Badago beste alternatiba bat: borroka, amnistia

  • Euskal preso politikoen gaiari erreparaturik, topikoak nagusitzen dira etengabe boterearen menpe dagoen edozein komunikazio-tresnatan. Hala, inolako suspenserik eragiten ez duten emanaldikako albiste bihurtu dira.

Jon Iurrebaso Atutxa
2017ko maiatzaren 30a

Ezer berezirik albistegiari dagokionez, arduratzen, kezkatzen eta motibatzen gaituen zerbaitengatik izango ez balitz: geure euskal preso politikoak. Aipatu komunikazio-tresnek hizkuntza bikoitza darabilte baina leku berean amaitzen dira. “Demokrazian ez dago preso politikorik”. “Ez dago preso politikorik espainiar estatuan eta frantses estatuan”. “Terroristak dira”. “Biktimek erreparazioa exijitzen dute”... Halakoak mezuaren oinarrizko zati bihurtu dira. Hau da, mezu politiko gogorra, epai-emailea eta mutu uzteko moduko errepresalia mugagabea.

Bigarren zatia, alegia, “Haien eskubideen jabe dira”. “Etxetik hurbilago ekarri behar dituzte”. “Legea bete beharra dago”. “Espetxe-erregelamendua bete beharra dago” lehen zati nagusiaren kamuflaje-jantzia besterik ez da, betiere legalitatearen eta giza-eskubideen ikuspegitik. Izan ere, mezuaren lehen zatia isilean gordeta, jendartearen sentsibilitateari sakon eragiten diote.

Ezkutaketan jolasten ari diren bitartean, erantzunak lapurtu egiten dizkigute. Hau da, ba al dago demokrazia Euskal Herriarentzat? Zinez, ba al dago, arrazoi politikoak tarteko, presorik? Ziur da preso politikorik ez dagoenik espainiar estatuan eta frantses estatuan? Zer da terroristen kontu hori? Biktimek erreparazioa exijitzen dute, eztabaida interesgarri eta garrantzitsua edozein gatazka politikotan, baina gaurkoak ez du denerako ematen.

Aldiz, iritzi baten mezu kikilduari eta beldurtuari jarraiki, kamuflatu egiten ditugu halako galderak eta behar diren erantzunak, zorigaiztoko kontuetan sartu gabe gure okupatzaile, zapaltzaile eta esplotatzailearen eskubidez aritzen dena. Hala izanik, jende asko aritzen da etsaiak justu nahi duenaz, guztion etsaia bada ere, edo hala ulertzen dut nik.

Hala, urruti dagoen baina antzekoa den beste esparru bati erreparatuta, miresteko modukoak dira Ekialde Ertaineko errefuxiatuekiko solidaritatezko sentimenduak, baina Mendebaldeak eragindakoak, beti lapurretan aritu baita: gasa, ur naturala, petrolioa, metal preziatuak, lurralde geopolitiko estrategikoa eta abar. Ulertzeko moduko sentimenduak, kasualitatez, Mendebaldeak Asian, Afrikan eta Ekialde Ertainean, laburbilduz, eragindako hondamendi handien, inbasioen eta sarraskien ostean agertzen direnak.

Stop ez da eskatzen herrialde libreetan egindako injerentziari, sakeoari, gaizkiaren hatzaparretatik askatzeko inbasioei, inperialismoari… Lehenengoz gerrak eta inbasioak egiten ditugu, eta ondoren, inbasoreek nahiz sarraskitzaileek inolako erantzukizunik hartu gabe, “denon” baimenarekin egindakoaren ondorioak guztioi dagozkigula onartzen dugu, aintzat hartu gabe hondamendien eragileak estatuetako benetako botere ekonomikoak direla.

Horrenbestez, espainiar estatuari eta frantses estatuari interesatzen zaizkien giza-eskubidez aritu beharrean, zergatik ez dugu hitz egiten preso politikoak egoteko arrazoiei buruz eta, zehazki, euskal preso politikoei buruz? Zergatik ez gaztaka politikoaren existentziaz eta beraren ondorioz dauden errepresaliatu politikoez?

