...eta goz... amen! Poz kolektiboen beharra igarri dio Andoni Egañak Euskal Herriari. Poz premia du euskaldungoak, boz kolektiboen beharra dugun bezalaxe. Poz eta harrotasun iturri dira edo izan daitezke etorkizunean, enplegua, Mondragon eta kooperatibak, ikastolak, BECekoa, bertso saioak eta Bertsozale Elkartea. Errioxako ardoa, Bilboko konpartsak, Pirritx eta Porrotx nahiz beste hainbat pailazo maitagarri. Korrika, inauteriak, Euskaltzaindia, Nobel saridunen bat, euskal prentsa, natur ondarea, kafe antzokiak, Euskaltel, Michelin izarrak, Arantzazu, kirol taldeak eta selekzio ofizialak, artista, idazle eta aita-amen emana. Maskaradak, Durangoko Azoka, Egunkaria libre, herri kirolak, Eusko Ikaskuntza eta “gure zera” behin betiko hitzez konpontzea. Baina pozak eta bozak behar ditugun beste, komeni zaigu gozamenean zentratzea. Esku-pilotan bezala, bertsolaritzan ere asko aipatu da gozatu eta gozaraztea, sorkuntza prozesua politikara eta egunerokotasunera ekartzea. Hala eskatzen diot Olentzerori: bizipoza, sufrimenduaren ordez gozamena gizarteratzea, oihuaren ordez kantua eta hitza hedatzea, zaborra erre ordez gutxitzea, abiadura handitu ordez gozamena azkartzea, legeak baino gizalegekoak izatea... Euskaraz eta euskaratik. Amen!