Abdul Saboor, errefuxiatua

"Mugetako poliziek gu torturatu ondoren, selfieak egiten zituzten gurekin"

  • Afganistango Nangrghar eskualdekoa da, 25 urte ditu Abdul Saboorrek. Gerran jaio eta besterik ikusi ez duten gazteen testigantza gordina da. Besterik ez zuelako AEBetako armada eta NATOrentzat egin zuen lan Afganistanen, inoiz iritsi ez zen bizitza lasaia eskaini zioten eta orain, herrialde horiek mugak itxi dizkiote. Duela hiru hilabete inguru iritsi da Euskal Herrira, gudarengatik etxea utzi eta bi urtez ihesean izan ondoren.

Irantzu Pastor @irantzupastor
2017ko abenduaren 24a

Zergatik erabaki zenuen Afganistan uztea?
Oso gaztetan hasi nintzen lanean. Nire eskualdera Amerikako Estatu Batuetako armada eta NATO iritsi ziren eta sei urtez aritu nintzen haientzat lanean. Ez zegoen besterik. Al Qaedak edo talibanek lehertzen zituzten tankeak biltzen zituen lantaldeko koordinatzailea nintzen, base militarrera eramaten genituen tanke txikituak. Lana uztea erabaki nuen eta ni bezalakoentzat AEBetako armadak duen zerbitzura jo nuen. Bertan, zin egin ziguten haientzat lan egin izanagatik AEBetara eramango gintuztela, gerratik urrun, baina egun hori ez zen inoiz iritsi, beti paperak tramitatzen ari zirela erraten zidaten. AEBetako armadarentzat lanean ari nintzela jakin arren, ordura arte talibanek ez zuten inoiz nire familia ‘ukitu’. Baina kuriosoena da, AEB eta NATOrentzat lan egiteari utzi nion unetik aurrera, talibanak familiako kideak hiltzen hasi zirela. Banekien lana utzi izanagatik hilko nindutela, estatubatuarrek ez zidatela inoiz babesik emango. Amak bihotzeko gaixotasuna du, eta beraz, handik joateko esan zidan, ezingo zuela nire heriotza jasan.

Hortaz, denek nagusi bertsua dutela uler daiteke?
Honen inguruan ezin dut asko hitz egin. Aurreko galderari erantzunez, Kabulen talde batekin elkartu nintzen Afganistandik ihesean irteteko. Trafikatzaile batengana joan ginen eta erran zigun diru kantitate handi batengatik Europara 15 egunetan ekarriko gintuela. Lehenengo Pakistanera eta gero Iranera joan ginen, baina Poliziak harrapatu eta hilabete eman nuen kartzelan. Oso gogorra izan zen, jendea gosez hiltzen ikusi nuen espetxean, etengabe jipoitzen gintuzten eta preso asko hiltzen zen. Handik berriz ere Afganistanera bidali ninduten.

Hasierara buelta.
Bai, beste trafikatzaile batekin saiatzea erabaki nuen. Pakistan, Iran eta gero Turkiara iritsi nintzen. Batzuetan motorrean joaten ginen, baina gehienetan menditik oinez edo korrika pasatzen genituen mugak. Lagunak galdu genituen bidean, baina trafikatzaileek atzera ez begiratu eta korrika egiteko erraten ziguten. Turkian ginela, trafikatzaileek aldean genuen diru guztia lapurtu eta bahitu egin gintuzten, familiari diru gehiago eskatzeko. Horiei gehiago ordaindu ostean, mendiz orduak eman genituen Bulgariara oinez iritsi arte. Bulgariakoa ere oso bortitza izan zen. Poliziak hartu gintuen mugan, arropa guztia kendu eta etengabe jo gintuzten, besoa puskatu zidaten eta noski, ez ninduten medikuarenera eraman. Turkiara bota gintuzten, eta berriro muga pasatzea lortu bagenuen ere, egun gutxitara poliziek berriro ere atxilotu gintuzten eta beso puskatuan behin eta berriro jo zidaten “afganiar terrorista nazkagarria” oihukatzen zidaten bitartean. Horren ondoren, errefuxiatuen kanpamentu itxi batera eraman ninduten, baina handik ihes egitea lortu nuen.

Nola lortu zenuen?
Kartzelak bezalakoak dira, baina nahiko erraza da. Kanpamentu itxietan ere trafikatzaileak daude, gela berezi bat izaten dute beraientzat gainera. Baldintza onetan bizi dira eta kanpamentu osoak daki nortzuk diren pertsonekin trafikatzen duten horiek.