Diogu, era berean, gauza bat direla errepresiogile, okupatzaile eta esplotatzailearen  mesederako egindako giza-eskubideak, xede berarekin laudatuak izaten direnak, eta beste gauza bat dira gutariko askok gogoan ditugunak, benetan guztionak eta guztiontzat direnak, hau da, giza-eskubideak eta eskubide politikoak: etxebizitza, hezkuntza, osasun-prestazio guztiak, ikasteko eskubidea, atsedenaldia, kultura antipatriarkala, solidarioa izatekoa eta tiraniari aurre egitekoa, askatasuna, inbaditua eta masakratua edo herritik desplazatua ez izatea, immigrazioa, erbesteratzea…

Halaber, gizabanakoen eskubide indibidualak zein kolektiboak: hizkuntza, etnia, kokapen geografikoa, garapena, sexua, sinesmena, pentsamendu politikoa, ados ez egoteko eta desberdinak izatea, internazionalismoa… Horren arrunta eta argia den zerbait kamuflatu edo ukatu egiten da.

Euskal Herriari badagozkio aipatu eskubide guztiak, bai eta, euskal langileei eta presoei ere. Halaxe diogu, besterik gabe, eta hitz guztiekin ere bai. Modu horretara, batzuek eta besteek, defendatzen den sistemak eta beraren aurka egin nahi ez dutenek (sufrimendu eta ziurgabetasun handia dakarrelako) sortutako zurrunbilo horretan nahaste-borraste handia dago.

Gogoan dugu amnistia eta hala diogu modu argian, gairik zuzenena eta solidarioena izateaz gain, gure borroka politiko eta sozialerako onena delakoan gaudelako betidanik. Hori da militanteen duintasuna eta Euskal Herriko etorkizuna kaltetzen ez dituen bide bakarra. Alabaina, ez gara sartzen estatuek gure preso politikoak askatzeko eska ditzaketen premisetan, mahai politikoaren gainean ez daudelako, ez eta, duintasunaren mahaiaren gainean ere.

Euskal presoak preso politikoak dira, hain zuzen ere, askok aldarrikatzen dugun etorkizun aske eta sozialistaren aldeko eta dena eman duten militante politikoak. Kalean izan behar dute, modu horretara, Euskal Herria sozialistaren aldeko prozesu iraultzaileari jarraipena emango diote, eta hori guztia ezin daiteke aldarrikatu amnistiarik gabe.

Amnistiaren bidez ez bada, ez dago bestelako irtenbide globalik preso politiko guztientzat. Oso gutxitan, preso bati edo besteari aukera indibidual polita aterako bazaio ere, arautegia bete ezean, gainerakoak boletorik gabe geratuko dira. Azken finean, espainiar estatua eta frantses estatua dira arautegia eta gradua nahiz haren aplikazio-denbora ezartzen dituztenak, eta loteria ez zaie guztiei egokitzen, ezta ametsetan ere!

Era berean, gure ustez, lehen mailakoa den gai bat aipatu nahi dugu, nahita edo nahi gabe isilpean gordetzen dena. Esan beharra dago, gure preso politikoen alde egiteko, etsaiaren giza-eskubideak aldarrikatzen dituen borondate oneko jendea dagoela. Dena dela, legea bete behar dela esaten dugunean, noizean behin deseroso eta errebelde edo bizitza osoan erresistente izateagatik, asimilatu, alienatu eta zigortzen gaituen legea aplikatzea esaten diogu okupatu eta zapaltzen gaituen sistemari.

Espetxe-erregelamendua bete behar dela esaten dugunean, jakitun izan behar dugu euskal preso politikoak eta beste batzuk gizagabeko baldintzak pairatzea exijitzen ari garela, besteak beste,  hormigoizko blokeetan giltzapeturik, inor ikusi gabe eguneko 24 orduetan kartzelariak edo beste presoren bat bi ordutan izan ezik, soinurik gabeko zulo zikin-nazkagarri batean, zeru laukiduna ozta-ozta ikus dezakegu gure buruen gainean dauden barrote edo sare metalikoen artetik, bakartasuna eta isiltasuna dira nagusi, halaber, mehatxuak eta mespretxua eguneroko kontuak dira, bai eta, zigorrak ere, pertsona, euskaldun eta iraultzaile izateari eusteagatik.

