Larunbat arratsa da. Jendez beterik dago Alboka. Barraren barnean, beti bezala, Jon Martinez Ona donostiarra, Easo kalekoa bertakoa. Martinezek bere ibilbidea modu diskretuan amaitu nahi bazuen ere, ahoz aho zabaldu da albistea eta asko izan dira bertatik azken aldiz pasatu nahi izan duten bezero eta lagunak. 

Alboka taberna 1978an ireki zuten eta handik hamar urtera hartu zuen Martinezek. Bertan erakusketak eta kultur ekimenak egiten zituzten, eta berak ere bide horretan sakondu nahi izan zuen hasieratik. Musikari zegokionez, bestelako eskaintza alternatibo bat eskaintzea bilatzen zuen. "Gogoan dut 1970 eta 1980ko hamarkadetan, herri askotan ireki zirela horrelako tabernak, ohikotik ateratzen zirenak. Eta lana ere bazen arren, baina gehiago zeukan: lagunak biltzeko lekuak ziren, musika entzuteko, erakusketak egiteko, liburuak aurkezteko, kontzertu solidarioak egiteko, poesia errezitaldiak... Gauza asko egin dira hemen, baita Mintzalagun praktikak ere. Baina bereziki aipatu nahi nuke, eta oso harro gainera, gay eta lesbianen komunitatea biltzeko leku garrantzitsua izan dela leku hau. Hasierako garai haietan ez zen erraza horrelako lekuak aurkitzea, eta duela urte batzuk fatxadan hori aitortuz plaka bat jarri zidatenean, izugarrizko ohorea sentiarazi zidaten".

Barraren alde horretatik, hainbeste urtean, aldaketa soziologiko handien lekuko izan da Martinez. "Hasteko, tabernari dagokionez, asko aldatu da gaueko giroa. Lehen parranda giroa izaten zen lanaren erdia, baina orain astean zehar ia desagertu da hori. Jendea orain arratsaldetan ateratzen da eta giroa izaten da. Ohiturak aldatu dira, gazte jendea harremantzeko moduak asko aldatu diren bezala", dio. Hiriaren norabideari buruz galdetuta, dio batez ere azken hamar urteetan turismoaren igoera handia sumatu duela, eta Albokara bertara ere geroz eta turista gehiago sartzen zirela. Horrek dituen ondorioez, kezkaz mintzo da, donostiar gehienak bezala, azken inkestek erakusten gisan.

Nekearen ondorioz itxi du azkenik Martinezek lokala. "Oso polita izan da taberna batean lan egitea, lagunengatik, popularra zarela sentiarazten baitizute, maitasuna ematen dizute egunero –mozkorkeriak bezalako gauza txarrak ere kudeatu behar diren arren–, baina orokorrean asko gustatzen zait lan hau. Hala ere, aldaketa behar nuen". Beste norbaiti pasa nahi lioke taberna, eta bospasei interesatu badituen arren, oraindik inork ez du azken pausoa eman.

"Azken asteak tsunami bat bezalakoak izan dira niretzat. Lan asko eta emozio asko. Jende piloa etorri zait eskerrak ematera... zenbat besarkada eman ote ditudan egunotan! Harro eta pozik noa", dio berriz ere hunkituta. Orain, merezitako atsedena hartuko du.

Beheko bideoan, larunbatean albokariek eman zioten sorpresa berezia.