Euskal medikuak (Hego EH) Vox-ekin batera doaz grebara iritzi-artikuluaren harira, oso ona da bere ikuspuntua, baina nik esango nioke honela defendatuko nukeela grebara joateko hautua:

1. Premia profesionala purismo politikoaren gainetik. Adrian, ulertzen dut zure mesfidantza politikoa, baina 24 orduko guardiek berdin-berdin lehertzen gaituzte Gurutzetan zein Madrilgo La Paz ospitalean. Pazienteen segurtasuna jokoan dago. Osasun Ministerioak Medikuaren Estatutu propio bat arautzeko giltza badu, ezin dut zain geratu Euskal Errepublika iritsi arte nire lan-baldintzak duintzeko. Nire lehentasuna gaur osasun publikoa eta nire osasun mentala dira, ez deialdiaren atzean nor dagoen.

2. Klase-kontzientzia zatiketa administratiboaren aurrean. Zuk espainiartzea deitzen diozun horri, nik langile-klasearen batasuna deitzen diot. Medikuak langileak gara, eta gure arazoak (MIR sistema, espezialista falta, prekaritatea) estatu mailakoak dira. Patronala eta kapital sanitarioa ezin hobeto koordinatuta daude estatu mailan; guk gure borroka muga administratiboen arabera zatitzen badugu, ahulagoak izango gara negoziazioan.

3. Espazioak ez oparitu eskuin muturrari. Voxek greba babesten duela diozu. Hain zuzen ere, horregatik joan behar dugu! Mediku abertzale eta ezkertiarrok etxean geratzen bagara, protestaren monopolioa eskuinari oparitzen diogu. Guk joan egin behar dugu, gure aldarrikapen propioekin (euskara, kudeaketa deszentralizatua), eta erakutsi osasun publikoaren defentsa ez dela Voxen edo Ayusoren bandera, langileona baizik.

4. Bertako erakundeen porrota. Euskal esparrua ez kaltetzeaz hitz egiten didazu, baina Osakidetzak eta Osasunbideak urteak daramatzate murrizketak egiten eta langileak gaizki tratatzen. Gure erakundeek ez badute jakin gure sanitatea blindatzen, estatu mailako gutxieneko estatutu bat bilatzea ez da traizio bat, autodefentsa neurri bat baizik, gure kudeatzaileen utzikeriaren aurrean.

5. Euskara eta autogobernua ez daude jokoan. Greba honetara joateak ez dakar euskarari uko egitea. Atseden hartzeko eskubidearen eta prekaritatearen amaieraren alde noa grebara. Nire konpromisoa hizkuntzarekin eta Euskal Herriaren burujabetzarekin egunerokoan erakusten dut, kontsultan eta militantzian. Lan-araudi duin bat eska daiteke estatu osorako eta, aldi berean, hemen gure errealitate nazionala errespetatzea exijitzen jarraitu. Ez dira borroka kontrajarriak.

Laburbilduz: Argumentu nagusia litzateke "nekeak ez duela mugarik ulertzen". Etsai politikoarekin bat egiteko beldurrez geldi geratzeak egoera prekarioan mantentzen gaituztenei soilik egiten die mesede.

Raquel González Miguel