Argazkia: Irantzu Pastor

Baita Gobernuak eta Poliziak ere?
Bai, noski. Ezinezkoa da ez jakitea. Lotura zuzena dago, negozio handia da. Errefuxiatuak politikoki erabiltzen gaituzte, gure egoera erabiltzen dute poltsikoak betetzeko. Sare ilun horretan Gobernuen konplizitatea eta polizien kolaborazioa ezinbestekoa da, bestela ez zen trafikatzailerik egonen.

Nola sentitu zinen Europar Batasuneko muga itxien aurrera iritsi zinean?
Niretzat askoz gogorragoa izan zen ondoan nituen lagunentzat baino. Kontuan hartu NATOrentzat 6 urtez egin nuela lan, bizitza jokatzen nuen egunero Europako hainbat armadarentzat lanean, horri esker gerratik urrun biziko nintzela esaten zidaten etengabe, brother (anaia) deitzen ninduten… hori guztia ibili zait buruan mugetan poliziek jipoitzen nindutenean edo “terrorista nazkagarria” deitzen zidatenean. Engainatua eta erabilia sentitzen naiz, ez diogu inori txintik axola. Hemengo gobernuek Afganistanen negozio ezin hobea egiten dute herrialde guztia ustiatu eta arma salmentarekin, hori da ekarri diguten bakarra eta gu beren negozio erraldoi horretako pieza hutsak gara. Afganistanen, talibanek eta Daesh-ek “musulman onak” ez garelako hil nahi gaituzte, Europar Batasunak aldiz, ateak ixten dizkigu “terrorista musulmanak” garelako.

Urte bat eman zenuen Serbian, Belgradeko barrakoietan bizirauten.
Infernua izan zen iazko negua. Hotzez ez hiltzeko, trenbideko egur zaharrak erabiltzen genituen sua egiteko, baina oso kutsakorra zen kea. Ez genuen urik, askok hazteria zuten, gaixo zeuden… mila pertsona inguru k biziraun genuen egoera hartan. Belgradeko neguko argazkiak ikusten ditudanean beti egiten dut negar.

Zenbat aldiz saiatu zinen Europar Batasuneko muga pasatzen?
Urtebetean, hogei aldiz baino gehiagotan saiatu nintzen Hungaria eta Kroaziako harresia pasatzen. Aldi guztietan, Poliziak harrapatu, arropa guztia kenarazi, elurretara bota eta beren txakurrak askatzen zituzten, hozka egin ziezaguten. Gu torturatu ondoren, selfieak egiten zituzten gurekin Serbiara bota baino lehen. Lagunak desagertu ziren, errekan itota edo hilda. Inork ez daki zer pasa zaien, gorpuak ez dira inoiz agertu, baina hau guztia Europar Batasunean gertatzen ari da, inork ikusi edo onartu nahi ez duen arren.

“Gobernuen konplizitatea eta polizien kolaborazioa ezinbestekoa zaie,
bestela ez zen trafikatzailerik egonen”

Azkenean lortu zenuen muga pasatzea eta orain asilo eskaera egin duzu.
Erakunde baten bitartez eskatu dut Bartzelonan, baina oso zaila da gaur egun asilo politikoa ematea, Gobernuek ez dute nahi gu hemen egotea. Europan eta Euskal Herrian momentuz ezagutu dudan onena herritarren elkartasuna da. Politikariengandik ez dut ezer espero. Inork baino hobeto dakit zer egiten duten Afganistan bezalako herrialdeetan, ongi dakit “demokrazia eta giza eskubideen izenean” egiten duten negozio iluna zein den.

Nola gelditu daiteke hau guztia?
Argi izan behar da azken helburua ez dela guk mugak pasatzea, ezta gu hainbat herrialdetan banatzea ere. Oinarrira joan behar da. Gure herrialdeak gerran daudelako, hiltzen gaituztelako, egiten dugu ihes. Gure herrietan eragiten dituzten gerrak gelditzeko exijitu behar zaie hemengo gobernuei. Diru asko jartzen du Europar Batasunak mugak eraikitzeko eta horiek “zaintzeko” poliziak ordaintzen. Dirutza hori gerrak bukatzeko erabiliko balute, ez ginateke errefuxiatu krisi honen aurrean egonen. Gerra eta gerraren negozioa gelditu behar dira, eta horrela, ez gara gure etxetik ihesean joan beharko. Nik argi dut, bihar bukatuko balitz Afganistango gerra, bihar bertan bueltatuko nintzateke nire herrialdera.

Kanal hauetan artxibatua: Errefuxiatu krisi globala  |  AEB  |  Afganistan

Errefuxiatu krisi globala kanaletik interesatuko zaizu...
Elkartasuna gailendu zaio zigorrari

Bere burua progresista gisa saltzen duen Macronen Gobernuak Frantziara bizimodu hobe baten bila doazen pertsonen aurkako legea gogortu nahi du.  Migratzaileen atxilotze epeak luzatu eta asilo eskaerak aztertzeko tarteak murriztu nahi ditu, besteak beste. Europan, ezker eskuin, orokortzen ari den gaitza. Horretarako sortu zituzten atxikitze zentroak.


2018-04-06 | Mikel Asurmendi
Immigrazioaren politika berritzeko gogoeta kolektiboa larunbatean Bidarten

Asilo eta immigrazioari buruzko lege proiektua aztertzen hasi zen Frantziako Legebiltzarrean iragan asteartean. Egun berean, Hendaian, Bizi! mugimenduak deitua, lege horren eta Erretentzio Zentroaren aurkako ekintza arrakastatsua burutu zuen herritar talde batek.

 


2018-04-04 | Mikel Asurmendi
Hendaiako Erretentzio Zentroko ekintza: urrats txiki bat etorkinen lege berriaren aurkako borrokan

70 boluntario inguru bildu zen Hendaiako Erretentzio Zentroaren inguruan astearte goizean. Euren helburua etorkinen tokia hartzea izan zen. Poliziek, ordea, urrun atxiki zituzten herritarrak, eta ezin izan zuten zentroan sartu.


2018-04-03 | Mikel Asurmendi
Poliziak bidea itxi arren, Hendaiako Erretentzio Zentrora eraman dute migratzaileekiko elkartasuna

Bizi! mugimenduak iragarri bezala, apirilaren 3an 9:00etan, Hendaiako erretentzio administratiboaren zentroaren aitzinera iristen saiatu dira 50 herritar. Migratzaileentzat diren tokiak hartzea helburua zuten, baina Poliziak bidea itxi die. Bizi! mugimenduko hainbat kide eta herritarrekin batera José Bové eurodiputatua izan da.  


2018-04-03 | Zebrabidea
"Europar Batasunaren migrazio politikek sortzen dituzten arazoak Euskal Herrian ere existitzen dira"

Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformak Mugak Zabalduz karabana aurkeztu berri du. Apirilaren 28an, 29an eta 30ean Euskal Herria zeharkatuko dute indarrean dauden migrazio politikak salatzeko.


2018-03-27 | Uriola.eus
Migranteen eta errefuxiatuen egoera salatzeko karabana antolatu dute

Mugak Zabalduz iniziatibako lantaldea apirilaren amaieran herriz herri ibiliko da Karabana EH egitasmoarekin migranteen eta errefuxiatuen egoera zein den erakusteko. Horrez gain, hurbileko praktika politiko eta ekonomikoak salatuko ditu.


2018-03-27 | ARGIA
Hendaiako erretentzio zentroa apirilaren 3an okupatzeko deia egin du Bizi!k

Martxoaren 24an, Bizi mugimenduak deiturik, ehun bat lagunek ekintza sinbolikoa egin dute Biarrizko Europa biribilgunean. Europa kartzela dela salatu eta etorkinen erretentzioen iraupena 90etik 135 egunera luzatzen duen Frantziako Barne ministroaren lege proiektua bertan behera uztea eskatu dute.


2018-03-21 | Bizi Mugimendua
Migratzaileen alde, Cedric Herrou-rekin, larunbat honetan Biarritzen

Bizi!k antolatzen du picketing elkarretaratze bat larunbat honetan, martxoaren 24an, 11:00etan (*) Europako biribilgunean, Geriza-Immigrazioa lege proiektuaren kentzearen galdatzeko eta Europa-Kartzela salatzeko. Ekintza hori iraganen da hitza hartuko duen Cédric Herrou-ren presentziarekin.


Joseba Sanz, Ongi Etorri Errefuxiatuak
"Euskal Herritik bidalitako lehergaien eta etortzen diren errefuxiatuen artean konexio zuzena dago"

“Gerra hemen hasten da” izenpean dokumentala egiten hasi berri dira Ongi Etorri Errefuxiatuak plataforma eta Gasteizkoak kolektiboa.


2018-02-26 | Miren Osa Galdona
Errefuxiatuen eskubideen aldeko martxak egin dituzte euskal hiriburuetan

Ehunka lagun atera dira  kalera Hego Euskal Herriko hiriburuetan errefuxiatuen eskubideak defendatzera.  Hirugarren urtez jarraian, “Europar Batasunaren politika ankerrak” salatu dituzte eta urteotan egoerak okerrera egin duela nabarmendu dute antolatzaileek.


ASTEKARIA
Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude