Nork eta zer erabaki

  • Bete-betean harrapatu gaitu gazteok Kataluniaren auziak. Agian, gure belaunaldiarentzat mugarria izango den gertakari historikoa bizitzen ari gara uneotan, eta batera edo bestera, geure eguneroko elkarrizketagai bihurtu da azkenaldian.

Maider Galardi @MaiderGalardi
2017ko azaroaren 10a

Badirudi Euskal Herria ere kutsatu dela erabakitzeko eskubidearen kontuaz, eta berriz ere, agenda politikoaren lehen lerroetan ikus ditzakegu hemen eta han politikariak; batzuek besteei kontu eske, besteak Kataluniako olatua aprobetxatzeko oharataraziz, zer den erabakitzea eta zer erabaki daitekeen eztabaidatzen azkenak.

Indarraldi hori aprobetxatuz beharbada, Euskadiko Gazteria Kontseiluak unibertsitateko Ikasle Kontseiluarekin batera antolatu du #GaztEztabaida EHUko Gizarte eta Komunikazioen Fakultatean. Non bestela. Hamaika iritzi borborka dituen eltzea izango da une honetan fakultatea: pintadak nonahi, hausnarketarako forak, manifestazioak…

Kontseiluak bota du galdera: Erabakitzeko eskubidea, zuk zer uste duzu? Pentsatu dut galdera niretzako zela, fakultatean oraindik hanka erdia baduen emakume gazte batentzat. Pentsatu dut galdera, niretzat, guretzat, zela: unibertsitateko komunitatea osatzen dugun eta gaiaz interesa dugun edonorentzat. Nik zer uste dudan, gauza asko esan nitzake foro horretan, baina, bat-batean ikusi ditut elkarrizketara gonbidatu dituzten adituak: gizonak denak eta helduak gehien bat.

Ez ote diguten emakumeoi foro horretan erabakitzeko, hitz egiteko eskubidea kendu, horixe pentsatu dut hurrena. Ez ote gaituzten eszena politikoaren fokupetik bota (berriz). Zer uste dudan galdetuko balidate, esango nieke emakumeoi kendu zigutela aspaldi erabakitzeko eskubidea; estatu modernoen eraikuntza eta politika liberalaren eredua ezarri eta berehala. Esango nieke, edozein hitzarmen sozialen aurretik egon zela hitzarmen sexual bat, zeinak urte luzez bermatu duen gizonezkoek eszena politikoaren monopolioa izatea, eta gizonekoek izan dutela ordutik lehentasun politikoak ezartzeko eskubidea (haiek, eta soili soilik haiek). Emakumeak jarri gaituztela “gure kontuak” erabakitzen; emakumearen institutua dela, berdintasun politikak direla… eta ia sinistu dugula geuk ere badugula eragiteko gaitasuna, kontu publiko, politiko hegemonikoetan ere erabakitzeko ahalmena.

Orduan gogoratu naiz bilera batean isilik egon nintzela -bi orduz akaso- arlo sozioekonomikoaz, hezkuntzaz eta zabor bilketaz eztabaidatzen ari ziren bitartean. Eta halako batean, norbait konturatu zela hitz egin nezakeela, erabaki nezakeela gai baten inguruan: feminismoaz. Eta orduan, gogoratu naiz, gainera, zazpi puntutatik azken aurrena zela hura. Alegia, zeinek erabakitzen duen eztabaidagaia zer den, zer erabaki daitekeen, zer den publikoa eta politikoa letra larriz; eta zer diren gure kontuak.

Eta pentsatu dut, ez dela hori esperientzia pertsonal hutsa (politikoa da, sinistuidazue) eta ziur asko, Gizarte eta Komunikazio Zientzietako fakultatean badirela halako bizipenak izan dituzten hamaika emakume. Are gehiago, ez dakit Gazteria Kontseiluak edo Ikasle Kontseiluak begiratu dituen estatistikak, baina nago ikasleen erdiari baina gehiagori kendu digutela aukera subjektu politiko bihurtzeko; erabakitzeko eskubideaz zer uste dugun hausnartzeko-esateko aukera kendu digutela zaflako batez.

Ez dakit kartel triste horren ardura kontseiluek duten, edo alderdiak izan ote diren aditu horiek bidaltzeko erabakia egin dutenak. Edonola ere, jakin dezatela onartezina dela horrelako gai baten inguruan hitz egiteko eztabaida piztu eta emakumerik ez izatea lehen lerroan. Kataluniako olatua hartzen badute, har dezatela bertan egiten ari diren proposamen feminista ere jasoz, edo bestela ez dezatela hitz egin horren modu kategorikoan.

Erabakitzeko eskubideaz nik zer pentsatzen dudan galdetu dute kartelean, eta gonbidatuak ikusita, ohartu naiz ez dudala ez horren inguruan pentsatzeko eskubiderik ezta erabakitzeko eskubiderik ere.