Espainiarren eta frantsesen legeria zein euskal eta espainiar burgesiarena iraultzailea eta erresistentea zigortzeko eginak dira, eta frantses nahiz espainiar arautegi horiek ez dute eskubide edo printzipio etiko zein demokratiko izpirik ere, etxetik gertu izatea komenigarri da bai, baina hori irabazi egin beharko duzu, horretarako, arauak bete behar dituzu eta ondoren zure espetxe-egoerak hobera egingo modu progresiboan (edo ez).

Horrelako xantaiaren bidez sistemak jokaera egokirik izan ote duzun baloratuko du, hala, egunero zure euskaldun-mailak behera egiteko, zu baino egoera kaskarragoan dauden lagunekiko solidaritatea gutxiagotzeko, herrikide euskaldunentzako eta beste batzuentzako borroka-eredurik ez izateko, zure ongizatean pentsatzeko besterik ez. Guzti horrek garrantzi handia du euskal borrokalarien belaunaldi berrietan, bai gure gudariek amore eman duten kasuan, bai eutsi egin badiote eta haien hatzaparretatik askatzen ditugun kasuan ere. Edonola ere, funtsezko da gehien maite dugunaren aldeko borrokari eusteko, hau da, gure Euskal Herriko langileen alde.

Errenditu zirenek erabakirik okerrena hartu zuten, hau da, errendizioaren bidea. Bizitza osorako hartutako erabakia da, eta eskakizunak, erreklamazioak edo aldarrikapenak bideratuak eta neurtuak izaten dira. Halako bidea hartzen duen oro besoak eta hankak lotuta geratzen da betirako Euskal Herriaren askapen soziala eta nazionala lortzeko borroka-eskema planifikatu nahi badu. Berriz diogu: errendizioa aukera bat da, hala ere, aukerarik okerrena da, okupa gaitzakete baina horrek ez du esan nahi garaitu egin gaituztenik.

Bestalde, okerretan txikiena ez dugu nahi, ustez, bideragarri den beste aukerarik ez dagoelako. Era berean, ez dugu nahi posible dena, gainerako guztia ezin daitekeelako lortu, haiek dioten bezala. Arrazoi argia dago horretarako, lehenik, gure grinei inolako mugarik jarriko ez diegulako, eta pentsatzea eta nahi duguna desiratzea galarazten duen polizia errepresiborik onartuko ez dugulako gure baitan.

Ez diegu burdin sarerik jarriko gure atzetik etorriko direnei. Gu ez gara izango askapen-prozesu historikoa etengo dutenak, gure atzetik datozenek aurrera egin beharko dute, bai eta, haien ordezkoak ere. Argi eta garbi, jaun-andre erreformistak eta norberaren ongizatearen zaleak (espainiarra, frantsesa edo euskalduna). Guk ez dugu alferrik galduko libre izateko aukera, burokraziak hala erabaki badu ere.

Gure jardunbidean aintzat hartuko dugu, euskal langileei begira, guretzat onuragarriena dena, bai eta, zuzenena, solidarioena, etikoena, bidezkoena eta arrazoizkoena ere. Baina aurrean izango ditugu, zuzenean edo zeharka, hurrengo hauek ekarri edo ekarriko dituztenak: alienazioa, “norberak bere burua salba dezala”-ren filosofia, solidaritaterik eza, mirabekeria kamuflatua, burgesiaren demokrazia, isiltasuna basakeriaren aurrean, inperialismoaren konplize izatea eta abar. Azken batean, gehienentzat ezereza da.

Guztiok badakigu beste alternatiba bat daukagula. Ez da erraza eta ezin daiteke epeka erosi bazar merke batean. Borroka da geure eta hainbat lagunen alternatiba (bai eta, une hauetan  nekatuta, desengainatuta, gogaituta, nahastuta… dauden askorena ere). Borrokan jardungo dugula beti ondo dakigu guk. Gure kuttunekiko, maite gaituztenekiko edo gutaz arduratzen direnekiko maitasuna bezalakoa da. Horiei euskal langileak  gehituko dizkiogu eta, haien bitartez, munduko langile-klasea eta Lurreko zapaldu guztiak maitatzen ditugu ere.

Txikitorekin telefono bidez berba egin/komunikatzea debekatzen duten laugarren euskal herritarra nauzue, Iñaki Bilbao Goikoetxea, "Txikito" euskal preso politikoak 33 urte eta erdi daramatza barruan, eta bion artean espetxe-plantoak prestatu izanaren salaketa izan da komunikazioa galarazteko arrazoia

Post-data: Txikitorekin telefono bidez berba egin/komunikatzea debekatzen duten laugarren euskal herritarra nauzue, Iñaki Bilbao Goikoetxea, Txikito euskal preso politikoak 33 urte eta erdi daramatza barruan, eta bion artean espetxe-plantoak prestatu izanaren salaketa izan da komunikazioa galarazteko arrazoia.

Orain arte bost minutu kardiakotan hitz egiten genuen hitzak ia amaitu gabe utzita, ahalik eta denborarik gehien aurrezte aldera. Bost minutu haien ostean, eguna dardaraka geratzen zitzaigun. Baina debekuaren benetako arrazoia Bilboko ekainaren 24ko manifestazioarekiko Txikitoren atxikimenduan datza. Manifestazioak honako  goiburu hauek ditu: inoiz ez makurturik, denon artean lortuko dugu, AMNISTIA OSOA. Hortxe dugu zergatia, giza-eskubidez eta eskubide politikoz beterikoa, hain justu.

Utz ezazue alde batera espainiar eta frantses legeria eta indarrean dauden espetxe-erregelamenduak betetzeko eskaera, hori dela kausa, gure preso politikoen egoera ere dagoen moduan dagoelako. Zehazki, 33 urte eta erdi horietan isolamendu, jipoi eta gose-greba ugari nozitu ondoren, oraingoan berriro sailkatu dute Txikito lehen graduan, hau da, espainiar espetxe-erregelamenduaren lehen fasea. Etengabeko jazarpena makurrarazi ezin dutenentzat eta gorrotatzen dutenentzat, horrez gain, beste batzuekin batera, borroka-eredu bihurtuko ote den beldur dira.

Oso lagun gutxik dugu Txikitorekin komunikatzeko pribilegioa, eta gutariko batek “Zelan?” galdetu diogun bakoitzean, “Ni ondo. Nigatik lasai eta aurrera, borrokak askatuko gaitu eta!” erantzuten du tonu apalean, eta gure bihotza gelditzeko zorian dago.

Jon Iurrebaso Atutxa ETAko preso politiko ohia

Kanal hauetan artxibatua: Iritzia  |  Euskal preso politikoak

Iritzia kanaletik interesatuko zaizu...
Soldadutzari ez!
Adi gazteok: laster debaldeko oporraldiak izan ditzakezue. Zaudete argi, postariak eskutitz bat ekar baitiezazueke Madriletik -horren estiloko gutunak beti Madriletik datoz- doaneko egonalditxo baterako gonbitea eginez.

Zaplaztekoak

Zaplaztekoa eman digute beste behin ere Konstituzionaletik. Duela hiru urte pasatxo, Gasteizko FrackingEz kolektiboa sinadurak biltzen hasi zen, Herri Ekimen Legegile bidez Eusko Legebiltzarra presionatzeko helburuarekin. Ekimen horren fruitu izan da 2017ko ekainean Legebiltzarrak onartutako legea: guztiz debekatu gabe, zorrotz mugatzen zuen frackinga. Espainiako Gobernuaren helegiteari erantzunez Konstituzionalak ebatzi du Frackingaren aurkako legea antikonstituzionala dela. Nago, zaplaztekoa... [+]


2018-02-18 | Iván Giménez
Bigantxen demokraziaren festa handia

Trantsizio garaiko komunikabideen esamolderik arrakastatsuena: “Gaur, hauteskunde egunean, demokraziaren festa handia”. Frankismo ondoren hautestontziak betetzeko ariketa berria zenez, festa handien pareko zerbait bihurtu zen bozka emateko aukera.

Handik omen dator hautestontzien beatifikazioa, demokraziaren ikonorik gorena bihurtzeraino. Denboraren poderioz, ikonoa lausotu da: sarritan egiten den edozerk bere distira galtzen du, ezinbestean.

Hala ere, erreferenduma aipatzen... [+]


Kakagaleaz nator

Honako hauek Txirri, Mirri eta Txiribiton-en disko batean grabatuak: “Kakagaleaz nator Errenteriatik, lau kuarto eman nituen egiteagatik. Horra bada, osaba, alegratu bedi, kaka galanki egin det, eder eta lodi”.

Bada, epelak entzun genituen. Beti izan naiz, baina, kontu marroi hauen zalea, agian umetan gure birramona Jenerosak, eguneroko txizontzi saioa amaituta, emaitza erakutsarazten zidalako eta, ongi miatu ondoren, iritzi zorrotzak plazaratzen zituelako: “Ederrak gaurko... [+]


2018-02-18 | Edu Zelaieta Anta
Kosmopoliten mikronazionalismoak

Madrilen bizi diren jendakien bisita izan zuen lehengoan Sofiak, aspaldiko partez. Lehen platera bukatu aurretik jadanik ari ziren Kataluniako egoeraren ziurgabetasunaz. Bigarren platerarekin batean, Kataluniatik Euskal Herrira egin zuten bazkaltiarrek. Klasiko bat. Postreek ekarri zioten berari esklusiban bere ikuspegia azaldu beharra. Kafeari lehen zurrupada kentzerako, barrena deseroso sentitzen hasia zen. Katilua pausatu eta ondoan egin zuen galdera, bisitarien diskurtso neutroa uxatu... [+]


Ezin izendatuzkoa

Egun hauetan, Garazi-Baigorri eskualdean ongietorria eginen diogu Adélaïde Mukantabana ruandarrari, hain zuzen ere Ruandako tutsien genozidiotik doi-doietatik eskapatu zen lekuko hunkigarriari. L’Innommable–Agahomamunwa (Ezin izendatuzkoa) autobiografian (L’Harmattan, Paris, 2016), bere ibilbidearen gorabeherak azaltzen ditu, baita bere bizipenetik at egin dituen ikerketa historikoak ere.

Adélaïde Mukantabanak esplikatzen du liburu horretan nola... [+]


Ez naiz arrazista, baina...

"Segurtasunaren aitzakian Aztegietako bizilagunek eragotzi nahi diote familia horri Alokabidek esleitu dion etxebizitzan sartzea".


Trebińuren eskutitza gurasoei

Arabaren bihotza. Mapetako hutsunea. Zulo beltza. Zortzigarrena. Salbuespena. Nahi eta ezina. Ahal eta nahi eza. Finean, Trebiñu.


Generoaz eta klase sozialaz

Beatriz Artolazabalek titular batzuk lortu zituen duela hilabete batzuk, adierazi zuenean Diru Sarrerak Bermatzeko Errentatik (DSBE) hilean kobratzen diren 650 euroak nahikoa direla bizitza duina edukitzeko.


2018-02-13 | Sortu alderdia
Estrasburgoren epaiak agerian utzi du berriz ere tortura sistematikoa izan dela

Historikotzat jo du Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegiak kaleratutako sententzia Arkaitz Rodriguezek. Izan ere, Estrasburgok Espainiako Erresuma zigortu du Igor Portu eta Mattin Sarasola torturatu zituztelako eta tortura-salaketa horiek behar beste ez ikertzeagatik. SORTUko idazkari nagusiak uste du “justizia poetikoa” egin dela torturaren aurkako egun honetan, Joxe Arregi torturatuta hil zuten egunaren 37. urtemugan. Justizia poetikoaz harago Espainiako erresuman behingoz... [+]


Azkenak
EGILEA
Eguneraketa berriak daude