Seigarren haginkada

Iker Barandiaran @IkerBarandiara
2018ko martxoaren 11
Santa Calavera. RAT-ZINGER. Autoekoizpena, 2018

Zelatan daude berriro Erromako aita-santuaren sasikumeak Santa Calavera delakoak eraikitako guzti hori profanatu eta eztandarazteko unearen zain. Ustelkeriako Santa Calavera, kapitalaren agindupean, gosea, izurritea, gerra eta diru-gose amaiezina non-nahi barreiatzen duena, sotana, txapeloker, bizardun belaunaldi berri, etiketa jantzi zein gurutzea jantzita mozorrotuta dago. Bilbotarrek seigarren diskoa kaleratu berri dute eta jada inork sinesten ez duen ongizate sistemari eta haren errudunei aurre egiten diete modu gordinenean, egoera zailenetan beti aurre egiten duten eta galtzeko ezertxo ere ez duten arratoi erasokorrenak bezala. Adi haginkada berriari!

Rat-Zinger taldeak tiro egiten du lehenengo, eta gero abestu. Izan ere, zertarako eztabaidatu, hausnartu… bizitza hain gogorra denean eta itxaropenik ez badago. Aukera bakarra da bonzo eran aurrera egitea. Halakoak dira Bilbo Handian erditutako sasikume hauen 12 kanoikada berriak: tralleroak, gitarreroak eta erasokorrak erabat. Iraganean egin ohi zuten bezala barkatzen ez duen abiadurz beteriko hardcore-punka berreskuratu dute (Santa Calavera, Ya no quedan días de gloria, Verbodecer…); Lemmy Kilmister handia ez dute inoiz ahaztuko (Toda forma de poder, Golpeando al hombre muerto…) ez jarreran ezta ahots erregistroan ere. Tarteka musika industrialaren oinarriak jarri zituzten taldeak gogora ekarri dizkigute (Antimental) eta, bide batez, oharkabean pasa ziren Tromatism-en gisako talde handiak errebindikatu dituzte (Zorrotzaurreko garai haiek!). Inoiz metalera ere hurbildu izan dira (Tu pasajero) eta gai dira, baita ere, abiadura itzela eta erritmo aldaketak ezkontzeko (Más allá del límite). Baina diskotik diskora estiloetan nolabaiteko jauziak egin izan badituzte ere, ez dute inoiz inola ere ahaztuko nondik datozen eta nongoak diren, hau da, kalekumeak dira betirako. Horregatik, berezkoa dute rock kaletarra eta, ondorioz, Quemando Ruedas, Porco Bravo eta antzeko gizakumeen tankerako sinesgarritasuna lortzen dute (Tú ya no eres él, No hay mañana eta batez ere, Mil perras). Diskoko azken hatsa edo tiroa Indestructibles-i dagokio. Total, izango da gerorik?n

ARGIAn egiten dugun kazetaritza independenteak bultzada merezi duela uste duzu?

Informazio askea lantzen dugu ARGIAn, langileok gara proiektuaren jabeak eta gure informazioen atzean ez duzu sekula multinazionalik, bankurik edo alderdi politikorik topatuko. Gure ustez, burujabetza guztien oinarrian dago informazio burujabetza, ezagutzen dugunaren gainean pentsatzen eta erabakitzen dugu. Horregatik diogu kazetaritza independentea dela demokraziaren oinarrietako bat.

Aldizkaria paperean etxean edo e-postan PDFan jaso nahi duzu? Pozik hartuko zaitugu ARGIAko komunitatean. ARGIAkoa izateko, nahi eta ahal duzun ekarpena egin dezakezu, eta bueltan egoki ikusten duzuna eskatu. Indartu dezagun indartzen gaituena!

Kanal honetan artxibatua: Disko kritikak

Disko kritikak kanaletik interesatuko zaizu...
Mugarik gabeko rocka

Zozo taldeak lehen diskoa kaleratu du, lan ederra. Post-rock eta hardcore kutsuko doinuak jotzen dituzte, adore, grina eta kemen handiarekin. Mugarik ez duen rocka da azken batean, soinu eta zarata bitxiz osatuta.

Gitarra, baxu eta bateria indartsuak, doinu errepikakorrak, distortsioa, esperimentazioa, oihuak eta aieneak entzun daitezke kantetan. Erritmoak sendoak dira, eta bat-bateko aldaketak eta mozketak gertatzen dira. Kantak oro har biziak dira, eta batzuk poliki edo lasai samar hasi... [+]


2018-07-01 | Iker Barandiaran
Gaztetxea eta musika ulertzeko hamabost aukera

30 urte bete dira hiriko gazteak Gasteizko Alde Zaharreko muinoko etxeari bizitza ematen hasi zirenetik. Garai hartan Gasteizen egiten nituen udako egonaldiak osaba-izebarenean eta akorduan daukat lehengusuak erakutsi eta azaldu zidala Gaztetxe hasiberria zena. Sartzeko galdetzerakoan, baina, lehengusuak, zalantzati, nahiago izan zuen mutiko hura barrura ez eramatea. Orduan nork pentsatuko zuen eraikin hark halako bizitza oparoa izango zuenik eta nik neuk gerora Gaztetxeekin halako lotura estua... [+]


Sekulako energia erauntsia

Disko ederra egin du Voltaia taldeak. Punk stoner rock zurrunbilo bat da, sekulako energia erauntsia. Erritmoak biziak eta jostalariak dira, kanta hastearekin batera eramaten gaituzte, eta soinua oso indartsua da, bateriaren eta baxuaren erritmo oinarri sendoaren gainean gitarraren riffekin eta marrazkien ederki osatua.

Halaber, aipagarriak dira ahotsak eta harmoniak, melodia politak sortu dituzte, eta gainerako ñabardurak, xehetasunak eta moldaketak arreta handiz gauzatu dituzte. Oso... [+]


2018-06-10 | Iker Barandiaran
Ahots gabekoen garrantzia

Andoni Fernandez Azkaraik izugarrizko lana egin du 1977tik 1989ra bitartean Bizkaian punkaren bueltan izan ziren talde ezezagunak gogora ekartzen. Diskorik argitara eman ez zuten 60 talde aukeratu eta horien protagonistei elkarrizketa zabal eta entretenigarriak egiteaz gain, itzalean gelditu diren maketak berreskuratu eta digitalizatu ditu; edozeinek deskarga ditzake mierdadebizkaia.bandcamp.com webgunean.

Barakaldok pisu handia hartzen du bilduman, punkaren loraldi garrantzitsua izan... [+]


Indarra eta sentimenduak

Hau egurra! Hau sasoia! Itzela da Tooth Gernika-Lumoko taldearen disko berria. Sei kanta dira, eta CD eta binilozko euskarrietan entzun daitezke. Biak ala biak daude karpetaren barruan.

Rock eta post-hardcore giroko doinu biziak dira. Erritmo bortitzak, zapalgarriak, errepikakorrak, bat-bateko aldaketak, distortsioa, oihuak. Sua darie kantei, grina, indarra eta sentimenduak.

Besteak beste, gerrez eta agintariez gogor mintzo dira: “Guda sofan eroso etzanda dauden agintariek diotenean... [+]


2018-05-20 | Iker Barandiaran
Gorde eta zabaldu gertatutakoa

40 urte bete dira Polizia armatuak Iruñean San Fermin jaiak ospatzen ari zirenean zezen plazara tiroka sartu eta herrian zegoen askatasun egarria itotzeko ahalegin sutsua egin zuenetik. Emaitza: su armazko hamaika zauritu eta German Rodriguez gaztea eraila. Jakina, ez dute inoiz inor izugarrikeria horregatik epaitu ezta zigortu ere.

Iruñean eta beste leku ugaritan, ordea, jendeak ez du sarraski hura ahaztu eta egia, justizia eta erreparazio bila salatzen jarraituko du etsi... [+]


Stoner blues rock doinu beroak

Berez, kuartzoa mineral gogor bat da, oso gogorra. Izenaren esanahiarekin bat etorrita, Kuartz bikoteak egiten duena ere gogorra da, trinkoa. Hard rock, stoner rock eta blues rock kutsuko doinuen bidez soinu horma sendoa eta bortitza eraikitzen dute, itzela, gitarra riff basatiekin, distortsioarekin, errepikapenekin eta indar handiarekin.

Doinu beroak dira, biziak, eta kantak ez dira luzeak (hiruzpalau minutuko zazpi kanta dira orotara), beraz, disko osoa berehala entzuten da, ohartu gabe... [+]


2018-04-29 | Iker Barandiaran
Furia eta desio guztiak batean

Ez naiz bakarlarien zale amorratua, salbuespen gutxirekin, jakina. Ez da erraza pertsona bakarrak neu hunkitu edo dardaraztea. Bada, ez-dakit-zergatik, izenagatik agian, banuen jakin-mina Eneritz Furyak entzuteko, eta inolako erreferentziarik gabe diskoa erosi nuen Musikazuzenean-en postuan. Eta ia ohartu gabe harrapatu naute diziplina gutxiko ume bihurri horren ahots eta jokoek. Eneritz ez da umea, jakina, eta aske badihardu ere, atzean lan handia dago, minimalista dirudiena, baina DIY edo Zuk... [+]


Jauzi elektrikoa

Mikel Urakenen aurreko diskoa –Neguaren ostean, 2015– oso ona da. Berak bakarrik grabatu zuen, bere ahotsarekin eta gitarrarekin. Baina lan berria modu berean egin baino, beste bi lagunekin auzolanean egitea erabaki du eta beste modu batean. Horrela, David Tobal bateria jotzailearekin eta Gorka Pardo baxu jotzailearekin –Sisha Pagma eta Hauts taldeetan aritutakoak dira, hurrenez hurren– erronkari aurre egin dio, eta asmatu egin du, ederra baita lanaren emaitza,... [+]


2018-04-01 | Iker Barandiaran
Punk-rockaren historia berridatzita

1980ko hamarkada bukaeran Euskal Herriko punkaren urte distiratsuak apaltzen zihoazen, 1977ko Ingalaterrako punketik inportatutako garraztasuna ez zen lehengo bera eta mezuak errepikatzen ziren. Halako batean Donostiako auzune batean AEBetako eta Europako bestelako punk-rock talde korronteei arreta jarri zien La Perrera talde amorratua jaio zen: hemen ezagutzen ez genituen erreferenteak (Loveslug, Dictators, Angry Samoans, Dead Boys, MC5…) errebindikatu eta hain politikoak ez ziren... [+]


ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude