin. 35 urterekin, piano-zaleen artean iritzi ia biszeralak pizten dituen pertsonaia da. Batzuk liluratuta daude bere interpretazio poetiko eta pertsonalekin. Beste batzuek harrigarriegia ikusten dute.

Interpretatzen dituen obrekin duen inplikazio emozionala erabatekoa da, eta hori fisikoki ere nabaritzen da. Pianoaren gainean makurtu egiten da, besarkatu egiten du instrumentua. Hipnotikoa da benetan.

Zer gertatu zen Brahmsen re minorreko op. 15 kontzertuarekin? Nire ustez behintzat, lehenengo bi mugimenduak hipnotikoegiak izan ziren bakarlariaren aldetik. Trifonovek bertsio introspektiboegia egin baitzuen. Aitortu behar da obra honek baduela introspekzio atzealdea, baina batez ere indarra eta energia erakusten duen lana da. Deigarria iruditu zitzaidan lehen mugimenduaren sarreran Hardingek bizitasun zoragarria eman ziola orkestrari, baina bakarlariak musika jario hori gelditu egin zuen, agian "arima gehiegi" zuen bertsio baten bidez. Ematen zuen bakarlariak eta zuzendariak ideia desberdinak zituztela obrari buruz. Hori bai, Hardingek beti azpimarratu zuen modu leialean bakarlariaren lana, maisuki.

Zorionez, bizitza eta sua nagusitu ziren berriro hirugarren Rondo Allegro non troppo mugimenduan. Trifonovek orkestraren argia eta berotasuna bereganatu zituen, eta obraren itxiera benetan distiratsua izan zen.

Pianistak bi propina zoragarri eskaini zituen, benetan onenetakoa dela erakusteko. Zur eta lur utzi gintuen.

Kontzertuaren bigarren zatian, Mahler Chamber Orchestrak bere kolore-gaitasun guztia erakutsi zuen Dvoraken sol maiorreko op. 88 B 8. sinfoniaren bertsio eder batekin. Sinfonia zoragarria da, inspirazio floklorikoz betea, non Bohemiako giro bukolikoa birsortzen den. Daniel Hardingek asmatu zuen xarmaz fraseatzen, taldea bikain enpastatzen eta argi zoragarri hori entzuleei transmititzen. Ederra.