Hara bildutako gizonei egingo nieke galdera:

Erabakitzeko eskubidea (denok?): Zuk zer uste duzu?

Bertan egongo al zara?

Albiste hau Klittok argitaratu du eta Creative Commons lizentziari esker ekarri dugu.

Kanal honetan artxibatua: Iritzia

Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
Txingorra ari du, kontuz gidatu

Esaldi bat izan daiteke aldi berean kategorikoa eta zehazgabea, Anne Hidalgo Parisko alkateak erakutsi digu.


Irakasle interinoak, abandonatuta

Iñigo Urkullu lehendakariak burutzen duen gobernuko Hezkuntza sailak hainbat urte daramatza lanean hezkuntzan paktu bat lortzeko. Horren bidez, Euskal Hezkuntzaren Lege berri bat onartu nahi du eta 1992az geroztik indarrean dagoena ordezkatu.


Soldadutzari ez!
Adi gazteok: laster debaldeko oporraldiak izan ditzakezue. Zaudete argi, postariak eskutitz bat ekar baitiezazueke Madriletik -horren estiloko gutunak beti Madriletik datoz- doaneko egonalditxo baterako gonbitea eginez.

Zaplaztekoak

Zaplaztekoa eman digute beste behin ere Konstituzionaletik. Duela hiru urte pasatxo, Gasteizko FrackingEz kolektiboa sinadurak biltzen hasi zen, Herri Ekimen Legegile bidez Eusko Legebiltzarra presionatzeko helburuarekin. Ekimen horren fruitu izan da 2017ko ekainean Legebiltzarrak onartutako legea: guztiz debekatu gabe, zorrotz mugatzen zuen frackinga. Espainiako Gobernuaren helegiteari erantzunez Konstituzionalak ebatzi du Frackingaren aurkako legea antikonstituzionala dela. Nago, zaplaztekoa... [+]


2018-02-18 | Iván Giménez
Bigantxen demokraziaren festa handia

Trantsizio garaiko komunikabideen esamolderik arrakastatsuena: “Gaur, hauteskunde egunean, demokraziaren festa handia”. Frankismo ondoren hautestontziak betetzeko ariketa berria zenez, festa handien pareko zerbait bihurtu zen bozka emateko aukera.

Handik omen dator hautestontzien beatifikazioa, demokraziaren ikonorik gorena bihurtzeraino. Denboraren poderioz, ikonoa lausotu da: sarritan egiten den edozerk bere distira galtzen du, ezinbestean.

Hala ere, erreferenduma aipatzen... [+]


Kakagaleaz nator

Honako hauek Txirri, Mirri eta Txiribiton-en disko batean grabatuak: “Kakagaleaz nator Errenteriatik, lau kuarto eman nituen egiteagatik. Horra bada, osaba, alegratu bedi, kaka galanki egin det, eder eta lodi”.

Bada, epelak entzun genituen. Beti izan naiz, baina, kontu marroi hauen zalea, agian umetan gure birramona Jenerosak, eguneroko txizontzi saioa amaituta, emaitza erakutsarazten zidalako eta, ongi miatu ondoren, iritzi zorrotzak plazaratzen zituelako: “Ederrak gaurko... [+]


2018-02-18 | Edu Zelaieta Anta
Kosmopoliten mikronazionalismoak

Madrilen bizi diren jendakien bisita izan zuen lehengoan Sofiak, aspaldiko partez. Lehen platera bukatu aurretik jadanik ari ziren Kataluniako egoeraren ziurgabetasunaz. Bigarren platerarekin batean, Kataluniatik Euskal Herrira egin zuten bazkaltiarrek. Klasiko bat. Postreek ekarri zioten berari esklusiban bere ikuspegia azaldu beharra. Kafeari lehen zurrupada kentzerako, barrena deseroso sentitzen hasia zen. Katilua pausatu eta ondoan egin zuen galdera, bisitarien diskurtso neutroa uxatu... [+]


Ezin izendatuzkoa

Egun hauetan, Garazi-Baigorri eskualdean ongietorria eginen diogu Adélaïde Mukantabana ruandarrari, hain zuzen ere Ruandako tutsien genozidiotik doi-doietatik eskapatu zen lekuko hunkigarriari. L’Innommable–Agahomamunwa (Ezin izendatuzkoa) autobiografian (L’Harmattan, Paris, 2016), bere ibilbidearen gorabeherak azaltzen ditu, baita bere bizipenetik at egin dituen ikerketa historikoak ere.

Adélaïde Mukantabanak esplikatzen du liburu horretan nola... [+]


Ez naiz arrazista, baina...

"Segurtasunaren aitzakian Aztegietako bizilagunek eragotzi nahi diote familia horri Alokabidek esleitu dion etxebizitzan sartzea".


Trebińuren eskutitza gurasoei

Arabaren bihotza. Mapetako hutsunea. Zulo beltza. Zortzigarrena. Salbuespena. Nahi eta ezina. Ahal eta nahi eza. Finean, Trebiñu.


Eguneraketa berriak daude